Χρειαζόμαστε εμβόλια και υγειονολογική πειθαρχία επειγόντως!

Η κατάσταση χειροτερεύει ραγδαία… Τόσο γρήγορα, που ακόμα και οι κυβερνητικές θριαμβολογίες για …τις επανειλημμένες μας νίκες εναντίον του κορονοϊού έχουν κάπως κοπάσει. Πώς να συνεχίσεις π.χ. το “δούλεμα” για ταχείς ρυθμούς εμβολιασμού, όταν τα ποσοστά συμμετοχής σε διαψεύδουν πανηγυρικά. Ανησυχητική εξάλλου εμφανίζεται σε δημοσκοπήσεις η …ανερχόμενη “επιτυχία” των ψεκασμένων, που δουλεύουν σταθερά και συστηματικά στο διαδίκτυο ενώ η πολυχρονεμένη μας κυβέρνηση μόλις τώρα ανακάλυψε την ανάγκη ενημέρωσης του κοινού… Και έχουμε και τον Φουρθιώτη στην φυλακή, που είχε τα μέγιστα συμβάλλει στην ενημέρωση του κοινού κατά το πρώτο κύμα…
Τέλος πάντων, είναι κοπιαστικό να επαναλαμβάνεις τα αυτονόητα, που δυστυχώς είναι αναγκαία αλλά ανεκπλήρωτα εξαιτίας καταστροφικών πολιτικών φιλελεύθερων επιλογών.
Με το τέταρτο κύμα της πανδημίας σε εξέλιξη, με στέλεχος σημαντικά υψηλότερης μεταδοτικότητας το αρχικό επιδημιολογικό αίτημα είναι πιο κραυγαλέα επίκαιρο…
Ο έλεγχος της πανδημίας προϋποθέτει μαζική ανοσοποίηση του πληθυσμού και δραματική ελάττωση έως και εξαφάνιση του φορτίου ιού, που κυκλοφορεί.
Σε αυτή την κατεύθυνση δρουν τόσο τα εμβόλια όσο και τα μέτρα υγειονομικής προστασίας (μάσκες, αποστάσεις, απολύμανση) κατά τρόπο αυστηρά συνεργητικό.
Όχι χώρια δηλαδή αλλά μαζί, ταυτόχρονα και για μεγάλο διάστημα. Δεν αρκούν τα εμβόλια αν ο ιός μπορεί να κυκλοφορεί άνετα. Αντίθετα, η κυκλοφορία του αυξάνει την πιθανότητα μεταλλάξεων… Οι περισσότερες και συχνότερες μεταλλάξεις μπορούν να καταλήξουν με υψηλότερη πιθανότητα σε στέλεχος ιού ατελώς ευαίσθητο ή ανθεκτικό στα υπάρχοντα εμβόλια… Ξεκινάμε, δηλαδή, από την αρχή μία νέα πανδημία – όπως έχουν τονίσει κάποιοι ειδικοί χωρίς εισαγωγικά- και όχι έναν νέο κύμα της πανδημίας…
Υπήρξαν χώρες, όπου η καθολική και αυστηρή τήρηση των μέτρων υγειονομικής προστασίας κατάφερε να νικήσει την πανδημία… Αλλά δυστυχώς για λίγο, γιατί ο κορονοϊός παρέμενε εδώ και η ευκολία διασυνοριακής μετάδοσης τον ξαναέφερνε στο προσκήνιο… Αλλωστε, μία παγκόσμια συντονισμένη υγειονολογική δράση δεν φαίνεται πολύ πιθανή κάτω από τους σημερινούς όρους οργάνωσης και διοίκησης της κοινωνίας…
Η αλληλοεξάρτηση εμβολιασμών και μέτρων υγειονομικής προστασίας καθορίζεται από την ίδια την φύση του φαινομένου που δεν είναι ενδημικό ή επιδημικό αλλά πανδημικό, δηλαδή παγκόσμιο!!!
Αυτή ήταν η …μικρή παράλειψη της κυβερνητικής προπαγάνδας, όταν από πέρσι το καλοκαίρι μας υπόσχονταν ελευθερία και ξεγνοιασιά από την μήνα Δεκέμβρη… Μας έλεγαν, αν δεν το ξεχάσατε, πως αρκούν εμβόλια με αποτελεσματικότητα 50% και άνω για να εξολοθρεύσουμε τον εχθρό… Για να τελειώσουν τα κύματα και να πετύχουμε την κανονικότητα που ξέρουμε. Χωρίς μάσκες, αποστάσεις…Με αγκαλίτσες και φιλάκια!!!
Για να πάρουμε την ζωή μας πίσω, κήρυσσαν με περίσσιο θράσος οι αγνοούντες των αξία και το νόημα της ζωής!
Πάνω σε αυτές τις ανοησίες, που πέρασαν εκατό φορές τα διαπιστευτήρια της αναξιοπιστίας χτίστηκαν και φούντωσαν οι ταλαντεύσεις, οι επιφυλάξεις, οι δισταγμοί…
Μέγα πλήθος αποφάσεων και πράξεων λειτούργησε ως άριστης ποιότητας λίπασμα στην σπορά των ψεκασμένων…
Σήμερα, λοιπόν καλούμαστε να “διορθώσουμε” εγκλήματα της φιλελεύθερης καθημερινότητάς μας… Στην ΦΑΙΑΚΙΑ είμαστε αρχειακά κατά του εξαναγκασμού σε εμβολιασμούς αλλά δυστυχώς ΔΕΝ υπάρχει περιθώριο επιλογών αρχής…
Ταυτόχρονα υπάρχουν δύο μείζονα ζητήματα, που μπορούν μαζί με την ολοκλήρωση του εμβολιαστικού πλάνου (που, το ξαναλέμε, δεν αρκεί από μόνο του…) να εξασφαλίσουν καλύτερες πιθανότητες για το ξερίζωμα της COVID 19.
1. Η συνέχιση και η ενίσχυση της τήρησης των υγειονομικών μέτρων… Τα “ευεργετικά” αποτελέσματα της -χάριν της τουριστικής εικόνας- ραγδαίας χαλάρωσης φάνηκαν σε ελάχιστες μέρες.
2. Ισχυρή, παλλαϊκή απαίτηση για την διάδοση των εμβολιασμών σε ολόκληρο τον πλανήτη, ιδιαίτερα στις πολυάνθρωπες και υπό ανάπτυξη χώρες, όπου τα εμβόλια για την ώρα μοιάζουν όνειρο απατηλό.
Αυτό δεν θα συνιστά πράξη ανθρωπιάς, που έτσι και αλλιώς δεν περισσεύει. Είναι πρώτα και κύρια προάσπιση της …πάρτης μας… Γιατί αν ο ιός κυκλοφορεί στην Ασία, στην Αφρική, στην Λατινική Αμερική και αλλού η διακρατική μετάδοσή του είναι -υπό τους σύγχρονους όρους ζωής- εγγυημένη. Και αυτοί οι ιοί, που θα έρχονται απέξω, όπως εξηγήσαμε και παραπάνω, θα είναι καινούρια στελέχη, ενδεχομένως και πιθανόν μη αντιμετωπίσιμα από τον υπάρχοντα εμβολιαστικό μας εξοπλισμό…
Φτού, δηλαδή, από την αρχή υπό απίστευτα χειρότερους όρους… Απειλητικούς για την κοινωνική μας υπόσταση και την βιολογική μας ύπαρξή…