“Aσφυκτικός έλεγχος των εκπαιδευτικών, παραπέρα κατηγοριοποίηση σχολείων και μαθητών που θα εντείνουν τις μορφωτικές ανισότητες” σημειώνει η ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ.
Αναλυτικά:
Κατηγοριοποίηση σχολείων και μαθητών, ένταση των ταξικών φραγμών, παραπέρα μορφωτική υποβάθμιση και ασφυκτικό έλεγχο σε καθηγητές και δασκάλους για την υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής, που θα έχει για «αξιολογητή» το κεφάλαιο και τις ανάγκες του. Αυτά φέρνει το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας, που παρουσιάστηκε προχτές στο υπουργικό συμβούλιο.
Γι’ αυτό πρέπει να απορριφθεί όχι μόνο από τους εκπαιδευτικούς, που με συντριπτικά ποσοστά έστειλαν στον κάλαθο των αχρήστων την πρώτη φάση της λεγόμενης «αυτοαξιολόγησης», αλλά και από τους μαθητές, που θα δουν τα μορφωτικά τους δικαιώματα να συρρικνώνονται κι άλλο, τους φραγμούς να γιγαντώνονται. Και βέβαια από τους γονείς, που στις πλάτες και στις τσέπες τους θα πέσει το βάρος της μεγαλύτερης «αυτονόμησης» των σχολείων.
Σε αντίθεση με όσα λέει η κυβέρνηση, κάνοντας το μαύρο άσπρο, το σχολείο που σχεδιάζουν όχι μόνο δεν διορθώνει τις «παθογένειες» και τα αδιέξοδα που οι ίδιοι έφτιαξαν με την πολιτική τους όλα αυτά τα χρόνια, αλλά τις ενισχύει και τις βαθαίνει, υπονομεύοντας παραπέρα την ανάγκη για υψηλού επιπέδου μόρφωση, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν για όλους.
Πίσω από την «αποκέντρωση» και την «αυτονομία» κρύβεται η υποχρηματοδότηση που θα μεγαλώνει, το σχολείο που «αξιοποιεί» – παραχωρεί τις υποδομές του στους επιχειρηματίες για να «εξοικονομεί» πόρους, η μεγαλύτερη «απαλλαγή» του κράτους από την υποχρέωση της χρηματοδότησης, της στελέχωσης, της επιμόρφωσης.
Αυτό επιβεβαιώνουν οι συγχωνεύσεις και τα κλεισίματα σχολείων που προχωράνε αυτή την περίοδο, αλλά και τα χιλιάδες κενά των εκπαιδευτικών που διατηρούνται. Αυτό επιβεβαιώνει όμως και η αποστροφή του πρωθυπουργού ότι «ήρθε η ώρα να απεγκλωβιστεί από το υπουργείο η Εκπαίδευση».
Η αυτονομημένη – αποκεντρωμένη σχολική μονάδα έχει ανάγκη από διευθυντές – manager, που θα αναζητούν χρηματοδοτήσεις και χορηγούς. Γι’ αυτό το νομοσχέδιο περιλαμβάνει συγκεκριμένες ρυθμίσεις για τις «δομές εκπαίδευσης» και την επιλογή στελεχών, για την ταχύτερη επιβολή αυτού του «μοντέλου» και τον αυστηρό έλεγχο από όλη τη διοικητική κλίμακα.
Καμία σχέση με την πραγματικότητα δεν έχουν και τα περί «αναβάθμισης του μαθήματος» και «ουσιαστικής μόρφωσης» που τάχα θα φέρουν οι αλλαγές. Το σχολείο των εφήμερων δεξιοτήτων, που έχουν κάθε φορά ανάγκη οι όμιλοι, όχι μόνο δεν είναι το «αντίπαλο δέος» του αποκρουστικού σημερινού σχολείου – εξεταστικού κέντρου, αλλά η άλλη όψη του.
Είναι το σχολείο της αμορφωσιάς, στον αντίποδα της ολόπλευρης μόρφωσης, που θα βοηθά τους νέους να ερμηνεύσουν την κίνηση της φύσης και της κοινωνίας, όπως επιτάσσουν οι σύγχρονες ανάγκες για το σχολείο του 21ου αιώνα.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι εξαγγελίες για το «πολλαπλό βιβλίο», που ανοίγει επικίνδυνους δρόμους για τη διαφοροποίηση του περιεχομένου της Εκπαίδευσης, αντί για σύγχρονα, ενιαία και παιδαγωγικά τεκμηριωμένα εκπαιδευτικά προγράμματα.
Απ’ αυτήν τη σκοπιά, είναι προκλητικοί οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης ότι η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών έχει στόχο να βελτιώσει το έργο τους. Σε ποιους απευθύνεται; Στους εκπαιδευτικούς που γυρνάνε για χρόνια με μια βαλίτσα στο χέρι όλη τη χώρα, αλλά θα ελέγχονται για το κατά πόσο κυνηγάνε κι εφαρμόζουν τις σύγχρονες αντιπαιδαγωγικές θεωρίες, τις δεξιότητες αντί της ολοκληρωμένης γνώσης…
Και μάλιστα, με την απειλή της απόλυσης, όπως αφήνουν να εννοηθεί οι γνωστοί «λαγοί» των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων. Αυτό το αποκρουστικό σχολείο βαφτίζει η κυβέρνηση «σύγχρονο» και «καινοτόμο».
Αυτό το σχολείο το ξέρει καλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, που ανακαλύπτει τώρα «επιστροφή στον επιθεωρητισμό», κάνοντας πως δεν ξέρει ότι η «αυτονομία» είναι στρατηγικός στόχος της ΕΕ και του ΟΟΣΑ και ότι αποτελεί θεμελιώδες κεφάλαιο στην έκθεση αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος, που ο ίδιος κάλεσε ως κυβέρνηση τον ΟΟΣΑ να συντάξει για τη χώρα μας. Οσο για την αξιολόγηση που φέρνει η ΝΔ για τους εκπαιδευτικούς, πάνω στους δικούς του νόμους, και συγκεκριμένα του Κ. Γαβρόγλου, χτίστηκε κι αυτή.
Οι μαθητές, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί, συνολικά ο λαός, πρέπει γρήγορα να βρεθούν σε θέσεις μάχης. Να αντιπαλέψουν, να βάλουν φραγμό σε αυτές τις μεθοδεύσεις. Να περάσουν στην αντεπίθεση για το σχολείο των σύγχρονων αναγκών.
