Ψήφισμα της Συντονιστικής της Ολομέλειας των Προέδρων.
Το ψήφισμα
Βιώνουμε μια πρωτόγνωρη και παρατεταμένη υγειονομική κρίση με δυσμενείς συνέπειες στην κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου.
Στη νέα αυτή πραγματικότητα, οι δικηγόροι βρίσκονται σε ιδιαίτερα δυσχερή επαγγελματική και οικονομική θέση αφού έχει περιοριστεί δραστικά η επαγγελματική τους δραστηριότητα ιδίως λόγω της αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων αλλά και της υπολειτουργίας υπηρεσιών που συνδέονται άρρηκτα με το δικαίωμα δικαστικής προστασίας των πολιτών. Τα Δικαστήρια είναι ο φυσικός χώρος του δικηγόρου, ως συλλειτουργού της δικαιοσύνης. Δεν νοείται, άλλωστε, άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος χωρίς την πλήρη και διαρκή λειτουργία των Δικαστηρίων.
Η Πολιτεία αναγνωρίζοντας την κατάσταση αυτή ενέταξε τους δικηγόρους στους πληττόμενους ΚΑΔ. Και ενώ θα ανέμενε κανείς την πλήρη οικονομική στήριξη του κλάδου, τουλάχιστον στο ίδιο επίπεδο με τους άλλους αντίστοιχα πληγέντες επαγγελματίες, η Κυβέρνηση αδικαιολόγητα εξαίρεσε τους δικηγόρους από σειρά οικονομικών μέτρων στήριξης, όπως η χορήγηση αποζημίωσης ειδικού σκοπού, που η ίδια είχε εξαγγείλει και για τους δικηγόρους και μάλιστα δια στόματος του ίδιου του Πρωθυπουργού. Οι δικηγόροι μέχρι σήμερα , δέκα περίπου μήνες από την έναρξη της πανδημίας, έχουν λάβει από την Πολιτεία ως οικονομική ενίσχυση μόνο 600 ευρώ, στο σύνολό τους και 500 ευρώ ένα μικρό τμήμα τους, μέσω του 4ου κύκλου της επιστρεπτέας προκαταβολής.
Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Μεγάλο μέρος των δικηγόρων ιδίως των νέων, αδυνατεί να καλύψει τις τρέχουσες υποχρεώσεις του, ακόμη και βασικές του βιοτικές ανάγκες. Αρθρώνουμε κραυγή αγωνίας προς κάθε κατεύθυνση. Ο κλάδος εξαθλιώνεται οικονομικά και μάλιστα τη στιγμή που ουδείς μπορεί να προβλέψει τον χρόνο εξόδου από την κρίση.
Η εξαθλίωση αυτή μάλιστα αποτελεί πρόβλημα και για την ίδια την ποιότητα της δημοκρατίας. Οι δικηγόροι είναι συλλειτουργοί της δικαιοσύνης και προασπιστές των κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Η αξιοπρεπής διαβίωσή τους αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ανεξαρτησία τους και την ορθή επιτέλεση του έργου τους.
Διαμαρτυρόμαστε έντονα για την κυβερνητική αδράνεια για την ουσιαστική οικονομική στήριξη του κλάδου, που είναι σήμερα αναγκαία περισσότερο παρά ποτέ.
Καλούμε την Κυβέρνηση να προβεί άμεσα στην οικονομική στήριξη των Δικηγόρων. Αφενός μεν με την καταβολή οικονομικής ενίσχυσης ιδίως με την χορήγηση αποζημίωσης ειδικού σκοπού, την καταβολή του χορηγήματος από τον ειδικό λογαριασμό του ΟΑΕΔ, που δημιουργήθηκε με χρήματα δικηγόρων και δεν επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό και την ένταξή τους στους 5οο κύκλο της επιστρεπτέας προκαταβολής, με υπολογισμό της μείωσης των εσόδων μόνο για τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο και 6Ο κύκλο αναλόγως και χωρίς συμψηφισμούς, σύμφωνα άλλωστε και με τις αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες. Και αφετέρου με την οικονομική τους ελάφρυνση ιδίως με την μείωση άλλως αναστολή φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων και την αναλογική μείωση του τέλους επιτηδεύματος.
Για μας, τους δικηγόρους, είναι πρωτίστως θέμα αξιοπρέπειας και σεβασμού του θεσμικού μας ρόλου.»Βιώνουμε μια πρωτόγνωρη και παρατεταμένη υγειονομική κρίση με δυσμενείς συνέπειες στην κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου.
Στη νέα αυτή πραγματικότητα, οι δικηγόροι βρίσκονται σε ιδιαίτερα δυσχερή επαγγελματική και οικονομική θέση αφού έχει περιοριστεί δραστικά η επαγγελματική τους δραστηριότητα ιδίως λόγω της αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων αλλά και της υπολειτουργίας υπηρεσιών που συνδέονται άρρηκτα με το δικαίωμα δικαστικής προστασίας των πολιτών. Τα Δικαστήρια είναι ο φυσικός χώρος του δικηγόρου, ως συλλειτουργού της δικαιοσύνης. Δεν νοείται, άλλωστε, άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος χωρίς την πλήρη και διαρκή λειτουργία των Δικαστηρίων.
Η Πολιτεία αναγνωρίζοντας την κατάσταση αυτή ενέταξε τους δικηγόρους στους πληττόμενους ΚΑΔ. Και ενώ θα ανέμενε κανείς την πλήρη οικονομική στήριξη του κλάδου, τουλάχιστον στο ίδιο επίπεδο με τους άλλους αντίστοιχα πληγέντες επαγγελματίες, η Κυβέρνηση αδικαιολόγητα εξαίρεσε τους δικηγόρους από σειρά οικονομικών μέτρων στήριξης, όπως η χορήγηση αποζημίωσης ειδικού σκοπού, που η ίδια είχε εξαγγείλει και για τους δικηγόρους και μάλιστα δια στόματος του ίδιου του Πρωθυπουργού. Οι δικηγόροι μέχρι σήμερα , δέκα περίπου μήνες από την έναρξη της πανδημίας, έχουν λάβει από την Πολιτεία ως οικονομική ενίσχυση μόνο 600 ευρώ, στο σύνολό τους και 500 ευρώ ένα μικρό τμήμα τους, μέσω του 4ου κύκλου της επιστρεπτέας προκαταβολής.
Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Μεγάλο μέρος των δικηγόρων ιδίως των νέων, αδυνατεί να καλύψει τις τρέχουσες υποχρεώσεις του, ακόμη και βασικές του βιοτικές ανάγκες. Αρθρώνουμε κραυγή αγωνίας προς κάθε κατεύθυνση. Ο κλάδος εξαθλιώνεται οικονομικά και μάλιστα τη στιγμή που ουδείς μπορεί να προβλέψει τον χρόνο εξόδου από την κρίση.
Η εξαθλίωση αυτή μάλιστα αποτελεί πρόβλημα και για την ίδια την ποιότητα της δημοκρατίας. Οι δικηγόροι είναι συλλειτουργοί της δικαιοσύνης και προασπιστές των κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Η αξιοπρεπής διαβίωσή τους αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ανεξαρτησία τους και την ορθή επιτέλεση του έργου τους.
Διαμαρτυρόμαστε έντονα για την κυβερνητική αδράνεια για την ουσιαστική οικονομική στήριξη του κλάδου, που είναι σήμερα αναγκαία περισσότερο παρά ποτέ.
Καλούμε την Κυβέρνηση να προβεί άμεσα στην οικονομική στήριξη των Δικηγόρων. Αφενός μεν με την καταβολή οικονομικής ενίσχυσης ιδίως με την χορήγηση αποζημίωσης ειδικού σκοπού, την καταβολή του χορηγήματος από τον ειδικό λογαριασμό του ΟΑΕΔ, που δημιουργήθηκε με χρήματα δικηγόρων και δεν επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό και την ένταξή τους στους 5οο κύκλο της επιστρεπτέας προκαταβολής, με υπολογισμό της μείωσης των εσόδων μόνο για τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο και 6Ο κύκλο αναλόγως και χωρίς συμψηφισμούς, σύμφωνα άλλωστε και με τις αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες. Και αφετέρου με την οικονομική τους ελάφρυνση ιδίως με την μείωση άλλως αναστολή φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων και την αναλογική μείωση του τέλους επιτηδεύματος.
Για μας, τους δικηγόρους, είναι πρωτίστως θέμα αξιοπρέπειας και σεβασμού του θεσμικού μας ρόλου.»
