Η Αψίδα της ντροπής…

Γεμάτο από αψίδες το Παρίσι! Η Αψίδα του Θριάμβου βρίσκεται στο κέντρο μιας νοητής ευθείας που σχηματίζουν οι τρεις αψίδες, δημιουργώντας ένα επιβλητικό θέαμα, για το οποίο και ο μακαρίτης Ναπολέων ήταν πολύ περήφανος! Ο λόγος για την Αψίδα του Καρουσέλ και την πολύ νεότερη που υψώνεται στην Λα Ντεφάνς που συμβολίζει την ισχύ της επιχειρηματικότητας! Τώρα ο Μακρόν ως άλλος Βοναπάρτης ή Δίας κατά μια άλλη εκδοχή, είναι έτοιμος να υψώσει μια τέταρτη αψίδα… Περισσότεροι από 700 μαθητές συλλαμβάνονται προχθές, μεταξύ αυτών και δωδεκάχρονα και πολλά από αυτά υποχρεώνονται από τους αστυνομικούς με δεμένα χέρια να παραμένουν γονατιστά, σκηνές που θυμίζουν Γκουαντάναμο!
Η οργή των Γάλλων που η κυβερνώσα ελίτ της Γαλλίας τους αποκαλεί απολιτίκ και που όμως το μανιφέστο των αιτημάτων τους αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο, έκανε συντρίμμια και θρύψαλα την υποτιθέμενη ελπίδα που θα έφερνε στην Γαλλία η εκλογή του Μακρόν. Μ’ αυτά τα συντρίμμια οι μεγαλοαστοί κτίζουν τώρα τη αψίδα της ντροπής! Έντρομοι εφαρμόζουν μεθόδους μιας άγριας καταστολής παρατάσσοντας απέναντι στους εξεγερμένους Γάλλους, που αμφισβητούν τη φτώχεια που τους επιβάλλουν οι μπουρζουάδες χορτάτοι, χιλιάδες ένστολους, θωρακισμένα οχήματα, πάνοπλους καβαλάρηδες, εκτοξευτήρες νερού, χημικά και πλαστικές σφαίρες! Το «σύστημα» έχει απεριόριστες δυνατότητες στη διάθεσή του, να ματώσει, να δυσφημίσει τηλεοπτικά, ακόμα και να διασπάσει ένα λαϊκό κίνημα που το απειλεί, όμως η ζημιά έχει ήδη γίνει, η αποκαθήλωση του τραπεζίτη του Ρότσιλδ, Μακρόν είναι πλέον γεγονός!
Ανήσυχοι γι’ αυτό χρησιμοποιούν βία ακόμα σ’ ανήλικους μαθητές που διαμαρτύρονται κατά των «μεταρρυθμίσεων» στη παιδεία με το γενικό σύνθημα: «Όχι στους φραγμούς για την ελεύθερη πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση». Με έναν υπουργό παιδείας, τον Μπλανκιέ να δηλώνει υποτίθεται «σοκαρισμένος» βλέποντας εικόνες με ανήλικους μαθητές δεμένους γονατιστούς, αλλά στη συνέχεια να τις δικαιολογεί: «Βρισκόμαστε σε ένα εξαιρετικό κλίμα βίας. (…) Θα πρέπει να προσέξουμε πολύ και τις αποκομμένες εικόνες. Εκτός αυτών οι μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες…» Οι κινέζοι λένε ότι είναι κατάρα να γεννηθείς σε ενδιαφέρουσα εποχή! Σήμερα τρις κατάρα είναι να ζει κανείς σ’ εποχή μεταρρυθμίσεων…Η διεθνής των καπιταλιστών την εσχάτη ποινή της απόλυτης λιτότητας την βαφτίζουν «μεταρρύθμιση» προκειμένου να μεγαλώνει η φτώχεια των πολλών και να τινάζεται στα ύψη ο πλούτος των κυρίαρχων του πλανήτη!
Η Κριστίν Λαγκάρντ του ΔΝΤ στην ομιλία της στη βιβλιοθήκη του αμερικανικού Κογκρέσου, απηύθυνε έκκληση να υπάρξει «ανανεωμένη πολυμερής συνεργασία» γιατί φοβάται πως έρχεται μια νέα «εποχή της οργής», κατά την οποία οι ανισότητες θα ξεπερνούν εκείνες της «χρυσής εποχής» του καπιταλισμού, του 19ου αιώνα! «Τα οικονομικά οφέλη της παγκοσμιοποίησης θα πρέπει να τα μοιράζονται όλοι κι όχι μόνο ορισμένοι» δήλωσε τελειώνοντας… Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, από την εκπρόσωπο ενός απάνθρωπου μηχανισμού που σ΄ όποια χώρα του πλανήτη έχει επιβάλλει τις «μεταρρυθμίσεις» του, η φτωχοποίηση του πληθυσμού της οδηγεί ακόμα και σ’ αυτοκτονίες… Η χώρα μας είναι ένα δείγμα τέτοιας «φροντίδας» από την εν λόγω κυρία!
Εμβληματική η χρονολογία της συνεχιζόμενης γαλλικής κοινωνικής έκρηξης αφού συμπληρώνεται μισός αιώνας από την εξέγερση του 68! Όσο για τις ομοιότητες και τις διαφορές, διίστανται οι απόψεις… Φυσικά άλλες οι συνθήκες και διαφορετικές οι εποχές. Και η επανάληψη της ιστορίας δεν είναι απαραίτητο να παιχτεί με λιμπρέτο φάρσας και όχι τραγωδίας… Μένει να δούμε σε πια πλευρά θα ταιριάξουν αυτή τη φορά οι πλερέζες και τα δάκρυα. Δυσδιάκριτη και η παρουσία των ευρωπαίων διανοούμενων στα γεγονότα… Ενδιαφέρον έχει αν ευοδωθεί η προσπάθεια Μακρόν για «κατευναστική διαμεσολάβηση» των συνδικάτων, όπως και τότε που «επαναστατικά» κόμματα και συνδικάτα ξεπούλησαν το «Μάη του 68», για 20% αυξήσεις στα μεροκάματα!