«Το εννοώ, κοιτάξτε τη Λιβύη. Κοιτάξτε το Ιράκ. Σήμερα τη Λιβύη, ούτε που την ξέρει κανένας, ειλικρινά δεν υπάρχει Ιράκ και δεν υπάρχει Λιβύη. Έχουν διαλυθεί τα πάντα. Κανένας δεν γνωρίζει τι γίνεται εκεί» Αυτός που λέει τα παραπάνω είναι ο προεκλογικός Ντόναλντ Τραμπ του 2016! Υποκρίνεται πως δεν γνωρίζει ο Ντόναλντ πως και γιατί: «Σήμερα δεν υπάρχει Ιράκ και δεν υπάρχει Λιβύη…»
Μέχρι πριν κάποιο καιρό, μόνο δυο ηγέτες χωρών από τις σημαντικότερες σε εξαγωγές πετρελαίου, ο Σαντάμ Χουσεΐν του Ιράκ και ο Ομάρ Καντάφι της Λιβύης μπήκαν στον πειρασμό να αμφισβητήσουν την παντοδυναμία του αμερικανικού δολαρίου και να πουλήσουν πετρέλαιο σε ευρώ ή σε χρυσά δηνάρια. Όμως και οι δύο εγκατέλειψαν βίαια το μάταιο τούτο κόσμο και οι χώρες τους μεταβλήθηκαν σε συντρίμμια και θρύψαλα με εκατόμβες νεκρών… Ο κίνδυνος αλλαγής του συστήματος πώλησης του πετρελαίου και αποδέσμευσης από το αμερικανικό δολάριο ξεπεράστηκε. Η Ουάσιγκτον είχε ήδη επιβάλει με την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 70 και την αύξηση κατά 400% της τιμής του πετρελαίου από τις χώρες του OPEC, ένα αυστηρό διεθνές καθεστώς κάτω από το οποίο οι αγοραπωλησίες του πετρελαίου, θα γίνονταν μόνο με αμερικανικά δολάρια. Αλοίμονο σ’ όποιον και σ’ όποια χώρα θα σκέπτονταν να το αμφισβητήσει…
Ως γνωστόν η Κίνα είναι η μεγαλύτερη εισαγωγέας πετρελαίου. Ο έλεγχος της αγοράς τίτλων πετρελαίου ήταν ως τώρα αποκλειστικό προνόμιο των χρηματιστηρίων της Νέας Υόρκης, του Λονδίνου και άλλων ανταλλακτηρίων κάτω από τον έλεγχό τους. Η προβολή τώρα του χρηματιστηρίου της Σαγκάης ως μεγάλου κέντρου συναλλαγών τίτλων μελλοντικής αγοράς πετρελαίου θα κλονίσει σημαντικά την κυρίαρχη θέση του δολαρίου στο πετρελαϊκό εμπόριο. Οι αμφισβητίες του δολαρίου όμως τώρα δεν είναι όπως τότε το Ιράκ ή η Λιβύη για να εξοντωθούν πάραυτα! Είναι κράτη κολοσσοί που κάτω από την πίεση των αμερικανικών κυρώσεων και με την υποστήριξη της Κίνας είναι αναγκαίο να συνεργάζονται για την παράκαμψη του δολαριακού εμπορίου! Μια υποστήριξη που ασφαλίζει εξαγωγείς πετρελαίου, όπως Ιράν, Ρωσία και Βενεζουέλα προς το παρόν, από επιπτώσεις κυρώσεων! Από τα παραπάνω κράτη η Βενεζουέλα, είναι ο υπερβολικά αδύναμος «κρίκος» στην παρέα των απείθαρχων… Έτσι εξηγείται και η πρόσφατη έμμεση απειλή του ΥπΕξ των ΗΠΑ Τίλερσον: «Στην ιστορία της Βενεζουέλας και των κρατών της Νότιας Αμερικής, ο στρατός είναι ο παράγοντας αλλαγής όταν η πολιτική κατάσταση είναι τόσο κακή για το λαό!» Αστείο όσο και πασίγνωστο ανέκδοτο το αμερικάνικο ενδιαφέρον για τη ποιότητα ζωής του λαού, που έρχεται να το επιβεβαιώσει η προχθεσινή απειλή του από το Μπουένος Άιρες για εμπάργκο στις εξαγωγές πετρελαίου αυτής της χώρας…
Η Κίνα προχωρά ακόμα περισσότερο προκειμένου να καταστήσει ελκυστικότερη την προσφορά της. Κάνει χρυσό το συμβόλαιο τίτλων μελλοντικής αγοράς πετρελαίου σύμφωνα με την επιλογή του ενδιαφερόμενου! Αυτό στα ανταλλακτήρια χρυσού της Σαγκάης και του Χονγκ Κόνγκ. Σύμφωνα με τον Wang Zhimin, διευθυντή του Κέντρου Διεθνοποίησης και Εκσυγχρονισμού στο Κινεζικό Ινστιτούτο Εξωτερικής Οικονομίας και Εμπορίου, η μετατροπή των τίτλων αγοράς πετρελαίου Γουάν σε χρυσό εξασφαλίζει πλεονεκτική θέση στους κινεζικούς τίτλους, σε σχέση με τους αντίστοιχους για πετρέλαιο Μπρεντ ή του Δυτικού Τέξας… Το εγχείρημα είναι τεράστιο και εξίσου πλανητικά επικίνδυνο, αφού για πρώτη φορά αμφισβητείτε σοβαρά η παντοδυναμία του αμερικανικού νομίσματος με το οποίο οι ΗΠΑ κυριαρχούν και γεωστρατηγικά , καλύπτοντας παράλληλα και την ωρολογιακή βόμβα του χρέους τους!
