Στις 5 Σεπτέμβρη έληξε η δημόσια διαβούλευση που είχε ανοίξει το Υπουργείο Εσωτερικών για το Σχέδιο Νόμου που αφορά την ρύθμιση θεμάτων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Συμμετείχα ως απλός πολίτης στο δημόσιο διάλογο στέλνοντας τις απόψεις μου για το προτεινόμενο νομοσχέδιο.
Θεωρώ ότι με τις σχεδιαζόμενες διατάξεις περί ‘’Αυτοτελούς Υπηρεσίας Εποπτείας των Ο.Τ.Α.’’ πλήττονται καίρια οι συνταγματικά κατοχυρωμένες και κοινά αποδεκτές– τουλάχιστον στα λόγια- αρχές της αποκέντρωσης, της ανεξαρτησίας και του αυτοδιοίκητου των Ο.Τ.Α.
Η δημιουργία μιας τέτοιας υπηρεσίας όχι μόνο αντίκειται στις παραπάνω αρχές, αλλά ενισχύει ακόμη περισσότερο την εξάρτηση της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας αυτοδιοίκησης από την Κεντρική Κυβέρνηση. Διαφορετική ερμηνεία δεν χωρεί δεδομένου ότι η εποπτεία των ΟΤΑ με την σχεδιαζόμενη ρύθμιση υπάγεται απευθείας στον εκάστοτε Υπουργό Εσωτερικών! Έτσι όχι μόνο δεν επιτυγχάνεται η ενδυνάμωση της αποκέντρωσης και του αυτοδιοίκητου, αλλά αντίθετα ενισχύεται ο συγκεντρωτισμός που αποδοκιμάζεται απ΄ όλους!
Θεωρώ πως η μοναδική ενδεδειγμένη θέσμιση είναι η παντελής κατάργηση του Ελεγκτή Νομιμότητας και οποιασδήποτε υπηρεσίας επιβολής κρατικών και κυβερνητικών επιλογών στους ΟΤΑ. Ο έλεγχος των πράξεων και των παραλείψεων των Δήμων και των αιρετών Περιφερειών θεσπίζεται από τους κανόνες του Διοικητικού Δικαίου, που ισχύουν για όλη τη Διοίκηση. Η δε διερεύνηση τυχόν παρανομιών ή κακοδιοίκησης γίνεται από τις διωκτικές και δικαστικές αρχές.
Το ίδιο ισχύει και για τα προβλεπόμενα στο άρθρο 4 του νομοσχεδίου όργανα, τα οποία στην ουσία καταργούν την αυτονομία των ΟΤΑ ασκώντας ασφυκτικό διοικητικό και οικονομικό έλεγχο σκοπιμότητας στους αιρετούς εκπροσώπους των τοπικών κοινωνιών, στερώντας τους τη δημοκρατική υποχρέωση να υλοποιήσουν το Πρόγραμμά τους και να βελτιώσουν τη ποιότητα ζωής των συμπολιτών τους.
Το άρθρο 98 του Συντάγματος προβλέπει τον έλεγχο των δαπανών των ΟΤΑ από το Ελεγκτικό Συνέδριο κι όχι τον καθορισμό τους, όπως συμβαίνει σήμερα. Η πραγματικότητα αυτή και η απίστευτη γραφειοκρατία και πολυνομία που διέπει ακόμη και την παραμικρή δαπάνη των ΟΤΑ ( λ.χ. για αγορά χαρτιού εκτύπωσης ή αντικατάσταση χαλασμένου ελαστικού απορριμματοφόρου απαιτούνται 8-10 μήνες) προκαλούν διοικητική ασφυξία στη λειτουργία των ΟΤΑ.
Κατά συνέπεια απαιτούνται απλές νομοθετικές ρυθμίσεις που δεν επιβαρύνουν οικονομικά τον κρατικό προϋπολογισμό αλλ΄ αντίθετα αποδίδουν πολλαπλά οφέλη αποτελεσματικής διοίκησης και εξοικονόμησης πόρων. Στη κατεύθυνση αυτή πρέπει:
Να απλοποιηθούν οι διαδικασίες και να συντομευθούν όλες οι προθεσμίες προμήθειας υλικών και συμβασιοποίησης έργων για τις ανάγκες των δημοτικών δράσεων.
Να θεσπιστεί η άμεση Διοικητική Αποβολή από την καταπάτηση δημοτικών ιδιοκτησιών.
Να ληφθεί μέριμνα για την λειτουργία όλων των δημοτικών Παιδικών και Βρεφονηπιακών σταθμών.
Να θεσπιστεί σε περιοχές όπου λειτουργούν Καζίνο( όπως η Κέρκυρα), δημοτικό τέλος 2% επί των μικτών κερδών των επιχειρήσεων που τα εκμεταλλεύονται.
Να θεσπιστούν ευνοϊκές ρυθμίσεις για την εξόφληση των δανείων των Δήμων από το Ταμείο Παρακαταθηκών.
Να τροποποιηθούν οι διατάξεις των άρθρων του Ν.2946/2001 ( άρθρα 6 και 8) που αφορούν την επιβολή προστίμων από τα Δημοτικά Συμβούλια έτσι ώστε η αρμοδιότητά τους να είναι διακριτική και όχι δεσμία. Έτσι θα είναι σε θέση να ασκούν χρηστή διοίκηση και όχι ν απειλούνται οι αιρετοί εκπρόσωποι με ποινική δίωξη για παράβαση καθήκοντος από ανεύθυνα διοικητικά όργανα!
Όλα τα παραπάνω μπορούν να συνοψιστούν στην παρακάτω πολιτική θέση:
‘’ Να φύγουμε από τη λογική του προληπτικού ελέγχου και να πάμε σε κατασταλτικό έλεγχο. Δηλαδή να δοθεί η δυνατότητα στους Δημάρχους και τους Δήμους να υλοποιήσουν ένα σχεδιασμό, έχοντας στη διάθεσή τους φόρους και στο τέλος της περιόδου να κριθούν από τους πολίτες και να έρχεται η Πολιτεία να κρίνει τη νομιμότητα των πράξεών τους’’
Τα λόγια αυτά δεν είναι δικά μου. Τα είπε ο ίδιος ο πρωθυπουργός Α. Τσίπρας την 1.9.2015 μιλώντας στα Χανιά σε δημάρχους.
Ο Γιώργος Καρύδης είναι αντιδήμαρχος Μέσης Κέρκυρας. Στο άρθρο του ξεκαθαρίζει ότι «το παρόν αποτελεί δημοσιοποίηση προσωπικής πολιτικής θέσης».
