κατά τη συζήτηση του νέου εκλογικού νόμου στην Ολομέλεια της Βουλής, Η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ υπογράμμισε ότι «το ισχύον εκλογικό σύστημα φαλκιδεύει τη λαϊκή βούληση και παραβιάζει κατάφωρα τη συνταγματική αρχή της πολιτικής ισότητας». Αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα του νέου εκλογικού νόμου καθώς η απλή αναλογική εκπορεύεται από την κριτική «σε μία κατάφωρη αδικία που διέπραττε η ενισχυμένη: να κλέβει τις ψήφους του πολίτη». Τόνισε πως «αν ο κάθε εκλογικός νόμος είναι το βαρόμετρο της δημοκρατίας, η απλή αναλογική είναι συνώνυμή της» και, ακόμη, υποστήριξε, την ψήφο στα 17, λέγοντας ότι αυτή η γενιά ενηλικιώθηκε βίαια μέσα από τις πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων.
Για τον «μπαμπούλα περί ακυβερνησίας» της ΝΔ, το επιχείρημα είναι ένα: «στο απυρόβλητο το ισχύον εκλογικό σύστημα διότι μόνο αυτό θα με φέρει στην εξουσία», επισήμανε η Βουλευτής Κέρκυρας.
Τέλος, σχετικά με τις κατηγορίες περί έμμεσης συνεργασίας με τη Χρυσή Αυγή, υποτίθεται για να εξασφαλιστεί «ο πολυπόθητος αριθμός ψήφων», η Φ. Βάκη αναρωτήθηκε «τι σημαίνει αποχώρηση της Χρυσής Αυγής από την ψηφοφορία; Μήπως η Ακροδεξιά έγινε ουρά της Δεξιάς;» και σχολίασε πως «κροκοδείλια δάκρυα για την ανάγκη πολιτικής απομόνωσης της Χρυσής Αυγής, από εσάς της αξιωματικής αντιπολίτευσης που διατηρούσατε διαύλους επικοινωνίας με την Χρυσή Αυγή, δεν είναι μόνο φαρισαϊσμός, αλλά βαθύτατος πολιτικός αμοραλισμός. Οφείλετε να ζητήσετε δημοσίως συγγνώμη για τους υπαινιγμούς σας».
Το πλήρες κείμενο της ομιλίας:
«Κάθε εκλογικός νόμος είναι δείκτης δημοκρατίας. Στη μακρά περίοδο της μεταπολιτευτικής ιστορίας αυτού του τόπου ο εκλογικός νόμος υπέστη επτά μεταμορφώσεις, με κοινό παρανομαστή το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής που καθιερώθηκε το 1958.
Ενίοτε σχεδιασμένοι για τους ειδικούς και μυημένους, απροσπέλαστοι στον κοινό νου και, επομένως, μέσο χειραγώγησης, οι εκλογικοί νόμοι της πολύπαθης Ελληνικής Δημοκρατίας έγιναν πεδία μαχών μεταξύ πολιτικών κομμάτων, υπερόπλα κυβερνώντων και μαγειρεία επίπλαστων πλειοψηφιών που αντιπροσώπευαν ερήμην του αντιπροσωπευόμενου, του πολίτη. Την ενισχυμένη αναλογική πολλοί εμίσησαν, τα μικροκομματικά οφέλη που προσπορίζονταν από αυτήν ουδείς.
Ρητορικά ή μάλλον αφελή ερωτήματα: πόσο αντιπροσωπευτικό είναι να κερδίζει το πρώτο κόμμα το 36% της λαϊκής ψήφου, αλλά 50% των κοινοβουλευτικών εδρών, ενώ το δεύτερο κόμμα, ακόμη και εάν υπολείπεται μίας μονάδας ή μίας ψήφου, να παίρνει το 30% των εδρών; Διασφαλίζεται η ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης για την οποία κάνει λόγο το άρθρο 52 του Συντάγματος, από την υπεραντιπροσώπευση του πρώτου κόμματος και την υποαντιπροσώπευση του δεύτερου; Πόση νοημοσύνη απαιτείται για να συνειδητοποιήσετε ότι το ισχύον εκλογικό σύστημα φαλκιδεύει τη λαϊκή βούληση και παραβιάζει κατάφωρα τη συνταγματική αρχή της πολιτικής ισότητας; Για ποιο λόγο η λαϊκή βούληση να μην αποτυπώνεται στην κοινοβουλευτική εκπροσώπηση κατοχυρώνοντας έτσι την ισοδυναμία, την ισότητα, της ψήφου;
Επιτρέψτε μου μια σύντομη επισκόπηση της αβάσταχτης ελαφρότητας του πολιτικού κυνισμού που διέπει τα «επιχειρήματα» της αντιπολίτευσης. Μετά τα εν χορώ «παραιτηθείτε» ή κάθε μέρα την κεφαλήν ενός υπουργού «επί πίνακι», ανέσυρε η ΝΔ τους συνήθεις μπαμπούλες. Πίσω από τον μπαμπούλα της ακυβερνησίας που υποτίθεται ότι θα φέρει η απλή αναλογική, κρύβεται ο διακαής πόθος της εκβιασμένης πόλωσης και της αποτροπής ευρύτερων εκλογικών συνεργασιών. Το επιχείρημα είναι ένα: «στο απυρόβλητο το ισχύον εκλογικό σύστημα διότι μόνο αυτό θα με φέρει στην εξουσία». Και ούρα της αξιωματικής αντιπολίτευσης το ΠΑΣΟΚ που πέφτει σε κραυγαλέες αντιφάσεις, ενδίδοντας σε μικροκομματικές λογικές. Τι έγινε; Γιατί ενώ πριν από ένα χρόνο είχατε καταθέσει πρόταση νόμου που απέβλεπε στην κατάργηση του bonus, τώρα διαφοροποιείστε επικαλούμενοι προφάσεις εν αμαρτίαις; Δεν ξέρω αν πηγαίνετε δεξιά, αδέξια πάντως πηγαίνετε.
Την ακυβερνησία την θεραπεύει όχι η λιγότερη, η ελλιπής, η ακρωτηριασμένη δημοκρατία καλπονοθευτικών εκλογικών συστημάτων, αλλά η περισσότερη δημοκρατία. Την ακυβερνησία δεν την θεραπεύουν εκλογικοί νόμοι που ακυρώνουν την ισοδυναμία της ψήφου του πολίτη. Την ακυβερνησία γεννούν οικονομικές κρίσεις, καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, επιτροπίες που καταβροχθίζουν κόμματα, απαξιώνοντας την κοινοβουλευτική δημοκρατία και περιστέλλοντας δικαιώματα.
Δεν αρκεστήκατε, όμως, στον μπαμπούλα της ακυβερνησίας -με εξαίρεση το ΚΚΕ
και την Ένωση Κεντρώων- δεν διστάσατε να κατηγορήσετε μία κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά για έμμεση συνεργασία με τους κοινοβουλευτικά μεταμφιεσμένους νεοναζιστές, προκειμένου υποτίθεται να εξασφαλιστεί ο πολυπόθητος αριθμός ψήφων, δεν διστάσατε να εγκαλείτε εσείς την Αριστερά που πρωτοστάτησε στους αγώνες εναντίον του φασισμού, στους αγώνες για την αποκατάσταση και την εδραίωση της δημοκρατίας σε τούτο τον τόπο. Κροκοδείλια δάκρυα για την ανάγκη πολιτικής απομόνωσης της Χρυσής Αυγής, από εσάς της αξιωματικής αντιπολίτευσης που διατηρούσατε διαύλους επικοινωνίας με την Χρυσή Αυγή, δεν είναι μόνο φαρισαϊσμός, αλλά βαθύτατος πολιτικός αμοραλισμός. Οφείλετε να ζητήσετε δημοσίως συγγνώμη για τους υπαινιγμούς σας. Το δικό μας κόμμα δεν έχει Μπαλτάκους, είχε πολιτικούς κρατούμενους της χούντας. Όπως λέει και ο ποιητής, «και τώρα τι θα απογίνουμε χωρίς βαρβάρους»; Τι σημαίνει αποχώρηση της Χρυσής Αυγής από την ψηφοφορία; Μήπως η Ακροδεξιά έγινε ουρά της Δεξιάς;
Αν ο κάθε εκλογικός νόμος είναι το βαρόμετρο της δημοκρατίας, η απλή αναλογική είναι συνώνυμή της. Από την ΕΔΑ του αείμνηστου Ηλία Ηλιού μέχρι τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς, το πάγιο αίτημα και τον άσβεστο πόθο για την άδολη, ανόθευτη και δίκαιη απλή αναλογική, γεννούσε η κριτική σε μία κατάφωρη αδικία που διέπραττε η ενισχυμένη: να κλέβει τις ψήφους του πολίτη. Και είναι ταυτισμένη με τη δημοκρατία η απλή αναλογική διότι η πεμπτουσία της δημοκρατίας, είναι η λαϊκή κυριαρχία, ο αυτοκυβερνώμενος λαός -που όπως έγραφε και ο Ρουσσώ στο «Κοινωνικό Συμβόλαιο»- καθοδηγείται από τους νόμους που είναι δικό του έργο, πράξεις της δικής του βούλησης.
Για την ψήφο στα 17, δεν θα επικαλεστώ την ταύτιση της ενηλικίωσης με τη δικαιοπρακτική ικανότητα και, ακόμη, δεν είναι βιολογικό γεγονός η ενηλικίωση. Θα έπρεπε να είστε οι πρώτοι που θα υπερθεματίσετε την ψήφο στα 17, διότι η πρόωρη ενηλικίωση είναι και δικό σας έργο: οι δικές σας πολιτικές ενηλικίωσαν βίαια αυτή τη γενιά, την προσγείωσαν ανώμαλα όχι στη χώρα των θαυμάτων, αλλά στον εφιάλτη μιας νιότης χωρίς μέλλον και όρια, δώστε της τουλάχιστον το δικαίωμα του πολίτη, αφού της πήρατε τα πάντα».
