Θα μιλήσουν οι: Θεοδόσης Πυλαρινός, Ομ. Καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου και Άγγελος Γερακάρης, Ζωγράφος- Γλύπτης.
Θα αναγνώσει αποσπάσματα έργων της Κατίνας Παπά ο Σπύρος Βέργης και θα εκτεθούν πίνακες της Αγλαΐας Παπά στην αίθουσα Χαρτών της Εταιρίας.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων της Εταιρίας
στις 27 Μαΐου 2016, ημέρα Παρασκευή και ώρα 20:00.
Βιογραφικό Σημείωμα Κατίνας Παπά (1891-1959)
Η Κατίνα Παπά γεννήθηκε στο χωριό Γιαννιτσάτες στη Βόρειο Ήπειρο. Εκεί πέρασε τα παιδικά και μέρος των εφηβικών χρόνων της. Μετά από διώξεις ελλήνων από τουρκαλβανούς στην περιοχή, η οικογένεια Παπά κατέφυγε στην Κέρκυρα, όπου η Κατίνα τέλειωσε το Αρσάκειο Κερκύρας με άριστα και τιμήθηκε με το χρυσούν μετάλλιο Ward Douglas.
Φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Παιδαγωγική Ακαδημία Αθηνών (1924-1925). Μετεκπαιδεύτηκε στην Αυστρία (1930-1932), το Μόναχο και το Βερολίνο (1938-1939) με υποτροφίες του Υπουργείου Παιδείας και ειδικεύτηκε στην Ψυχολογία και τη Θεραπευτική αγωγή. Στη Βιέννη παρακολούθησε μαθήματα του Alfred Adler. Το 1933 παρακολούθησε σχολικά προγράμματα για παιδιά με ειδικές ανάγκες στην Ιταλία.
Εργάστηκε στο Στ΄ Γυμνάσιο Θηλέων Αθηνών, όπου ίδρυσε τον πρώτο Παιδαγωγικό Συμβουλευτικό Σταθμό, που λειτούργησε από το 1933 και ως την παραίτησή της το 1954. Την πρώτη της εμφάνιση στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1935 με την έκδοση της συλλογής διηγημάτων Στη συκαμιά από κάτω, για την οποία τιμήθηκε με το Βικελαίο έπαθλο της Ακαδημίας Αθηνών. Συνεργάστηκε με λογοτεχνικά περιοδικά όπως η Νέα Εστία, η Ηπειρωτική Εστία και με την εφημερίδα Κερκυραϊκά Νέα. Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 68 χρόνων. Όσο ζούσε εξέδωσε μόνο μια ακόμη συλλογή διηγημάτων, με τίτλο: Αν άλλαζαν όλα.
Μετά το θάνατό της κυκλοφόρησε το χρονικό Σ’ένα Γυμνάσιο Θηλέων και η συλλογή ποιημάτων της Ποιήματα, και τα δύο με φροντίδα της αδερφής της, ζωγράφου Αγλαΐας Παπά. Διηγήματά της μεταφράστηκαν και ανθολογήθηκαν στη Γερμανία. Ανέκδοτο παρέμεινε μεγάλο μέρος του έργου της, δοκίμια, μελέτες και ένα θεατρικό έργο με τίτλο Ο ξένος.
Η Κατίνα Παπά ανήκει στη μεσοπολεμική γενιά της ελληνικής λογοτεχνίας. Το πεζογραφικό της έργο τοποθετείται στα πλαίσια της προσπάθειας της γενιάς του Τριάντα για ανανέωση του παραδοσιακού αφηγηματικού λόγου και απεμπλοκή από τις φόρμες της ηθογραφίας, με βασικά χαρακτηριστικά του τη βαθιά ψυχολογική προσέγγιση των χαρακτήρων, το λυρισμό, τη συναισθηματική φόρτιση της συγγραφέως, τη συμμετοχή της στα συναισθήματα των ηρώων της, το αυτοβιογραφικό στοιχείο, την αξιοσημείωτη ευλυγισία στην επεξεργασία της πλοκής και στη γλωσσική έκφραση.
Βιογραφικό Σημείωμα Αγλαΐας Παπά (1903-1984)
Ζωγράφος – Χαράκτρια
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1903. Πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής κοντά στους Μάρκο Ζαβιτζιάνο και Κωνσταντίνο Παρθένη που βρισκόταν στην Κέρκυρα κατά τα έτη 1911-1917. Στην συνέχεια φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τον Νικόλαο Λύτρα και Κωνσταντίνο Παρθένη στη ζωγραφική, και Θωμά Θωμόπουλο στη γλυπτική. Μετά την αποφοίτηση της το 1931 έφυγε για την Τεργέστη όπου συνέχισε τις σπουδές της κοντά στον ιταλό προσωπογράφο Argio Orell.
Από το 1933 έως το 1944 δίδαξε σχέδιο και ζωγραφική στη Σχολή του Αμαλιείου Ορφανοτροφείου. Διέκοψε για τρία χρόνια τη διδασκαλία για να ολοκληρώσει τις καλλιτεχνικές της σπουδές στη χαρακτική, στην Academia di Belle Arti της Brera με καθηγητή τον Benvenuto Disertori. Κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων μελέτησε έργα τέχνης στα μουσεία της Ιταλίας, Μονάχου, Βιέννης και Παρισιού.
Ήταν μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, της ομάδας «Στάθμη» και του Καλλιτεχνικού Σωματείου Ελληνίδων. Κατά τη διάρκεια της ζωής της πραγματοποίησε συνολικά 6 ατομικές εκθέσεις: 1935, 1950, 1955, 1966, 1972, και το 1980 η Εθνική Πινακοθήκη παρουσίασε αναδρομική έκθεση τιμώντας τη ζωγράφο.
Έλαβε μέρος σε όλες τις Πανελλήνιες Εκθέσεις στο Ζάππειο από το 1938 έως και το 1975. Ταυτόχρονα έλαβε μέρος και σε πλήθος ομαδικών εκθέσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως: 1934 και 1936 Μπιενάλε Βενετίας, 1936 Έκθεση Ευρωπαϊκής Χαρακτικής Κόζιτσε Πράγα, 1937 στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού, όπου και απέσπασε το αργυρό μετάλλιο, 1947 Κάιρο, 1950 Νέα Υόρκη, 1957 Μπιενάλε Αλεξάνδρειας, 1960 Ρώμη, 1962 Ζάγκρεμπ κ.α.
Στο ζωγραφικό της έργο ασχολήθηκε πρωτίστως με την τοπιογραφία και την προσωπογραφία, αλλά και με τη γυμνογραφία, την ηθογραφία, τη νεκρή φύση και την ανθογραφία. Με αγαπημένα της υλικά το λάδι, τη Gouache, την ακουαρέλα και το κάρβουνο, κατάφερε να δώσει ένα λυρικό ιμπρεσιονιστικό χαρακτήρα στα έργα της. Στις χαρακτικές της συνθέσεις – μονοτυπίες πρωτοπορεί και με έξοχη ευαισθησία και απαράμιλλη ικανότητα χειρίζεται τις δυνατότητες αυτής της τεχνικής και τα αποτελέσματα είναι μοναδικά.
Έργα της βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στις Δημοτικές Πινακοθήκες: Αθηναίων, Ιωαννίνων, Κερκύρας, Ρόδου. Στην Αναγνωστική Εταιρεία Κερκύρας, στην Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών – Μουσείο Σολωμού, στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Θεσσαλονίκης, στο Μουσείο Πράγας καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Βιογραφικό Σημείωμα ομιλητών
Θεοδόσης Πυλαρινός
Ο Θεοδόσης Πυλαρινός, ομότιμος καθηγητής της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του Ιόνιου Πανεπιστήμιου, έχει αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας και των μελετών του στην Επτανησιακή Σχολή, στη μεταπολεμική μας λογοτεχνία και στην παιδεία και λογοτεχνία του μικρασιατικού και κυπριακού ελληνισμού. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου και εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του, με θέμα τη ζωή και το έργο της Ειρήνης Α. Δεντρινού.
Συνεργάστηκε σε πολλά λογοτεχνικά και επιστημονικά περιοδικά και επετηρίδες, γράφοντας άρθρα, μελέτες και κριτικές. Μεταξύ αυτών κύρια θέση κατέχουν τα επτανησιακά έντυπα, όπως ο Πόρφυρας, του οποίου υπήρξε σύμβουλος έκδοσης, τα Κερκυραϊκά Χρονικά, των οποίων είναι επιστημονικός υπεύθυνος, ο Ιόνιος Λόγος, έκδοση του Ιονίου Πανεπιστημίου, του οποίου είχε την επιστημονική επιμέλεια, καθώς και τα Μικρασιατικά Χρονικά, η Νέα Εστία, το Δελτίον της Αναγνωστικής Εταιρίας κ.ά.
Υπήρξε πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Ι΄ Πανιονίου Συνεδρίου, που διεξήχθη τον Μάιο του 2014 στην Κέρκυρα, και υπεύθυνος της έκδοσης των Πρακτικών του. Τα τελευταία βιβλία του είναι: Τα διηγήματα της Ειρήνης Δεντρινού (Ίδρυμα Ουράνη 2014), Τα Κριτικά κείμενα του Ι. Πολυλά (Ίδρυμα Ουράνη 2015), Το Ευρετήριο του Δελτίου της Αναγνωστικής Εταιρίας (Αναγνωστική Εταιρία 2015) και Ο διακινητής της προσδοκίας, σκέψεις για την ποίηση του Στέλιου Μαφρέδα (Οι Εκδόσεις των Φίλων 2016). Επίσης, είχε την επιστασία και επιμέλεια του Α΄ τόμου των Πρακτικών του Ι΄ Πανιονίου Συνεδρίου (Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών 2015).
Άγγελος Γερακάρης
Ο Άγγελος Γερακάρης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1957. Σπούδασε Καλές Τέχνες – Πλαστικές Τέχνες στη Διεθνή Πρωτοποριακή Σχολή Τέχνης & Έρευνας στην Νίκαια της Γαλλίας. Από το 1985 εργάστηκε στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση ως καθηγητής εικαστικής παιδείας. Ασχολείται με τη ζωγραφική, τη γλυπτική και τη χαρακτική. Μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει 16 ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε πλήθος ομαδικών. Έχει λάβει σημαντικές διακρίσεις στη γλυπτική. Έργα του φιλοξενούνται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος.
