Το ρεπορτάζ φιλοξενεί η REAL News, έχει αναπαραχθεί από πολλά site και δημοσιογραφικούς οργανισμούς και βασίζεται σε γερμανικά δημοσιεύματα που παρουσιάζουν τα προς πώληση ελληνικά περιουσιακά στοιχεία, με έμφαση στις παραλίες.
Προς πώληση…
Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά 110 παραλίες, ανάμεσά τους ο Σίμος στην Ελαφόνησο, η Γιάλοβα στην Πύλο και πολλές ακόμα είναι αυτές που περιλαμβάνονται στην περιουσία του ΤΑΙΠΕΔ , η οποία μεταβιβάζεται στο νέο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων και λογικά ξαναμπαίνουν σε τροχιά πώλησης, εκτός αν υπάρξει διαφορετική πολιτική απόφαση.
Αρκετοί είναι αυτοί που καλοβλέπουν να πάρουν υπό την ιδιοκτησία τους μία από τις πανέμορφες παραλίες της χώρας μας και μάλιστα δύο γερμανικά δημοσιεύματα, ένα στην Bild κι ένα στην Handelsblatt έδωσαν τον τόνο, παρουσιάζοντας τα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία προς πώληση με έμφαση στις παραλίες.
Μάλιστα η τρόικα ήδη από το 2011 είχε θέσει θέμα για παραχώρηση της χρήσης των ελληνικών παραλιών σε ιδιώτες κάτι που πέρασε από τη Βουλή με τους εφαρμοστικούς νόμους του δεύτερου Μνημονίου.
110 παραλίες
Ποιες είναι όμως οι παραλίες που γλυκοκοιτάζουν οι ιδιώτες για να βάλουν χέρι και να τις εκμεταλλευτούν;
Σύμφωνα με την Real News, πρώτη και καλύτερη είναι η παραλία του Σίμου στην Ελαφόνησο, ενώ ακολουθούν η Γιάλοβα στην Πύλο, η Τσαμπίκα στη Ρόδο και ο δημοφιλής Άγιος Προκόπιος στη Νάξο.
Στη λίστα του ΤΑΙΠΕΔ περιλαμβάνονται επίσης ο Γαλησσάς της Σύρου, αλλά και η μοναδική προσβάσιμη παραλία της Ηρακλειάς.
Και φυσικά δεν σταματάμε εδώ, στο σφυρί σκέφτονται να βγει η Ίσσος στη Νότια Κέρκυρα, και μία από τις ομορφότερες παραλίες της Κεφαλονιάς, το Τραπεζάκι.
Προς… πώληση είναι ακόμα η παραλία Τσιλιβί της Ζακύνθου, οι μεγαλύτερες παραλίες της Κυλλήνης και η παραλία του Καλού Χωριού – Ίστρου στο Λασίθι.
Όπως αναφέρει η εφημερίδα, τα πρωτεία πάντως κρατά η Χαλκιδική με 14 παραλίες προς πώληση (Άγιος Μάμας, Νέος Μαρμαράς, Βουρβουρού, Κριαρίτσι, Συκιά, Κρυοποηγή, Ποσείδι, Μονοδέντρι – Αζάπικο, Καλαμίτσι, Νέα Ηρακλειά, Νέα Φώκαια, Πόρτο Κουφό, Χρυσή Αμμουδιά, Νέα Καλλικράτεια, Ιερισσός) και ακολουθεί ο νομός Ηλείας με οχτώ παραλίες (Νεοχώρι, Λουτρά Κυλλήνης, Βώλακας, Κάτω Σαμικό, Ζαχάρω, Αλυκές Λεχαινών, Γαλατάς και Αρκούδι Κυλλήνης).
Επίσης την τιμητική της έχει η Αργολίδα με επτά παραλίες (Θεμησσία, παραλία Κίου, Καραθώνας, Κανδύλι, Σαμπάριζα, Σαλαντί) και η Ρόδος με πέντε (Αφάντου, Τσαμπίκα, Κουκούμια Λίνδου, Αγία Αγαθή, Κάλαθος).
Στις γνωστές παραλίες που βρίσκονται ακόμα στη λίστα είναι οι Αμμόλοφοι της Καβάλας, το Μαστιχάρι της Κω, η Παλαιόπολη στα Κύθηρα, η Αλυκή και ο Άγιος Αρσένιος στη Νάξο και η Χρυσή Αμμουδιά στη Θάσο.
Ουσιαστικά πρόκειται για δημόσια παραλιακά ακίνητα που διαθέτουν ακτογραμμή και τα οποία είτε καλύπτουν όλο το παραλιακό μέτωπο, είτε μέρος αυτούς. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε τεμαχισμό παραλιών με κάποια κομμάτια να είναι ελεύθερα και κάποια άλλα κλειστά.
Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ
Θα μας τρελάνουν…
Τώρα πως από το δελτίο τύπου του Ιουνίου των δύο τοπικών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, που ανέφεραν τις ενέργειές τους για τον Ίσσο και μάλιστα ως κατακλείδα ανέφεραν ότι «ως αποτέλεσμα των πιέσεων δόθηκε την Τρίτη 2/6/2015 ρητή εντολή για την ακύρωση των δημοπρατήσεων (του Ίσσου) φτάσαμε στο ξεπούλημα, τι να σας πω;
Κατανοώ απολύτως την άσχημη συγκυρία, τη δεινή θέση της κυβέρνησης και συνεπώς και των βουλευτών της, αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει ένα γενικό αλαλούμ, μια αμηχανία και μια προσπάθεια να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.
Με δεδομένη όμως την σκληρή κριτική που είχαν υποστεί οι προηγούμενοι, οι οποίοι για να είμαστε κι ειλικρινείς δεν παρουσιάστηκαν ποτέ ως πολέμιοι των ιδιωτικοποιήσεων, θα ήταν το λιγότερο άδικο (αν όχι δημοσιογραφικά επιλήψιμο) να μην επισημανθεί η συνεχής παλινωδία της παρούσας κυβέρνησης, των νυν βουλευτών.
Γιατί μην μου πείτε ότι αν διαβάσετε στο μόλις πριν ένα μήνα δελτίο τύπου των κερκυραίων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ τον επίλογο «Η προσπάθεια αυτή, εντάσσεται στα πλαίσια της ξεκάθαρης πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης για την “τακτοποίηση” πολλών εκκρεμοτήτων, που συνειδητά έως τώρα οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν θέλησαν να δρομολογήσουν. Εντάσσεται στα πλαίσια των θέσεων της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, για την αδιαπραγμάτευτη προστασία του φυσικού μας πλούτου και του περιβάλλοντος», δεν θα αναρωτηθείτε τι εννοούσαν εντέλει με την λέξη «τακτοποίηση»;
Και επειδή πο
λλά έχουν γραφεί και λεχθεί, μια είναι η ουσία και να μην επανερχόμαστε. Όποιος συμφωνεί με τα ξεπουλήματα ψηφίζει κι αναλόγως. Τα υπόλοιπα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις, υπό τη συνοδεία ψελλισμάτων περί κομματικής πειθαρχίας και του φοβερού επιχειρήματος «και τι να κάνουμε τώρα, να ρίξουμε την κυβέρνηση της αριστεράς;». Ωσάν το ξεπούλημα να είναι πιο εύπεπτο όταν κατοχυρώνεται με «αριστερή» υπογραφή.
Και τελικά τι ακριβώς προσφέρει στην αριστερά αυτή η στάση, θα σας γελάσω και δεν το θέλω….
ΕΛΕΝΑ ΓΙΣΔΑΚΗ
