Δεν συναντήθηκαν ποτέ εν ζωή, δεν είχαν κοινά μεταξύ τους, πλην του ότι έπεσαν θύματα των πυρών της Χούντας των Συνταγματαρχών, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης των φοιτητών και του λαού στο Πολυτεχνείο το 1973. Είναι πέντε μόλις από τα 24 θύματα που ο θάνατός τους από το δικτατορικό καθεστώς έχει τεκμηριωθεί μετά από έρευνα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, ενώ υπάρχουν ακόμα 30 περιπτώσεις για τις οποίες υπάρχουν βάσιμα στοιχεία ότι επίσης βρήκαν το θάνατο από ενέργειες των χουντικών δυνάμεων καταστολής την περίοδο εκείνη… Απάντηση σε όσους, ακόμα και σήμερα, επιχειρούν να ψελλίσουν την άποψη περί «προπαγάνδας» και σε όσους νοσταλγούς του καθεστώτος της δικτατορίας…
Πως έχασε τη ζωή του ο Σπυρίδων Κοντομάρης
Ο πρώτος νεκρός που έπεσε από τη χουντική προσπάθεια καταστολής της φοιτητικής εξέγερσης, ήταν ο Σπυρίδων Κοντομάρης. Ο Κερκυραίος δικηγόρος, πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου την δεκαετία του ’60, έχασε τη ζωή του στα 57 του χρόνοα όταν σαν σήμερα, 16 Νοεμβρίου του ’73, περίπου στις 9 το βράδυ και ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου στην Αθήνα, δέχθηκε πάνω του δακρυγόνο που του εκτόξευσαν αστυνομικοί κατά τη διάρκεια διαδήλωσης, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
Βουλευτής της Ένωσης Κέντρου
Ο Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου (γεννηθείς το 1916 στην Κέρκυρα) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Σπούδασε Νομικά και άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα. Ανέπτυξε επίσης συνδικαλιστική δράση. Εξελέγη βουλευτής Κερκύρας στις εκλογές του 1963 και του 1964, με την Ένωση Κέντρου. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν κάτοικος Αγίου Μελετίου στην Αθήνα. Σήμερα το όνομά του φέρει οδός στην Κέρκυρα.
Τεκμηριώνοντας τα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1973
Μετά από πολυετής έρευνα, το Ε.Ι.Ε. με ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον πόνημά του, ρίχνει φως στα δραματικά γεγονότα του Πολυτεχνείου. Στο επιστημονικό μικροσκόπιο το χρονικό της εξέγερσης, το επιχειρησιακό σχέδιο για την καταστολή της και η εξέλιξη των γεγονότων έξω από το Πολυτεχνείο. Μαθητές και φοιτητές, 16 ως 24 ετών οι πρωταίτιοι της εξέγερσης.
Η εκπόνηση της ιστορικής έρευνας ξεκίνησε το 2002 με τον τίτλο «Τεκμηριώνοντας τα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1973». Διευθυντής ερευνών του πονήματος είναι ο Λεωνίδας Καλλιβρετάκης μαζί με ομάδα επιστημόνων και ιστορικών, οι οποίοι συγκέντρωσαν και επεξεργάστηκαν με επιστημονικές μεθόδους τεκμήρια τις διάφορες παραμέτρους των γεγονότων του Πολυτεχνείου, όπως το χρονικό της εξέγερσης, το επιχειρησιακό σχέδιο για την καταστολή της και η εξέλιξη των γεγονότων έξω από το Πολυτεχνείο. Ένα από τα ζητούμενα της έρευνας υπήρξε ο πραγματικός αριθμός και η ταυτότητα των θυμάτων.
Οι ταυτοποιημένοι νεκροί είναι 24 και έχουν πλήρως τεκμηριωθεί. Στο μικροσκόπιο της έρευνας βρίσκονται άλλες 30 περιπτώσεις ανθρώπων τα ονοματεπώνυμα των οποίων είναι γνωστά και οι οποίοι εμφανίζονται στις περισσότερες καταλογοποιήσεις νεκρών από το 1974 μέχρι και σήμέρα, όμως δεν έχουν ποτέ τεκμηριωθεί.
Το ζητούμενο δεν είναι μόνον ο αριθμός ή η ταύτιση των ονομάτων, αλλά και οι πληροφορίες που προκύπτουν για τον χρόνο, τον τόπο και τις συνθήκες τραυματισμού, καθώς και προσωπικά στοιχεία των θυμάτων (ηλικία, φύλο, απασχόληση κτλ.).
Ο αριθμός των τραυματιών που δεν έτυχαν καμίας περίθαλψης παραμένει αδιευκρίνιστος. Ορισμένες εκτιμήσεις ανεβάζουν το σύνολο των τραυματιών (νοσηλευθέντων και μη) σε περίπου 2.000.
Κάποιοι βασισμένοι στο πόρισμα Τσεβά, επιλέγουν να μνημονεύουν μόνο τους 18 επώνυμους νεκρούς του πορίσματος, προσθέτοντας ενίοτε τους 16 ανώνυμους, αναφερόμενοι έτσι σε 34 συνολικά νεκρούς. Και οι δύο όμως οι εκδοχές αυτές αγνοούν και κατά συνέπεια παραλείπουν τα 4 επιπλέον τεκμηριωμένα ονόματα της μετά τον Τσεβά διαδικασίας.
