Λυδία λίθος για την έκβαση του πράγματος, φέρεται η τηλεφωνική επικοινωνία που είχε το Σάββατο (13/7) το απόγευμα ο τ. τεχνικός της Καλλονής με το Γιώργο Λιμπάντση. Οπότε και κόπιασε η ανατροπή (των) δεδομένων. Ο λόγος;
Από την πλευρά Τεννέ, αφού πρώτα επιβεβαιωνόταν πως η όλη ιστορία έφθασε… μισή ανάσα απ’ το deal, διέρρεε το «για προσωπικούς λόγους». «Ενδιάμεσες» πηγές, πάλι, «έδειχναν» διαφορές στο θέμα του μεταγραφικού σχεδιασμού. Ενώ από πλευράς επίσημης ΠΑΕ, άφηναν να εννοηθεί ότι, ναι μεν ο Τεννές αποτελεί έναν προπονητή με αποδεδειγμένες ικανότητες (εξ ου και οι επαφές), αλλά δεν θα… τους χάλαγε το κάτι παραπάνω!
Επ’ αυτού, μάλιστα, λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Κυριακής (14/7) κυκλοφόρησε και μια επιπλέον πληροφορία.
Ότι οι Φαίακες ήρθαν, εντός της ημέρας, σε επαφή με άλλες περιπτώσεις προπονητών, που ήταν στα υπ’ όψιν, όπως, για παράδειγμα, με τον Στεφάν Ντεμόλ!
Μιλάμε για τον Βέλγο (άλλοτε διεθνή) τ. προπονητή των Αιγάλεω (2004-’05) και ΠΑΣ Γιάννινα (2010-’11) και ο οποίος τους τελευταίους μήνες εργαζόταν στην Ταϊλανδέζικη, Τέρο Σασάνα – ομάδα, παρεμπιπτόντως, με την οποία συνεργάστηκε στο παρελθόν και ο σπουδαίος Σουηδός προπονητής, Σβεν Γκόραν Έρικσον!
Σημειώνουμε ότι ο 47χρονος τεχνικός (γεν. 11/3/1966 στο Γουάτερμαελ-Μπόιτσφορτ), πραγματοποίησε μεγάλη καριέρα ως παίκτης, μεταξύ άλλων, σε Βέλγιο (Άντερλεχτ, Σταντάρ Λιέγης, Σερκλ Μπριζ), Ιταλία (Μπολόνια), Πορτογαλία (Πόρτο, Μπράγκα) και Γαλλία (Τουλούζ, Τουλόν), έχοντας, παράλληλα, περάσματα από Ελβετία (Λουγκάνο) κι Ελλάδα (Πανιώνιος). Ενώ διετέλεσε 38 φορές διεθνής (1 γκολ) με τη φανέλα των «Κόκκινων Διαβόλων», συμμετέχοντας, μεταξύ άλλων, στα Μουντιάλ του 1986, στο Μεξικό και του 1990, στην Ιταλία.
Την προπονητική καριέρα του, την άρχισε στα τέλη της δεκαετίας του ’90 στην πατρίδα του (Χάλε, Τερνχάουτ, Χιλ, Μέχελεν, Ντέντερλο), προτού προκύψει η πρόταση Μητρόπουλου, για το «Σίτι», το 2004, οδηγώντας το, μάλιστα, στους ομίλους του Κυπέλλου UEFA κι έχοντας, μεταξύ άλλων, ως παίκτες του, τους Αγρίτη και Μπάρκογλου!
Έκτοτε, ακολούθησαν δύο σταθμοί στην Κύπρο (ο Εθνικός Άχνας το 2008-’09 και ο Άρης Λεμεσού το 2010), δύο πίσω, στο Βέλγιο (η Σαρλερουά το 2009 και οι Βρυξέλλες το 2012) και, βεβαίως, ΠΑΣ και… Ταϊλάνδη!
