Εκατό κεντητά πλαίσια με 55.000 βελονιές το καθένα, αποτελούν ένα έργο μνημειώδες που απεικονίζει ανεξίτηλα τραγικές εμπειρίες από τη δολοφονία πάνω από 70.000 αμάχων Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας από το φθινόπωρο του ’23 μέχρι χθες.
Αυτός ο ιστορικός κεντημένος απολογισμός δημιουργήθηκε από 100 Παλαιστίνιες γυναίκες που ζουν σκορπισμένες στη Γάζα, σε Δυτική Όχθη, σε προσφυγικούς καταυλισμούς του Λιβάνου και της Ιορδανίας και ως μετανάστριες στη Νέα Ζηλανδία.
Χρησιμοποιώντας την παραδοσιακή παλαιστινιακή τεχνική του κεντήματος tatreez, η οποία περιλαμβάνεται στον κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, διέσωσαν με πολύχρωμα ράμματα τις οπτικές μαρτυρίες παιδιών που κρατούν άδεια σκεύη σε συσσίτια πείνας, τη μάνα που κρατά στην αγκαλιά το δολοφονημένο βρέφος της και όσα άλλα τερατώδη πράττει ο IDF…
Το tatreez, που αναγνωρίσθηκε από την UNESCO το 2021, εκφράζει την παλαιστινιακή κληρονομιά και τα μοτίβα της που κωδικοποιούν την ταυτότητα της φυλής και τον τόπο από τον οποίο συνεχώς εκδιώκονται. Μετά τη Νάκμπα του 1948, έγινε ένα μέσο διατήρησης της παλαιστινιακής κουλτούρας παρά τις συνεχείς απόπειρες διαγραφής της από την παγκόσμια μνήμη. Σήμερα οι 55.000 κλωστές του κάθε καμβά από τις παλαιστίνιες κεντήστρες καταγγέλλουν σε όλο τον κόσμο τη σιωνιστική γενοκτονία που συνεχίζεται.
Ένα κεντημένο ιστορικό αρχείο της Γάζας, από τον Οκτώβρη του ’23 μέχρι τις μέρες μας, παρουσιάζεται για πρώτη φορά παγκοσμίως στην 61η Μπιενάλε της Βενετίας (9 Μαΐου – 22 Νοεμβρίου 2026), με γενικό τίτλο: «Τάπητας της Γενοκτονίας της Γάζας» και τα 100 αυτά κεντητά πλαίσια εκτίθενται στο ιστορικό κτίριο Palazzo Mora της Βενετίας.
Τα κεντημένα πάνελ δεν απεικονίζουν πλέον τα παραδοσιακά μοτίβα λουλουδιών και σκηνές από πανηγύρια και γάμους, τώρα απεικονίζουν μόνο βομβαρδισμένα νοσοκομεία, σχολεία, γκρεμισμένες Μουσουλμανικές και Χριστιανικές εκκλησίες, εκτοπισμένους πρόσφυγες, πεινασμένα παιδιά και μητέρες που θρηνούν πάνω από νεκρά βρέφη. Αυτά όλα αναρτημένα στο Βενετσιάνικο Palazzo Mora μέχρι και τον προσεχή Νοέμβριο.
Με 55.000 βελονιές και το κέντημα που παρουσιάζει τη μπουλντόζα να ανοίγει τον ομαδικό τάφο των 111 δολοφονημένων αμάχων τυλιγμένα σε πλαστικές μπλε σακούλες. Εικόνα που εμφανίστηκε για λίγο στην οθόνη των social media πριν εξαφανιστεί ξανά, αλλά διασώθηκε από τις πολύχρωμες κλωστές του καμβά. Τώρα εκτίθεται και αυτό στη Μπιενάλε της Βενετίας!
Κάθε κεντημένο κομμάτι ύφασμα με τις χιλιάδες κλωστές όσες και τα δάκρυα του δημοσιογράφου που κλαίει πάνω από το νεκρό σώμα του παιδιού του, τα νεαρά κορίτσια με άδειες κούπες που συνθλίβονται σε ένα συσσίτιο. Ένα παιδί που κλαίει καθώς ο κόσμος του καταρρέει γύρω του. Κραυγές οδύνης και οργής στα κεντημένα πλαίσια αναρτημένα μέχρι και το Νοέμβριο.
Με βελόνα και κλωστές «κεντάνε» τη κόλαση παρόλο που και αυτές οι κλωστές, όπως το φαγητό και το νερό, ως σχεδόν απαγορευμένες από τους σιωνιστές, είναι δύσκολο να βρεθούν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Γάζας.
Και όμως πάνω από 55 χιλιάδες βελονιές χρειάστηκαν για να κεντηθεί ο καμβάς με το παλαιστίνιο Δρ. Αμπού Σαφίγια, που, σύμφωνα με μαρτυρίες, περπάτησε μέσα από ερείπια φορώντας την ιατρική του ποδιά για να προσεγγίσει ένα ισραηλινό τανκ που σημάδευε το νοσοκομείο του. Συνελήφθηκε, βασανίστηκε άγρια και βρίσκεται φυλακισμένος μέχρι και σήμερα.
Οι παλαιστίνιες κεντήστρες έγραψαν σε ένα γράμμα μετά την ολοκλήρωση των πάνελ τους: «Ήταν ένας χώρος όπου η κληρονομιά πάλλεται και όπου οι βελόνες μας έραψαν τόσο τους πόνους μας όσο και τις ελπίδες μας…».
