Ανακοίνωση του προέδρου του Πολιτιστικού Συλλόγου Γαρίτσας Αλέξανδρου Βέργη.
Αναλυτικά:
Ο Δήμαρχος δεν μπορεί να παριστάνει τον παρατηρητή – Έχει την απόλυτη ευθύνη
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γαρίτσας έχει τονίσει δεκάδες φορές και με κάθε τρόπο: θέλουμε να υπάρχουν τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος. Η Γαρίτσα πρέπει να είναι ζωντανή, φιλόξενη και λειτουργική. Όμως, αυτή η ανάπτυξη πρέπει να συνυπάρχει με τον κοινόχρηστο χώρο πρασίνου και την ποιότητα ζωής των κατοίκων.
Από την πρώτη στιγμή επισημάναμε στον κ. Δήμαρχο ότι η πρόταση και η εντολή του προς το Τοπικό Συμβούλιο για παραχώρηση 100 τ.μ. ανά κατάστημα όχι μόνο αντιβαίνει στη λογική του μέτρου και της νομιμότητας, αλλά θέτει σε κίνδυνο ακόμα και τα 45 τ.μ. που έχουν σήμερα κάποιοι επαγγελματίες. Αν εξεταστεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες, η υπόθεση θα τεθεί εξ αρχής – όχι στη βάση της πρότασης των 100, αλλά της νομιμότητας των 45.
Καθημερινά σχεδόν, ο κ. Δήμαρχος επαναλάμβανε νομικά αστήρικτες ερμηνείες και υποσχέσεις χωρίς θεσμικό αντίκρισμα, οδηγώντας τελικά την υπόθεση στα αρμόδια όργανα του κράτους. Τώρα, υπό το βάρος των αντιδράσεων και της θεσμικής πίεσης, σταμάτησε να επαναλαμβάνει τις «αερολογίες» περί αδειών σε όποιον τις ζητήσει και επιλέγει – λόγω ευθυνοφοβίας – να μεταφέρει την ευθύνη του σε άλλους, σε περίπτωση που κάποια καταστήματα οδηγηθούν σε λουκέτο.
Όμως, όλα όσα είπε – και όσα δεν έκανε – είναι καταγεγραμμένα. Έχει την απόλυτη ευθύνη.
Το μόνο που ζητάμε από τους καταστηματάρχες, με αφορμή τη δημόσια ερώτηση γνωστού δημοσιογράφου περί πιθανής συγκέντρωσης χρημάτων με στόχο την αύξηση των τετραγωνικών από 45 σε 100, είναι να απαντήσουν δημόσια: Είναι αλήθεια; Και αν ναι, ποιος ήταν ο τελικός αποδέκτης αυτών των χρημάτων;
Επισημαίνουμε και πάλι τα οκτώ κρίσιμα σημεία:
Υποκρισία στα 100 τ.μ.
Τον Απρίλιο του 2024 επέκρινε δημόσια επαγγελματίες για υπέρβαση των 45 τ.μ. (υπάρχει σχετικό βίντεο), και τώρα στηρίζει τα 100 τ.μ. Πώς εξηγείται αυτή η θεαματική μεταστροφή;
Αυθαίρετες κρίσεις για επιχειρηματικές ανάγκες
Δήλωσε ότι τα 45 τ.μ. δεν επαρκούν, χωρίς να παρουσιάσει ούτε ένα οικονομικό ή λειτουργικό στοιχείο. Αν δεν επαρκούν, γιατί οι περισσότεροι επαγγελματίες αιτήθηκαν εξαρχής 45;
Δεν ήταν πρόθεση – ήταν εντολή
Παρουσίασε την πρόταση για τα 100 τ.μ. ως «σκέψη», ενώ υπάρχει σαφής εντολή του προς το Τοπικό Συμβούλιο και υιοθέτηση της πρότασης. Δεν είναι απλή πρόθεση, είναι πολιτική πράξη.
Αδειοδοτήσεις χωρίς κριτήρια
Δεσμεύτηκε δημόσια ότι θα δώσει άδεια «σε όποιον τη ζητήσει». Ούτε όρια, ούτε ισονομία, ούτε σεβασμός στον δημόσιο χώρο. Αυτή η λογική είναι καταστροφική.
Άρνηση ύπαρξης εγγράφων της Δασικής Υπηρεσίας
Δήλωσε ότι έχει μόνο «μηνύματα» από τη Δ/νση Δασών, ενώ υπάρχουν επίσημα έγγραφα με σαφείς νομικές προειδοποιήσεις – προσβάσιμα και ήδη δημοσιευμένα.
Επιλεκτική επίκληση υπουργείων
Αγνόησε πλήρως το Υπουργείο Περιβάλλοντος και επικαλέστηκε μόνο το Υπουργείο Πολιτισμού – το ίδιο που είχε υποτιμήσει στο παρελθόν, δηλώνοντας ότι οι νόμοι «είναι για να αλλάζουν».
Δεν στήριξε τον Σύλλογο – τον απαξίωσε
Όταν ζητήσαμε διαβάσεις προς το παραλιακό μέτωπο, ανέχθηκε ειρωνική απάντηση μέλους του Τοπικού Συμβουλίου: «Ο πολίτης πρέπει να περπατά για να ασκείται». Αυτό δεν είναι στήριξη, είναι προσβολή.
Παράνομη ερμηνεία της νομοθεσίας
Υποστήριζε πως μπορεί να καταληφθεί το 5% του Άλσους από τραπεζοκαθίσματα, παρά τις αντίθετες επισημάνσεις των αρμόδιων υπηρεσιών. Γνωρίζει πως αυτή η ερμηνεία είναι νομικά αβάσιμη.
Ο Δήμαρχος αγνόησε επιδεικτικά τις συνεχείς προειδοποιήσεις του Συλλόγου μας και της Διεύθυνσης Δασών. Ενέργησε όχι ως υπερασπιστής του Άλσους Γαρίτσας – Ανεμόμυλου, αλλά ως προστάτης ιδιωτικών συμφερόντων, εις βάρος του δημόσιου χώρου και της κοινωνικής συνοχής.
Δεν αντέδρασε, ούτε αντιδρά, όταν ο κοινόχρηστος χώρος καταλαμβάνεται αυθαίρετα από τραπεζοκαθίσματα, ξύλινα δάπεδα, χαλίκια και μοκέτες. Και μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις, με υπερβάσεις και των 100 τ.μ. που σκοπεύει να παραχωρήσει, λες και πρόκειται για δικό του ιδιόκτητο χώρο.
Τον καλούμε, έστω και τώρα, να σταματήσει τις αβάσιμες δηλώσεις και να αναλάβει τις ευθύνες του. Η προστασία του κοινόχρηστου χώρου δεν είναι θέμα πολιτικής διαχείρισης ή ψηφοθηρίας. Είναι συνταγματική υποχρέωση, βάσει του άρθρου 24 του Συντάγματος.
Ο δημόσιος χώρος δεν εκχωρείται – υπερασπίζεται.
