“ΝΑΖΑ” είναι ο τίτλος του πολυβραβευμένου ντοκιμαντέρ των Ισραηλινών δημοσιογράφων και κινηματογραφιστών Yuval Abraham και Rachel Szor, τίτλος που προέρχεται από τον εβραϊκό στρατιωτικό όρο Nezek Agavi (παράπλευρες απώλειες).
Αυτή η παραγωγή του ντοκιμαντέρ των 80 λεπτών έγινε με τη φροντίδα της βρετανικής εφημερίδας The Guardian και την εταιρεία “JW Films” του Βρετανού παραγωγού James Wilson. Χρέη εκτελεστικού παραγωγού ανέλαβε ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης Jonathan Glazer.
Σε μυστικές νυχτερινές συζητήσεις στις ταράτσες του Τελ Αβίβ, 24 ανώνυμοι Ισραηλινοί αξιωματικοί και τεχνικά στελέχη υπηρεσιών πληροφοριών, εξηγούν πώς ο ισραηλινός στρατός χρησιμοποιούσε τρία αυτοματοποιημένα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης για τις προγραμματισμένες μαζικές δολοφονίες Παλαιστινίων αμάχων.
Συνταρακτικές αποκαλύψεις από τους ίδιους τους ανθρώπους που μελέτησαν το “Lavender” (Λεβάντα – ο εντοπισμός του στόχου) ένα σύστημα μηχανικής μάθησης που δημιουργεί μαζικές «λίστες θανάτου». Στοχοποιόντας δεκάδες χιλιάδες Παλαιστινίους (μέσα από 37.000 ή ακόμα και 60.000-70.000 τηλεφωνικούς αριθμούς) ως ύποπτους μαχητές της Χαμάς.
Οι 24 γνωρίζοντες ανώνυμοι αναφέρουν πως αντί ο στρατός να χτυπήσει τον «ύποπτο μαχητή της Χαμάς» όταν βρισκόταν σε στρατιωτική δραστηριότητα, το σύστημα παρακολουθούσε το κινητό του και τα μηνύματα των συγγενών του, στέλνοντας ειδοποίηση στους χειριστές μόλις το άτομο έμπαινε στο οικογενειακό του σπίτι τη νύχτα.
Η λογική του αλγόριθμου πίσω από το σιωνιστικό σύστημα. Όπως εξηγούν οι πληροφοριοδότες στους δημιουργούς του ντοκιμαντέρ, ο βομβαρδισμός ενός σπιτιού τη νύχτα είναι επιχειρησιακά προσοδοφόρος σε πτώματα από τον εντοπισμό ενός μεμονωμένου ατόμου.
Βομβαρδίζοντας πολυκατοικίες εκατοντάδες κάτοικοι θάβονται κάτω από τα ερείπια. Ένα επιτυχές αποτέλεσμα του συνδυασμού των τριών αυτοματοποιημένων συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης, με πλούσιο απολογισμό θυμάτων που ολοκληρώνεται με τη χρήση βομβών ελεύθερης πτώσης («dumb bombs»).
Έρευνα των The Guardian και +972 Magazine (βασισμένη σε εσωτερική βάση δεδομένων των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών) έδειξε ότι τουλάχιστον το 83% των νεκρών στη Γάζα είναι άμαχοι. Παράλληλα, στοιχεία του ΟΗΕ (OHCHR) καταγράφουν ότι περίπου το 70% των θυμάτων σε κτίρια κατοικιών είναι γυναίκες και παιδιά.
Οι νεκροί-δολοφονημένοι άμαχοι της Γάζας, από τον Οκτώβριο του 2023 φτάνουν τους 74.645 και οι τραυματίες-ακρωτηριασμένοι τους 175.978. Χιλιάδες ακόμη αγνοούνται κάτω από τα ερείπια. Αυτό το ντοκιμαντέρ είναι η Κραυγή όλων αυτών και ταξιδεύει σε 47 μέχρι τώρα χώρες, που ξεπερνώντας τα 1,5 εκατομμύρια εισιτήρια, αποτελεί τη μεγαλύτερη εκστρατεία καταγγελίας της γενοκτονίας ενός Λαού που ακόμα και πολύ πριν από το 1948 βιώνει μια συνεχή πολιτική εθνοκάθαρσης (Νάκμπα).
Παράλληλα με τη βράβευση στο 83ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας (12 Σεπτεμβρίου 2026), το “ΝΑΖΑ” κατέκτησε και το ρεκόρ χειροκροτήματος στην παγκόσμια πρεμιέρα αυτής της ταινίας στο Palazzo del Cinema, όταν το κοινό χειροκροτούσε όρθιο τους δημιουργούς επί 24,5 λεπτά, καταρρίπτοντας τη μεγαλύτερη διάρκεια standing ovation στην ιστορία των φεστιβάλ! Ακολούθησε σειρά βραβεύσεων του “ΝΑΖΑ” και σε πολλά άλλα Διεθνή Φεστιβάλ!
Ήταν επόμενο αυτή η τεράστια διεθνής επιτυχία αλλά και η αναγγελία του The Guardian πως: «Το ντοκιμαντέρ “NAZA” θα γίνει διαθέσιμο για δωρεάν παρακολούθηση μέσω της ιστοσελίδας μας στις αρχές Δεκεμβρίου 2026 με υπότιτλους σε διάφορες γλώσσες, ώστε να είναι προσβάσιμο σε θεατές από όλο τον κόσμο…», να δημιουργήσει ταραχή στους κύκλους των σιωνιστών, απειλώντας με διώξεις τους ισραηλίτες δημιουργούς του ντοκιμαντέρ Yuval Abraham και Rachel Szor και παράλληλα ψάχνοντας να ανακαλύψει τους 24 ανώνυμους ισραηλινούς αξιωματικούς και τεχνικούς.
Αξίζει όμως να θυμηθούν οι «πληγωμένοι» σιωνιστές από την «απείθεια» των 24 ισραηλινών αξιωματικών και τεχνικών πως κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξαν αρκετοί Γερμανοί αξιωματικοί και στρατιώτες που ρίσκαραν τη ζωή τους βοηθώντας Εβραίους κρατούμενους να σωθούν. Πολλοί από αυτούς έχουν τιμηθεί – και σωστά τιμήθηκαν – μεταθανάτια από το Ίδρυμα Γιαντ Βασέμ (Yad Vashem) του Ισραήλ με τον ύψιστο τίτλο του «Δικαίου των Εθνών».
Είναι σίγουρο πως θα έρθει ο καιρός που οι παραπάνω δημοσιογράφοι και κινηματογραφιστές, δημιουργοί του ντοκιμαντέρ “ΝΑΖΑ” και οι 24 ισραηλινοί στρατιωτικοί και τεχνικοί που βοήθησαν σ’ αυτό, θα τιμηθούν με το παράσημο «Αστέρας της Ελευθερίας» (Star of Freedom) του Κράτους της Παλαιστίνης!
