Μετά την ανάκτηση της Γερουσίας και τις αποφασιστικές νίκες στη Βουλή των Αντιπροσώπων, οι Δημοκρατικοί είναι αποφασισμένοι να ερευνήσουν όσα συνέβησαν τα τελευταία δύο χρόνια της διακυβέρνησης Τραμπ. «Βρείτε δικηγόρους», προειδοποίησε τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης ο βουλευτής Ρόμπερτ Γκαρσία που αναμένεται να αναλάβει επικεφαλής της Επιτροπής Εποπτείας της αμερικανικής Βουλής.
Τα αποτελέσματα θα δώσουν πιθανότατα το έναυσμα για έρευνες σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν, τη λειτουργία του FBI και, φυσικά, τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της οικογένειας του Ντόναλντ Τραμπ. Φανταστείτε το σκάνδαλο Whitewater του Μπιλ Κλίντον και την πρώτη παραπομπή Τραμπ μαζί σε ένα πακέτο, με μια δόση από το σκάνδαλο «Ιράν-Κόντρας» για λίγο ακόμα σασπένς.
Πώς θα επηρεάσουν την Ευρώπη αυτές οι τεκτονικές πολιτικές αλλαγές; Από τις τιμές της ενέργειας μέχρι τον πόλεμο στην Ουκρανία, η γηραιά ήπειρος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εξελίξεις στην Ουάσινγκτον.
Ακολουθούν πέντε σημεία που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής:
1. Η Ευρώπη κινδυνεύει να γίνει ο κύριος αποδέκτης της δυσαρέσκειας του Τραμπ
Ορισμένοι έμπειροι αναλυτές θεωρούν αυτό το σενάριο όχι μόνο πιθανό, αλλά εξαιρετικά πιθανό. «Πρέπει να προετοιμαστούμε όχι για πιο αρμονικές διατλαντικές σχέσεις, αλλά για περισσότερη ένταση και ακόμη μεγαλύτερες απαιτήσεις του Τραμπ από την Ευρώπη», προειδοποίησε ο Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, βετεράνος γερμανός διπλωμάτης και επί σειρά ετών πρόεδρος της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου.
Οι Δημοκρατικοί θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες να θέσουν στον στόχαστρο πρακτικές του Τραμπ, ενώ είναι πιθανό να αρχίσουν να «φρενάρουν» τη νομοθεσία που επιθυμεί να περάσει ο Λευκός Οίκος.
Ορισμένοι έμπειροι αναλυτές θεωρούν αυτό το σενάριο όχι μόνο πιθανό, αλλά εξαιρετικά πιθανό. «Πρέπει να προετοιμαστούμε όχι για πιο αρμονικές διατλαντικές σχέσεις, αλλά για περισσότερη ένταση και ακόμη μεγαλύτερες απαιτήσεις του Τραμπ από την Ευρώπη», προειδοποίησε ο Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, βετεράνος γερμανός διπλωμάτης και επί σειρά ετών πρόεδρος της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου.
Οι Δημοκρατικοί θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες να θέσουν στον στόχαστρο πρακτικές του Τραμπ, ενώ είναι πιθανό να αρχίσουν να «φρενάρουν» τη νομοθεσία που επιθυμεί να περάσει ο Λευκός Οίκος.
«Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, ωστόσο, διαθέτει ευρεία συνταγματική διακριτική ευχέρεια στην εξωτερική πολιτική, τη διπλωματία και την εθνική ασφάλεια – καθώς και στην εμπορική πολιτική – ενώ ο Τραμπ έχει οικειοποιηθεί ακόμη περισσότερη εξουσία μέσω διαταγμάτων και πρωτοφανών, αμφιλεγόμενων νομικών ελιγμών για να προσπεράσει το Κογκρέσο.»
«[Ο Τραμπ] ηγείται των στρατιωτικών δυνάμεων. Ελέγχει τους δασμούς και τις εμπορικές συμφωνίες. Διαθέτει το βήμα του Προέδρου. Ακόμη κι αν οι Δημοκρατικοί ελέγχουν και τα δύο Σώματα, μπορεί να ασκήσει βέτο σε νομοσχέδια», δήλωσε στο Brussels Playbook ο Φιλ Γκόρντον, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφαλείας της πρώην αντιπροέδρου Κάμαλα Χάρις.
Στα δύο χρόνια που του απομένουν, ο Τραμπ θα θελήσει πιθανότατα να δείξει ότι παραμένει το αφεντικό – και έχει περισσότερες ευκαιρίες να το πράξει αυτό στη διεθνή σκηνή. Η Ευρώπη βρίσκεται εδώ και καιρό στο στόχαστρο του ίδιου και των πιστών του κινήματος MAGA, οι οποίοι χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την ήπειρο, υποστηρίζοντας ότι θέλουν να σώσουν την Ευρώπη από τον ίδιο της τον εαυτό.
2. Ανάσα για την Ουκρανία
Οι περισσότεροι Δημοκρατικοί έχουν υποστηρίξει σταθερά την παροχή βοήθειας στην Ουκρανία, αναδεικνύοντάς την σε ζήτημα προάσπισης της παγκόσμιας δημοκρατίας παγκόσμιας και του διεθνούς δικαίου – καθώς και ζήτημα που αφορά τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ.
Οι Δημοκρατικοί μπορούν να αρχίσουν να διαμορφώνουν τις συνθήκες για περαιτέρω υποστήριξη της Ουκρανίας. «Μην περιμένετε, ωστόσο, άμεση σωτηρία για τον Ζελένσκι», δήλωσε η Μπρόνγουεν Μάντοξ, διευθύντρια του βρετανικού Chatham House. «Ακόμη κι αν οι Δημοκρατικοί αποφασίσουν να ξεκινήσουν την αποστολή περισσότερης βοήθειας στο Κίεβο, συμπεριλαμβανομένων χρημάτων, αυτό θα απαιτήσει μήνες ή και χρόνια για να υλοποιηθεί», σημείωσε.
Η Ουκρανία χρειάζεται άμεση βοήθεια, ιδιαίτερα πυραύλους Patriot για την αεράμυνά της, προκειμένου να βγάλει τον χειμώνα υπό τους συνεχείς ρωσικούς βομβαρδισμούς.
3. Μια ειρηνευτική συμφωνία «τύπου Τραμπ»
Ο Τραμπ αυτοπροβάλλεται ως ο πρόεδρος της ειρήνης και διακηρύσσει ότι τερμάτισε οκτώ διεθνείς συρράξεις. Έχει δηλώσει ότι η Ουκρανία θα έπρεπε να είναι η πιο εύκολη ειρηνευτική συμφωνία και επιρρίπτει όλο και περισσότερο την ευθύνη για τις αποτυχημένες διαπραγματεύσεις στον πρόεδρο της χώρας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Ο πρώην αμερικανός διπλωμάτης Κερτ Βόλκερ εκτιμά ότι ο Τραμπ θα αγνοήσει τις διαμαρτυρίες του Κιέβου και των ευρωπαίων συμμάχων και θα «αρχίσει να αίρει τις κυρώσεις και να συνάπτει επιχειρηματικές συμφωνίες με τη Ρωσία».
«Μπορώ πολύ εύκολα να τον φανταστώ να το πράττει μονομερώς, δίνοντας οδηγίες στο αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών να απέχει από την εφαρμογή κυρώσεων και προσπαθώντας να εξασφαλίσει περισσότερες συμφωνίες στον τομέα της ενέργειας με τη Ρωσία. Συζητά με τον Πούτιν για την επιστροφή των μεγάλων αμερικανικών εταιρειών στη Ρωσία».
Όσον αφορά, τώρα, το ΝΑΤΟ και την υλοποίηση των απειλών για μείωση των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, ο Βόλκερ αναμένει ότι ο Τραμπ θα μείνει μόνο στα λόγια. «Σχετικά με το ΝΑΤΟ, θεωρώ ότι δεν θα αλλάξουν πολλά. Ο Τραμπ είναι πραγματικά μόνος σε αυτό στις ΗΠΑ – δεν έχει τη στήριξη των Δημοκρατικών, των Ρεπουμπλικανών, του Κογκρέσου ή των μέσων ενημέρωσης».
4. Πτώση στις τιμές της ενέργειας;
Θα πέσουν οι τιμές της ενέργειας; Μόνος κάποιος ριψοκίνδυνος θα στοιχημάτιζε σε αυτό το σενάριο. Τη Δευτέρα, οι τιμές του πετρελαίου υποχώρησαν με τον ταχύτερο ρυθμό από τον Αύγουστο – αν και το πετρέλαιο τύπου Brent, βασικό διεθνές σημείο αναφοράς, εξακολουθούσε να διαπραγματεύεται στα 108 δολάρια το βαρέλι.
Εκτός και αν ο Τραμπ επιτύχει μια ειρηνευτική συμφωνία με την Τεχεράνη για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, το παρατεταμένο ενεργειακό σοκ που εκτοξεύει το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη θα συνεχιστεί – επηρεάζοντας την ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Όσον αφορά τις αεροπορικές μεταφορές, ο διευθύνων σύμβουλος της Ryanair, Μάικλ Ο'Λίρι, προειδοποίησε ότι χωρίς συμφωνία, ο κλάδος θα αντιμετωπίσει «πραγματική κρίση μέχρι τον ερχόμενο Μάρτιο ή Απρίλιο».
Ο Τραμπ δεν έχει πολλές επιλογές στο θέμα του Ιράν: είτε θα επανεκκινήσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις με την ελπίδα ότι οι Ιρανοί θα υποχωρήσουν ή ότι το θεοκρατικό καθεστώς θα καταρρεύσει, είτε θα υποχωρήσει ο ίδιος, είτε απλά θα αποχωρήσει λέγοντας ότι άλλοι – δηλαδή οι Ευρωπαίοι ή οι Ασιάτες – πρέπει να λύσουν το πρόβλημα.
Η επανέναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων και η περαιτέρω εκτόξευση των τιμών της ενέργειας θα ήταν μια ιδιαίτερα μη δημοφιλής επιλογή στις ΗΠΑ, αλλά η εκλογική ζημιά έχει ήδη γίνει.
5. Σκέτο χάος – με ελάχιστο χρόνο για οτιδήποτε άλλο
Υπάρχει επίσης η πιθανότητα οι ΗΠΑ να απορροφηθούν τόσο πολύ από τον πόλεμο στην Ουάσιγκτον, ώστε ούτε ο Τραμπ ούτε οι Δημοκρατικοί να έχουν χρόνο για οτιδήποτε άλλο – συμπεριλαμβανομένης της εξωτερικής πολιτικής.
Η πρώην αντιπρόεδρος Κάμαλα Χάρις προειδοποίησε σε podcast τον περασμένο μήνα ότι οι Δημοκρατικοί δεν θα πρέπει να προσπαθήσουν να παραπέμψουν εκ νέου τον Τραμπ, χαρακτηρίζοντας μια τέτοια κίνηση «κακή ιδέα».
Ο Ραμ Εμάνουελ, πρώην δήμαρχος του Σικάγου, παρότρυνε τους συντρόφους του στο κόμμα να αποφύγουν τις εσωτερικές διαμάχες και να εστιάσουν τις νομοθετικές προτεραιότητες στην προσβασιμότητα των αγαθών, την αύξηση του ομοσπονδιακού κατώτατου μισθού και τη θέσπιση νέων κανόνων δεοντολογίας και για τις τρεις εξουσίες της κυβέρνησης.
Παρά τις εκκλήσεις αυτές, η Ουάσιγκτον έχει σπάνια αποφύγει τις σκληρές πολιτικές συγκρούσεις.
Η πολιτική αιματοχυσία είναι πιθανό να απλωθεί παντού, με μερικές από τις μεγαλύτερες μάχες να διεξάγονται στο εσωτερικό του κάθε κόμματος. Σύμφωνα με τον Τζον Φ. Χάρις του Politico, «και τα δύο μεγάλα κόμματα αντιμετωπίζουν πιεστικά διλήμματα για το πώς θα παρουσιαστούν στους ψηφοφόρους στην επερχόμενη μετα-Τραμπ εποχή της πολιτικής».
Πηγή: Politico
Πηγή: dnews.gr
