Η Γαλλία πρέπει να βρει κατεπειγόντως 75 δισεκατομμύρια ευρώ μόνο για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους και μαζί με τα ομόλογα που λήγουν οι υποχρεώσεις της αγγίζουν τα 170 δισ. ευρώ.
Η πατρίς λοιπόν κινδυνεύει, το πασίγνωστο σλόγκαν που το ακούσαμε κατ’ επανάληψη και στη χώρα μας. Αυτή η επωδός προετοιμάζει το έδαφος για τον περαιτέρω οικονομικό στραγγαλισμό των γαλλικών λαϊκών στρωμάτων.
Την ώρα που ο Μακρόν και οι άλλοι ευρωπαίοι «ηγέτες» ετοιμάζονται να πετάξουνε στο ουκρανικό βαρέλι δίχως πάτο ένα ακόμα πακέτο 80 δισ. ευρώ, η Κομισιόν αποφασίζει να επιβάλλει νέα μέτρα λιτότητας στις χώρες της Ευρωζώνης.
Ανάμεσα από δακρυγόνα, σπασμένα κρανία, λαστιχένιες σφαίρες και χειροβομβίδες κρότου λάμψης με τις οποίες ακρωτηρίασαν και τύφλωσαν νεολαίους διαδηλωτές οι ετοιμοπόλεμοι ένστολοι φρουροί της εξουσίας του πλούτου, είναι απαραίτητο να δούμε και την οικονομική ταυτότητα του πληθυσμού της Γαλλίας.
Στη χώρα που δέχεται, από απόσταση προς το παρόν, «συστάσεις σωτηρίας» από το ΔΝΤ με δημόσιο χρέος στα 3,596 τρισ. ευρώ, υπάρχουν 500 οικονομικοί μεγιστάνες, δηλαδή το 0,001% του γαλλικού πληθυσμού. Αυτοί κατέχουν 1,076 τρισεκατομμύρια ευρώ! Αυτός ο κατ’ ουσίαν αφορολόγητος πλούτος τους, έχει τριπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια.
Παράλληλα το 10% των μεγαλοαστών Γάλλων κατέχει περισσότερο από το 55% του συνολικού εθνικού πλούτου της χώρας. Και το 40% της μεσαίας τάξης κατέχει το 35-40% αυτού του πλούτου. Το υπόλοιπό 50% των Γάλλων, κατέχει λιγότερο από 5% του εναπομείναντος πλούτου.
Γι’ αυτή τη διαχρονική ληστεία σε βάρος περίπου 35 εκ. Γάλλων, το ένα τρίτο των οποίων ζει κάτω από το όριο της φτώχειας – ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων που για το νεοφιλελεύθερο καπιτα-ληστρικό σύστημα θεωρούνται περιττοί -, η πλειοψηφία των δημοσιογράφων-σχολιαστών βουβαίνεται…
Εστιάζουν τον «επαγγελματισμό» τους στους μασκοφόρους «επαναστάτες» μπαχαλάκηδες, που όπως καταγγέλλει και το γερμανικό Der Spiegel: «οι αστυνομικοί παρακολουθούσαν απαθείς τους «Black Bloc» να καταστρέφουν ή να λεηλατούν καταστήματα, ενώ την ίδια ώρα εξαντλούσαν την αυστηρότητά τους σε ανήλικους διαδηλωτές που μετείχαν απλώς στις πορείες διαμαρτυρίας…».
Το «σύστημα» χρειάζεται το μπάχαλο που «μπαζώνει» τις αιτίες της οργής, και προσθέτοντας τον αιώνιο ένοχο, τα παιδιά μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς που ζουν σε κολασμένες υποβαθμισμένες γειτονιές, φτιάχνουν οι συστημικοί «σκηνοθέτες» την εικόνα που πουλάει εντός και εκτός Γαλλίας.
Νόμος και τάξη εναντίον του χάους για να σωθεί η «δημοκρατία», αυτό ήταν το résumé του προχθεσινού διαγγέλματος Μακρόν, που προχώρησε σε απαγορεύσεις κυκλοφορίας σε Παρίσι και σ’ άλλες μεγάλες πόλεις – εικόνες από την εποχή του δωσίλογου Ανρί Φιλίπ Πεταίν (Βισύ).
Kαι η Μαρίν Λεπέν ούτε λέξη για τη φτώχεια που κατεβάζει τον λαό στους δρόμους της οργής. Επιτίθεται στο Μακρόν γιατί δε βγάζει τον στρατό στους δρόμους ν’ αντιμετωπίσει – και όχι πλέον με πλαστικές σφαίρες – τα πλήθη που διαμαρτύρονται, μεταξύ άλλων, και για τον αμύθητο πλούτο που συγκεντρώνει η οικονομική ολιγαρχία, το αφορολόγητο της οποίας υπερασπίζεται η Λεπέν. Και ο Μακρόν πειθάρχησε, ο στρατός στους δρόμους…
Η Γαλλία αναφέρεται ως η 7η οικονομική δύναμη του πλανήτη και η δεύτερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ισχύει όμως αυτό σύμφωνα με τη σημερινή εικόνα που παρουσιάζει αυτή η χώρα ή αποτελεί ένα θέσφατο υπό αμφισβήτηση;
Ας απαντήσουν γι’ αυτό, ως οι πλέον ειδικοί , μακαρίτες Γάλλοι πρόεδροι, ο Φρανσουά Μιτεράν και ο Ζακ Σιράκ. Ο πρώτος είχε δηλώσει: «Χωρίς την Αφρική, η Γαλλία δε θα έχει ιστορία στον 21ο αιώνα…» και ο επόμενος το επιβεβαίωσε: «Χωρίς την Αφρική, η Γαλλία θα είχε διολισθήσει στην κατηγορία μιας δύναμης τρίτης τάξης…».
Δεν ήταν μόνο ο τεράστιος πλούτος της αποικιακής πειρατείας που αποκόμισε διαχρονικά η Γαλλία από τις χώρες του Μαγκρέμπ και της Υποσαχάριας Αφρικής, αλλά και η κατοχή τεράστιων εδαφών και ακτογραμμών, που αποτέλεσαν εγγύηση για τις «αγορές», προσφέροντας δανεισμό με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια, ενώ λειτούργησαν παράλληλα και ως επενδυτικός μαγνήτης!
Όλα αυτά τελειώνουν κάποτε και όχι μόνο για τη Γαλλία και έρχονται εποχές λαϊκής οργής, με άγουρα ακόμα τα «φρούτα» της συγκομιδής…
