Παραβρέθηκα, την Τρίτη 21 Ιουλίου 2026, στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, στη συζήτηση του θέματος της χωροθέτησης των καρνάγιων και του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Κέρκυρας (ΙΟΚ), λόγω απόφασης και υπογραφής της κυβέρνησης, κατασκευής μαρίνας Mega Yacht από τη LAMDA Development (Όμιλος Λάτση).
Με απλά και κατανοητά λόγια: διώχνουν τα καρνάγια και τον Ιστιοπλοϊκό Όμιλο από τις θέσεις τους, διώχνουν δηλαδή τους επαγγελματίες μας και τη νεολαία μας, για να αναπτυχθεί το”μεγάλο κεφάλαιο¨.
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΑΝΤΟΥ!
Μου έκανε μεγάλη εντύπωση:
1ον. πολλοί Δημοτικοί μας Σύμβουλοι με χάρτες και τοπογραφικά στα χέρια τους, επιχειρηματολογούσαν “να πάνε εδώ τα καρνάγια, εκεί ο Ιστιοπλοϊκός Όμιλος” “όχι εκεί, λίγο παραπέρα ή παραδώθε” “μα είναι αβαθή τα νερά παραδώθε” “τότε παρακείθε” και πάει λέγοντας.
2ον. απουσίαζαν από τη συνεδρίαση εκπρόσωποι των καρνάγιων. Ίσως το παιχνίδι είναι χαμένο από χέρι. Αλλά και πάλι, δεν έπρεπε να εκφραστεί απέναντι στην κοινωνία η απόγνωσή τους για τον διαφαινόμενο αφανισμό τους;
3ον. Γλαφυρά ο κ. Σπ. Βλάχος (πρώην Δήμαρχος), περιέγραψε “συνεδρίαση” του (πρώην) ΟΛΚΕ. Κλαυσίγελως! «Οὐ μὰ τὸν Δία πάθος κινήσει ἀλλὰ τὸν καλούμενον κλαυσιγέλωτα».
Κατά Αριστοτέλη:
«ποίαν γὰρ πόλιν τῶν ἐχθρῶν τοιαύτην ἀπέλαβον, ὁποίαν τὴν ἰδίαν ἀπέβαλον»
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ που -κατά τη γνώμη μου- έπρεπε να ληφθεί, είναι μία και μοναδική:
- ΔΕΝ το κουνάμε ρούπι από τις θέσεις μας.
- ΤΑΚΤΟΠΟΙΟΥΜΕ την κακοτεχνία των καρνάγιων.
- ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!
- ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΛΛΟ “ΑΝΑΠΤΥΞΗ”. Μας έχετε πνίξει!
Αν εσείς (η κυβέρνηση σε συνεννόηση με το μεγάλο κεφάλαιο), επιβάλλετε διά της βίας την απόφασή σας, τότε εμείς ως Κέρκυρα:
- ΔΕΝ ΔΙΝΟΥΜΕ ΝΕΡΟ ΣΤΙΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΑΣ.
- ΔΕΝ ΜΑΖΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΑΣ και ΔΕΝ ΤΑ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ στις “εγκαταστάσεις μας”(!!). Να προσλάβετε προσωπικό καθαριότητας, να μαζεύετε τα σκουπίδια σας, να βρείτε πλοίο να τα μεταφέρετε μόνοι σας απέναντι, όπου θέλετε.
- ΔΕΝ ΠΑΡΑΧΩΡΟΥΜΕ ούτε εκατοστό γης για έργα ΔΕΗ, για την παροχή ενέργειας στις εγκαταστάσεις σας.
Πόλεμο θέλετε;
Είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε τις ζωές μας και την αξιοπρέπειά μας.
(Με.. φοβίζω! ΑΛΛΑ φτάνει πια με την δουλικότητα. ΔΕΝ ΠΟΥΛΙΟΜΑΣΤΕ! Ή μήπως έχουμε ήδη ξεπουληθεί και γω ονειρεύομαι;)
