“Φαίνεται πως «έσφιξαν» οι ζέστες και τα στελέχη των επιχειρηματικών ομίλων κλείστηκαν στα δροσερά γραφεία τους, αρχίζοντας να κατεβάζουν ιδέες για το πώς θα κάνουν «κόλαση» τη ζωή των εργαζομένων” αναφέρει το Συνδικάτο.
Και συνεχίζει στην ανακοίνωσή του ως εξής:
Έχει γίνει φανερό πως δεν βγαίνει η δουλειά με τον περιορισμένο αριθμό εργαζομένων, αλλά δεν βγαίνουν ούτε τα προϋπολογισμένα και «αιματοβαμμένα» μπάτζετ του μισθολογικού κόστους, τα οποία, ως «στενό κορσέ» επιχειρούν οι εργοδότες να τα φορέσουν στους εργαζομένους. Γι’ αυτό, οι άνθρωποι των εργοδοτών επιστρατεύουν τη βία και την τρομοκρατία.
Πιο συγκεκριμένα, οι εργαζόμενοι μάς καταγγέλλουν:
• Πλειάδα περιστατικών άσκησης λεκτικής και ψυχολογικής βίας, με απειλές, ύβρεις, εκβιασμούς και κάθε είδους ενοχλήσεις, από προϊσταμένους και στελέχη.
• Προφορικές απολύσεις που στη συνέχεια βαπτίζονται ως δήθεν «οικειοθελείς αποχωρήσεις» των εργαζομένων για να μην καταβληθεί αποζημίωση.
• Βροχή ψευδεπίγραφων επιπλήξεων για τη δημιουργία κλίματος τρομοκρατίας. Έφτασαν, μάλιστα, στο σημείο να δοθούν σε εργαζόμενο τρεις μαζεμένες επιπλήξεις, εκ των οποίων η μία επιδόθηκε 4 μέρες πριν από την διάπραξη του υποτιθέμενου παραπτώματος!
• Παραβιάσεις της Κλαδικής ΣΣΕ, της κάρτας εργασίας και «βροχή μισθολογικών λαθών».
• Παραβίαση των προσωπικών δεδομένων των εργαζομένων με εκτεταμένη χρήση καμερών και άλλων οπτικοακουστικών μέσων παρακολούθησης. Στέλεχος επιχείρησης, δε, έφτασε στο σημείο να κάνει χρήση φωτογραφίας την οποία εξέλαβε από την κάμερα παρακολούθησης προκειμένου να κάνει υποδείξεις στον εργαζόμενο. Σε άλλη περίπτωση, διευθυντής ξενοδοχείου και γενική διευθύντρια προσωπικού μεγάλου πολυάστερου ξενοδοχείου πολυεθνικού ομίλου, εισέβαλαν για δήθεν «τεχνικό έλεγχο» στα δωμάτια των εργαζομένων, χωρίς να τους ενημερώσουν και χωρίς να λάβουν την άδειά τους.
Τέλος, όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα, η εργοδοσία επιχειρεί να τα νομιμοποιήσει με παράνομες συμβάσεις που τιτλοφορούνται ποικιλοτρόπως ως «εγχειρίδια», «εργασιακοί οδηγοί», «κανονισμοί εργασίας» κ.α.
Οι εργοδότες με τους ανθρώπους τους έχουν «ξεσαλώσει» γιατί έχουν τη στήριξη της Κυβέρνησής τους και κυρίως γιατί εκμεταλλεύονται τον χαμηλό βαθμό οργάνωσης των εργαζομένων στα σωματεία τους.
Η Επιθεώρηση Εργασίας, προσαρμοσμένη στην κεντρική πολιτική της Κυβέρνησης, εξυπηρετεί γραφειοκρατικά τις υποθέσεις των επιχειρηματικών ομίλων. Διεκπεραιώνει τις γραφειοκρατικές λειτουργίες, ενεργεί με βάση το αντεργατικό νομθετικό πλαίσιο, χωρίς προσωπικό και χωρίς καμία διάθεση προστασίας των εργαζομένων, ακόμα κι εκεί που οι ελάχιστες «φιλεργατικές» διατάξεις το επιτρέπουν.
Οι εργαζόμενοι, αν θέλουν να φύγουν από την εργασιακή κόλαση που ζουν, δεν έχουν παρά να ενημερώνουν το συνδικάτο τους και να οργανωθούν στις τάξεις του για το δυνάμωμα της εργασιακής πάλης που είναι ο αναντικατάστατος τρόπος για την απόκρουση της εργοδοτικής ασυδοσίας και τη διαμόρφωση αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας και αμοιβής.
