Η κυβέρνηση διατηρεί σκοπίμως ένα σκανδαλώδες καθεστώς «μονιμότητας» στα Συμβούλια Πολεοδομικού Ενδιαφέροντος, αναφέρει.
Αναλυτικά, η ερώτηση:
Το θέμα της σκόπιμης κατάλυσης κάθε έννοιας πολεοδομικής διαφάνειας με τη συστηματική και πολυετή κυβερνητική κάλυψη στις «ισόβιες» θητείες των ανεξάρτητων γνωμοδοτικών συλλογικών οργάνων που εξέθρεψαν το εγκληματικό κύκλωμα στις πολεοδομίες της χώρας φέρνει στη Βουλή η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής.
Η πρόσφατη αποκάλυψη του πολυπλόκαμου κυκλώματος διαφθοράς στις Πολεοδομίες και σε υπηρεσίες της τοπικής αυτοδιοίκησης στην Αττική, με τις σοκαριστικές συλλήψεις επίορκων υπαλλήλων και τις παραιτήσεις Γενικών Γραμματέων Υπουργείων, δεν αποτελεί έναν απλό «κεραυνό εν αιθρία», αλλά το νομοτελειακό αποτέλεσμα μιας συνειδητής, συστηματικής και πολυετούς κυβερνητικής πρακτικής που επέβαλε ένα ιδιότυπο καθεστώς ασυλίας και στασιμότητας.
Το θεσμικό πλαίσιο (Ν. 4495/2017) ορίζει σαφώς ότι η θητεία των μελών στα κρίσιμα γνωμοδοτικά όργανα (Συμβούλια Αρχιτεκτονικής, ΣΥΠΟΘΑ, ΚΕΣΑ) πρέπει να είναι διετής και μη ανανεώσιμη, θέτοντας ως βασικό κανόνα την υποχρεωτική εναλλαγή των προσώπων. Αυτή η στοιχειώδης δικλείδα ασφαλείας θεσπίστηκε ώστε να εμποδίζεται η δημιουργία μόνιμων προσβάσεων, «στεγανών» και προσωπικών δικτύων επιρροής που ευνοούν τη συναλλαγή, τον εκβιασμό ιδιοκτητών και τον χρηματισμό.
Η Κυβέρνηση αντί να μεριμνήσει για την έγκαιρη και ορθή επανασυγκρότηση αυτών των οργάνων, επέλεξε συνειδητά να κυβερνά επί μια εξαετία με τροπολογίες της τελευταίας στιγμής. Μετέτρεψε έτσι τον κανόνα της εναλλαγής σε ένα διαρκές, σκανδαλώδες καθεστώς «μονιμότητας» των ίδιων προσώπων στα ίδια κρίσιμα πόστα, κρατώντας τις ίδιες συνθέσεις από το 2020 έως και σήμερα, το 2026. Η θεσμική αυτή κατάπτωση αποτυπώνεται ανάγλυφα στην απίστευτη αλυσίδα των εννέα (9) διαδοχικών νομοθετικών παρατάσεων που ψηφίστηκαν σχεδόν ανά εξάμηνο.
Η συστηματική παράκαμψη της θεσμοθετημένης αρχής της ανανέωσης των συνθέσεων συνιστά σοβαρή πολιτική και θεσμική ευθύνη της Κυβέρνησης, καθώς αποδυνάμωσε κρίσιμες δικλείδες διαφάνειας, λογοδοσίας και ελέγχου που ο νομοθέτης είχε θεσπίσει ακριβώς για την αποτροπή φαινομένων αδιαφάνειας και διαφθοράς.
