Υπάρχουν καιροί για να σπέρνεις και καιροί για να θερίζεις… Παλιά, τους απείθαρχους ηγέτες τα τότε υπερατλαντικά αφεντικά του πλανήτη μας τους κρέμαγαν ή άφηναν το «οργισμένο» πλήθος να τους λυντσάρει.
Χαρακτηριστικές περιπτώσεις εκείνες του Ιρακινού Σαντάμ Χουσεΐν και του Λίβυου Μουαμάρ Καντάφι. Αξίζει να ειπωθεί πως μόνο στη περίοδο του ψυχρού πολέμου (1947–1989) η επίσημη έρευνα του Κολλεγίου της Βοστώνης (Lindsey O’Rourke) τεκμηριώνει τουλάχιστον 72 τέτοιες επιχειρήσεις αλλαγής «καθεστώτος», δηλαδή ανατροπές νόμιμων κυβερνήσεων.
Στις 72 αλλαγές «καθεστώτων» καταγράφεται και το Απριλιανό πραξικόπημα των συνταγματαρχών του 1967, που ανέτρεψε τη νόμιμη μεταβατική κυβέρνηση Κανελλόπουλου, όπως και η ανατροπή του Μακαρίου το 74, που άνοιξε τη πόρτα για την τουρκική εισβολή.
Αποχαρακτηρισμένα αμερικανικά έγγραφα αποκαλύπτουν πως οι υπηρεσίες των ΗΠΑ οργάνωσαν την ανατροπή του «Κάστρο της Μεσογείου», όπως αποκαλούσε ο Κίσινγκερ τον Μακάριο, για τις διπλωματικές σχέσεις του με τη Ρωσία και τη συμμετοχή του στο Κίνημα των Αδεσμεύτων.
Οι ανατροπές νόμιμων κυβερνήσεων εντάσσονταν στο δόγμα της Realpolitik, όπου τα συμφέροντα των ΗΠΑ έπνιγαν στο αίμα τους Λαούς σε ολόκληρη την οικουμένη. Και σήμερα οι ΗΠΑ του Τραμπ μαζί με τον Νετανιάχου πίστευαν πως η Realpolitik των αεροπλανοφόρων θα διέλυε το «καθεστώς» των μουλάδων, τριχοτομώντας το Ιράν.
Προχθές όμως με το «καθεστώς» των μουλάδων, δηλαδή με τον πρόεδρο της νόμιμης κυβέρνησης του Ιράν Μασούντ Πεζεσκιάν, υπέγραψε μακρόθεν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλτ Τραμπ το ιστορικό «Μνημόνιο Κατανόησης του Ισλαμαμπάντ» (MoU).
Ο Νετανιάχου όμως διαφωνεί λέγοντας πως: «Η συμφωνία με το Ιράν έγινε από τον Τραμπ και αυτή είναι δική του απόφαση· εμείς έχουμε τα δικά μας συμφέροντα…». Άραγε τα δικά τους συμφέροντα με τα όπλα και πάλι των ΗΠΑ θα τα υποστηρίξουν, γιατί τα δικά τους, όπως απέδειξε η ιστορία, δεν επαρκούν…
Αν βέβαια ισχύσουν αυτά που ακούγονται σε τηλε-κάναλα από «γεωστρατηγικούς αναλυτές» με λυπημένες όψεις, σαν ν’ αναφέρονται σε μνημόσυνο και όχι στο «Μνημόνιο του Ισλαμαμπάντ», θα πρόκειται για μια στρατηγική νίκη του Ιράν, και για μια ιστορική αποτυχία των ΗΠΑ-Ισραήλ και των κομπάρσων τους!
Υποστηρίζουν πως ο φόβος του Τραμπ για κάποιου είδους «οικονομικό ατύχημα» τον ανάγκασε να βάλει την υπογραφή δίπλα στην υπογραφή του Πεζεσκιάν, παράλληλα με το επείγον του ανοίγματος των στενών του Ορμούζ, που δεν έγινε κατορθωτό υπό την απειλή των αμερικανικών κανονιοφόρων, προκειμένου να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη ροή του πετρελαίου.
Υπάρχουν όμως προβλήματα ακόμα σοβαρότερα που δε δημοσιοποιούνται ευρύτερα, όπως αυτό που αναφέρεται σε αναλύσεις αμυντικών δεξαμενών σκέψης όπως το CSIS καθώς και σε απόρρητες εκτιμήσεις του Πενταγώνου, ότι δηλαδή αυτός ο πόλεμος δε θα μπορούσε να συνεχιστεί για πολύ ακόμα, καθώς οι ελλείψεις των ΗΠΑ σε κρίσιμα αντιπυραυλικά συστήματα είχαν φθάσει ήδη σε οριακά επίπεδα.
Για την αντικατάσταση αυτών των έξυπνων και πανάκριβων αντιπυραυλικών συστημάτων χρειάζεται αρκετός χρόνος και το κυριότερο είναι απαραίτητη μια ποικιλία σπάνιων γαιών, από την εξόρυξη των οποίων η Κίνα ελέγχει περίπου το 70% και πάνω από το 90% της παγκόσμιας επεξεργασίας τους! Παράλληλα η χώρα του Σι Τζινπίνγκ έχει επιβάλει στοχευμένους εξαγωγικούς ελέγχους σ’ αυτά κρίσιμα υλικά για την προστασία της εθνικής της ασφάλειας.
Υπάρχουν καιροί για να σπέρνεις και καιροί για να θερίζεις… Και οι καιροί του κάποτε αμερικανικού μονοπολικού κόσμου, από ό,τι δείχνουν και τα αποτελέσματα του θερισμού στο Περσικό Κόλπο, δεν είναι ευνοϊκοί πλέον…
