Η Ελβετία, μετά από πολυετείς διεθνείς πιέσεις, δημιούργησε ελπίδες πως στις 16 αυτού του Μάη θα άνοιγε τους σφραγισμένους μυστικούς φακέλους που αφορούν τον διαβόητο ναζί γιατρό του Άουσβιτς, Γιόζεφ Μένγκελε, προκαλώντας παγκόσμιο ενδιαφέρον.
Όμως, η πρόσβαση στα έγγραφα δε δόθηκε στο κοινό στις 16 Μαΐου. Αντί αυτού δήλωσαν πως προχώρησε ο αποχαρακτηρισμός τους «υπό όρους και προϋποθέσεις που δεν έχουν ακόμη καθοριστεί», και ο νόων νοείτο…
Οι συγκεκριμένοι φάκελοι φυλάσσονται από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στα Ελβετικά Ομοσπονδιακά Αρχεία και με απόφαση της Ελβετικής κυβέρνησης η οποία πάρθηκε το 2001, δεν θα είναι προσβάσιμοι έως και το 2071 και αυτό για λόγους «εθνικής ασφάλειας».
Αυτή η, μετά από ογδόντα ολόκληρα χρόνια, δυσανεξία της Ελβετικής Κυβέρνησης για το άνοιγμα των μυστικών φακέλων ασφαλώς δεν προστατεύει τη μνήμη του περιβόητου «Άγγελου του Θανάτου του Άουσβιτς», όπως αποκαλείτο ο Γιόζεφ Μένγκελε, αλλά το βεβαρυμμένο ιστορικό παρελθόν της «ουδέτερης» Ελβετίας στη χρονική διάρκεια της ναζιστικής θηριωδίας.
Το άνοιγμα των αρχείων είναι πολύ πιθανόν να αποκαλύψουν πως ο Μένγκελε απέκτησε ταξιδιωτικά έγγραφα του Ερυθρού Σταυρού, μέσω του ελβετικού προξενείου στη Γένοβα, προκειμένου να διαφύγει στη Λατινική Αμερική, όπως άλλωστε και άλλοι υψηλόβαθμοι ναζιστές.
Η Ελβετή Regula Bochsler, διακεκριμένη ιστορικός συγγραφέας και δημοσιογράφος, υποστηρίζει ότι υπάρχουν ενδείξεις για μυστική παρουσία του Μένγκελε στη χώρα, παρά το διεθνές ένταλμα σύλληψης.
Είναι ήδη επιβεβαιωμένο από τη δεκαετία του 1980 ότι ο Γιόζεφ Μένγκελε είχε επισκεφθεί τις Ελβετικές Άλπεις για… σκι το 1956 μαζί με τον γιο του, Ρολφ. Υπάρχουν πληροφορίες για επανεμφάνιση του στη Ζυρίχη το 1961.
Η κίνηση των λογαριασμών των ναζί στις ελβετικές τράπεζες διεξαγόταν μέσω ειδικών αριθμημένων λογαριασμών (numbered accounts). Αυτοί οι «ειδικοί» τραπεζικοί λογαριασμοί, σύμφωνα με γνωρίζοντες τις τραπεζικές διαδικασίες, δεν έπαψαν ποτέ να ισχύουν.
Επικρατεί η άποψη πως η επίσκεψη του Μένγκελε το ’56 στην Ελβετία με το γιο του Ρολφ είχε σκοπό να χρησιμοποιήσει τους προσωπικούς τραπεζικούς μυστικούς κωδικούς. Ασφαλώς και δε θα ήταν ο μόνος από τη ναζιστική συμμορία που είχαν «ξεφύγει» της δίωξης, που έκανε χρήση των numbered accounts.
Αυτό αποδεικνύεται και από έρευνα που εντόπισε 890 τέτοιους λογαριασμούς ναζιστών αξιωματούχων στην ελβετική τράπεζα Credit Suisse (σήμερα UBS). Λογαριασμοί που παρέμειναν λειτουργικοί στα τραπεζικά συστήματα για δεκαετίες μετά τον πόλεμο, αρκετοί μάλιστα ακόμα μέχρι και το 2020!
Ο μύθος της ουδέτερης Ελβετίας καλλιεργήθηκε επιμελώς, πρωτίστως σε χώρες που βρίσκονταν σε ειδικές πολιτικοοικονομικές συνθήκες και συγκεκριμένα στη περίοδο του ψυχρού πολέμου, όπως κυρίως η χώρα μας.
Ένας μύθος που κατέρρευσε από το βάρος του ναζιστικού χρυσού, προϊόν λεηλασίας των ναζί, που οι τραπεζίτες της τον αντάλλασσαν με ελβετικά φράγκα, με τα μόνα που μπορούσαν να αγοράσουν οι χιτλερικοί στρατηγικής σημασίας πρώτες ύλες για την πολεμική τους μηχανή.
Ένας μύθος που κάηκε στις υψικάμινους των πολεμικών βιομηχανιών της, οι οποίες κατασκεύαζαν για τη Βέρμαχτ πολεμικό υλικό, που οι ελβετικοί σιδηρόδρομοι παρέδιδαν στους ναζιστές παραλήπτες διαπερνώντας τις αλπικές σήραγγες.
Ένας ακόμα μύθος ουδετερότητας, που αποσιωπά και το κλείσιμο των συνόρων της Ελβετίας για χιλιάδες Εβραίους πρόσφυγες, σφραγίζοντας τα διαβατήριά τους με το γράμμα “J” (Jude).
Διπλοκλειδωμένες ενοχικές αλήθειες και μύθοι του ιστορικού αναθεωρητισμού με παρελάσεις ναζιστικών βρικολάκων και με ψηφίσματα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου που εξισώνουν πολιτικά και ιδεολογικά τον ναζισμό και τους συνεργάτες του με τον κομμουνισμό…