Με τη μαζική συμμετοχή τους στις φοιτητικές εκλογές στις 13 του Μάη, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες όλης της χώρας έχουν την ευκαιρία να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα καταδίκης της αντιλαϊκής πολιτικής που τσακίζει τη ζωή και τις σπουδές τους, να εκλέξουν αγωνιστές φοιτητές στα νέα Διοικητικά Συμβούλια, να δυναμώσουν τους Φοιτητικούς Συλλόγους.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η κυβερνητική παράταξη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, αλλά και όλα τα κόμματα του συστήματος με τις παρατάξεις τους μέσα στις σχολές, «δίνουν μάχη», ώστε το αποτέλεσμα της μεγαλύτερης κάλπης της νεολαίας να μεταφραστεί ως «πράσινο φως» για τη συνέχιση της επίθεσης στα δικαιώματα και τις ανάγκες των φοιτητών. Από κοντά και διάφορα ΜΜΕ, αστικά επιτελεία, διοικήσεις σχολών και άλλοι, που συστηματικά συμβάλλουν είτε στο θάψιμο των φοιτητικών εκλογών, είτε στη διαστρέβλωση του αποτελέσματος και του μηνύματος της μεγαλύτερης κάλπης της νεολαίας.
Ταυτόχρονα, εκτυλίσσεται ένα σχέδιο ελέγχου και υπονόμευσης των Συλλόγων, χτυπήματος του οργανωμένου αγώνα χιλιάδων φοιτητών που παλεύουν για τη βελτίωση των όρων σπουδών τους, που διεκδικούν σύγχρονο, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο.
Είναι στοίχημα για τις Οργανώσεις, τα μέλη και τους φίλους της ΚΝΕ στα Πανεπιστήμια, να καταφέρουμε να συζητήσουμε, να προβληματίσουμε και να επιδράσουμε στους χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες, που σε αυτήν τη φάση έχουν ερωτήματα, ψάχνουν λύσεις στα προβλήματα που συναντούν σε κάθε πλευρά της ζωής τους, νιώθουν οργή απέναντι στην πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες τους, αηδία για όσα βγαίνουν στη φόρα από τον βούρκο των σκανδάλων και της διαφθοράς ενός συστήματος που σαπίζει. Η πολιτική συζήτηση έχει ανέβει, τα παραπάνω μπορούν να γίνουν κριτήριο και για την κάλπη των φοιτητικών εκλογών.
Δίνουμε μάχη κόντρα στην προσπάθεια να πείσουν ότι οι αγώνες μας δεν έχουν αποτέλεσμα, ότι είναι μάταιοι. Όσο κι αν προσπαθούν, η πραγματικότητα «μιλάει» και τους τρομάζει. Ο αγώνας των φοιτητών μέσα από τους Φοιτητικούς τους Συλλόγους ήταν που από κοινού με τους εργαζομένους και όλο τον λαό δεν άφησαν το έγκλημα στα Τέμπη να συγκαλυφθεί και να ξεχαστεί. Οι δράσεις και κινητοποιήσεις των φοιτητών ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο ήταν που ακύρωσαν πολεμικά σεμινάρια και ερευνητικά προγράμματα των Ιδρυμάτων όπως στο ΕΜΠ, στο ΕΚΠΑ, στο Πάντειο, στο ΑΠΘ. Ο οργανωμένος αγώνας των φοιτητών ήταν που «άφησε στα χαρτιά» τον νόμο για την πανεπιστημιακή αστυνομία, που έβαλε εμπόδια και ανέδειξε την πραγματική στόχευση της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων. Οι αγώνες μας ήταν αυτοί που έφεραν κατακτήσεις, όπως, για παράδειγμα, να μη διαγραφούν 30.000 ενεργοί φοιτητές, να μην αποσπαστεί η παιδαγωγική επάρκεια από τα πτυχία των καθηγητικών Σχολών και πολλά άλλα για κάθε Σχολή και Τμήμα.
Το σύστημα και οι κυβερνήσεις γνωρίζουν και φοβούνται ένα πανελλαδικά συγκροτημένο φοιτητικό κίνημα, στο πλάι του εργατικού κινήματος, με γραμμή σύγκρουσης με την πολιτική του κέρδους και όσους την υπηρετούν. Γι’ αυτό επιστρατεύουν την καταστολή και την τρομοκρατία, γι’ αυτό καλλιεργούν την απογοήτευση, την αδράνεια και την αποχή. Αυτό που τους «βολεύει» είναι να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς, να μετατρέπουν την αποχή σε «λευκή επιταγή» για την προώθηση των σχεδίων τους, καθιστώντας τους φοιτητές συνένοχους αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής. Φέτος όμως τα δεδομένα μπορούν να κάνουν πιο καθαρό και σε περισσότερους ότι είναι η συμμετοχή μας, κόντρα στο ρεύμα, αυτό που τους «πονάει». Κάθε φορά που οι φοιτητές, αλλά και όλος ο λαός, «μίλησαν», που πήραν θέση, έφεραν τα πάνω κάτω. Το ίδιο ισχύει και για τις φοιτητικές εκλογές. Αν «δεν έχει σημασία» το μήνυμα των φοιτητικών εκλογών τότε ποιος ο λόγος για τα «μαγειρέματα και τις αλχημείες» της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ με τα αποτελέσματα, για να αυτοανακηρυχθεί 1η δύναμη; Αν «δεν παίζει ρόλο η ψήφος», τότε γιατί η προσπάθεια υπουργείου Παιδείας, Διοικήσεων και άλλων να βάλουν εμπόδια στη διεξαγωγή των εκλογών, γιατί αρνούνται σε πολλές περιπτώσεις την αναγνώριση των πραγματικών εκπροσώπων των φοιτητών και συναντιούνται μόνο με την ηγεσία της ΔΑΠ; Γιατί φοβούνται τη δύναμή μας. Η αποχή, άλλωστε, εύκολα ερμηνεύεται και μεταφράζεται από την κυβέρνηση σε συναίνεση και αποδοχή της υπάρχουσας κατάστασης, των νέων αντιεκπαιδευτικών αλλαγών.
Φέτος, τα μεγάλα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας και απασχολούν κάθε φοιτητή και φοιτήτρια, επιβάλλουν να ακουστεί πιο δυνατά από ποτέ η φωνή των φοιτητών. Η μεγάλη άνοδος της συμμετοχής και η ανάδειξη της «Πανσπουδαστικής ΚΣ» σε 1η δύναμη ξανά, μπορεί να στείλει το πιο δυνατό μήνυμα καταδίκης της αντιλαϊκής πολιτικής, της εμπλοκής της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, της πολιτικής των «Τεμπών και της Βιολάντας», των σκανδάλων και της σαπίλας κάθε μορφής. Αυτός είναι ο «δικός τους κόσμος», ο κόσμος του κέρδους, των λίγων. Η συμμετοχή, η ψήφος δεκάδων χιλιάδων φοιτητών είναι τελικά ζήτημα στάσης, ζήτημα αξιοπρέπειας απέναντι σε αυτόν τον κόσμο και διεκδίκησης των δικών μας αναγκών.
Οι φετινές φοιτητικές εκλογές θα αποτελέσουν ένα δυνατό μήνυμα ενάντια στις εξαγγελίες για περαιτέρω μείωση του ήδη πετσοκομμένου κατά 42 εκ. ευρώ κρατικού προϋπολογισμού. Κυρίως η ψήφος κάθε φοιτητή θα αποτελέσει μία αποφασιστική στάση εναντίωσης στην επικείμενη αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, που θα φέρει γενίκευση των διδάκτρων, περαιτέρω εμπορευματοποίηση της φοιτητικής μέριμνας και απελευθέρωση της ίδρυσης ιδιωτικών ΑΕΙ. Η συζήτηση της αναθεώρησης μάλιστα θα ξεκινήσει στη Βουλή μέσα στον Μάιο και η μάχη για να μην περάσει η αντιδραστική εξέλιξη είναι μπροστά μας!
Ειδικά οι πρωτοετείς φοιτητές, που έχουν μπροστά τα φοιτητικά τους χρόνια, είναι κρίσιμο να καθορίσουν τώρα με την ψήφο τους τι Φοιτητικούς Συλλόγους έχουν ανάγκη, για να βάλουν εμπόδια σε αυτά τα σχέδια και να εκλέξουν πραγματικούς εκπροσώπους που δεν θα συναινούν ή θα συμβιβάζονται με την υπάρχουσα κατάσταση, αλλά θα πρωτοστατούν στην ενημέρωση, την οργάνωση της πάλης.
Κρίνεται, από την επόμενη κιόλας μέρα των εκλογών τι βάσεις θα έχουν θέσει οι φοιτητές, ώστε από καλύτερες θέσεις και με ακόμα πιο βελτιωμένο συσχετισμό στα Διοικητικά Συμβούλια και δυνατούς Συλλόγους, να αντιπαλέψουν και να εμποδίσουν την προσπάθεια να προχωρήσει η υλοποίηση ψηφισμένων νόμων όπως οι διαγραφές στις 5ετείς σχολές ή η εξίσωση των πτυχίων των Πολυτεχνικών Σχολών με αυτά των κολεγίων. Κρίνεται άμεσα πώς θα οργανωθεί η διεκδίκηση έκτακτων κονδυλίων για τη στήριξη Πανεπιστημίων και Εστιών, των φοιτητών και των οικογενειών τους ενάντια στην ακρίβεια. Κρίνεται η μάχη ενάντια στην καταστολή που θα δυναμώσει το επόμενο διάστημα.
Κάθε φοιτητής και φοιτήτρια που αγωνιά για το μέλλον του να δώσει τώρα με αισιοδοξία τη μάχη να εκφραστεί ακόμα πιο μαζικά αυτό που φοβούνται, το ψηφοδέλτιο της «Πανσπουδαστικής» σε όλη τη χώρα που αποτελεί εγγύηση, για να δυναμώσει ο οργανωμένος αγώνας από την επόμενη μέρα, απορρίπτοντας τα καλέσματα και την προσπάθεια «να κάτσουμε στα αυγά μας» όσο τσακίζουν τις σπουδές και το μέλλον μας!
* Η Αφροδίτη Μέμμου έχει κερκυραϊκές ρίζες, είναι φοιτήτρια της Νομικής Σχολής Αθήνας και επικεφαλής της Φοιτητικής Επιτροπής του Κεντρικού Συμβουλίου της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας (ΚΝΕ).
* Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από το φύλλο Σαββατοκύριακου 25-26 Απριλίου της αθηναϊκής εφημερίδας «Ριζοσπάστης».