Η Αστρονομική Εταιρεία Κέρκυρας διοργανώνει την δεύτερη σε σειρά διάλεξη την Δευτέρα 16 Μαρτίου 2026 στις 21.00 στο αμφιθέατρο του Ιονίου Πανεπιστημίου, Ι. Θεοτόκη 72 (πρώην Αβραμίου), με θέμα: «Κοσμολογία, Κοσμικός Πληθωρισμός & Πολυσύμπαν» μέσω της Κβαντικής Θεωρίας και της Θεωρίας των Υπερχορδών
με ομιλητή τον Κωνσταντίνο Μεταλληνό, Φυσικό PhD
συμμετέχουν οι μαθητές:
Κατερίνα Γερανού, Αλέξανδρος Αργαλιάς, Στέφανος Παπαμιχάλης, Αλέξα Καλούδη, Ηλέκτρα Τσώλη, Σταμάτης Ρίγανης, Κατερίνα Γκερέκου, Δανάη Καρύδη, Αθηνά Κίτσου
Στην ομιλία συμμετέχουν 9 μαθητές γυμνασίου και λυκείου, άρα παρόλο που όλες αυτές οι έννοιες που περιγράφουν το πρώιμο Σύμπαν είναι αρκετά πολύπλοκες, χρησιμοποιούμε πολύ απλή γλώσσα και παραδείγματα για να είναι κατανοητά από κάθε κοινό.
- Από τη Μεγάλη Έκρηξη στον Κοσμικό Πληθωρισμό
Η Μεγάλη Έκρηξη δεν αποτελεί πλέον, στο πλαίσιο των σύγχρονων μοντέλων, την απόλυτη αρχή των πάντων, αλλά το τέλος μιας ακόμη πιο πρώιμης φάσης: του Κοσμικού Πληθωρισμού. Δηλαδή, πρώτα συμβαίνει ο πληθωρισμός — μια εξαιρετικά σύντομη περίοδος εκθετικής διαστολής που «στρώνει» και ομογενοποιεί το Σύμπαν — και όταν αυτή η φάση τερματίζεται, η ενέργεια μετατρέπεται σε σωματίδια και ακτινοβολία. Αυτή η διαδικασία είναι αυτό που περιγράφουμε ως «Μεγάλη Έκρηξη».
- Από τις Κβαντικές Διακυμάνσεις στους Γαλαξίες
Με άλλα λόγια, η Μεγάλη Έκρηξη δεν είναι η αρχή της διαστολής, αλλά η αρχή της θερμής κοσμικής ιστορίας του Σύμπαντος. Ο πληθωρισμός προηγείται και δημιουργεί τις αρχικές συνθήκες, ενώ οι κβαντικές διακυμάνσεις — όπως περιγράφονται από την Κβαντική Θεωρία — γίνονται οι σπόροι που αργότερα θα εξελιχθούν σε γαλαξίες.
- Πώς δοκιμάζουμε τη θεωρία του πληθωρισμού;
Η θεωρία κάνει συγκεκριμένες προβλέψεις, και οι παρατηρήσεις της κοσμικής μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου (CMB) επιβεβαιώνουν αυτές τις προβλέψεις με εξαιρετική ακρίβεια.
- Τι «τροφοδοτεί» τον πληθωρισμό; Η θεωρία υπερχορδών
Η Θεωρία Υπερχορδών προτείνει ότι τα θεμελιώδη συστατικά της φύσης δεν είναι σημειακά σωματίδια αλλά απειροελάχιστες ταλαντούμενες χορδές. Οι διαφορετικοί τρόποι ταλάντωσης αντιστοιχούν στα γνωστά σωματίδια και στις δυνάμεις της φύσης.
Η θεωρία απαιτεί επιπλέον χωρικές διαστάσεις πέρα από τις τρεις που αντιλαμβανόμαστε, οι οποίες είναι «συμπαγοποιημένες» σε εξαιρετικά μικρές κλίμακες. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι παρέχει ένα μαθηματικό πλαίσιο που ενοποιεί την κβαντική φυσική με τη γενική σχετικότητα — κάτι που καμία άλλη θεωρία δεν έχει καταφέρει πλήρως.
Επειδή οι αρχικές στιγμές του Σύμπαντος βρίσκονται σε καθεστώς όπου συνυπάρχουν ισχυρά βαρυτικά και κβαντικά φαινόμενα, μια τέτοια ενοποιημένη θεωρία μπορεί, να περιγράψει τις ακραίες αρχικές συνθήκες πριν και κατά τη φάση του Κοσμικού Πληθωρισμού.
Σε ορισμένα μοντέλα της Θεωρίας Υπερχορδών, ένα πεδίο με υψηλή ενέργεια (που σχετίζεται με τις “έξτρα διαστάσεις” του χώρου) μπορεί να «τροφοδοτεί» τον πληθωρισμό.
- Αιώνιος Πληθωρισμός και Πολυσύμπαν
Η ιδέα του Αιώνιου Πληθωρισμού προκύπτει ως φυσική συνέπεια ορισμένων μοντέλων του Κοσμικού Πληθωρισμού.
Σύμφωνα με αυτήν: Ο πληθωρισμός δεν τελειώνει παντού ταυτόχρονα.
Σε ορισμένες περιοχές του χωροχρόνου σταματά, δημιουργώντας «φυσαλίδες» όπου αρχίζει η θερμή φάση — δηλαδή αυτό που ονομάζουμε Μεγάλη Έκρηξη.
Σε άλλες περιοχές, λόγω κβαντικών διακυμάνσεων, ο πληθωρισμός συνεχίζεται. Αυτό σημαίνει ότι ενώ το δικό μας Σύμπαν έχει «ξεκινήσει», αλλού η εκθετική διαστολή συνεχίζεται αδιάκοπα.
Η εκδήλωση είναι με ελεύθερη είσοδο για το κοινό,
όπως όλες οι δράσεις της εταιρείας