Δύο ερωτήσεις από την παράταξη της Μαρίας Δρυ ενόψει της συνεδρίασης λογοδοσίας της περιφερειακής αρχης.
Αναλυτικά:
Διαχείριση απορριμμάτων ΠΙΝ: λεφτά υπάρχουν, το σχέδιο μας λείπει
Παραμονές Χριστουγέννων ανακοινώθηκε, με πανηγυρισμούς, η υπογραφή της σύμβασης για τη ΜΕΑ Κέρκυρας ύψους 34.600.000€ (+30.000.000€ η προαίρεση όταν θα ενεργοποιηθεί), βαφτίζοντάς την «ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΡΑ» για το νησί.
Ας μιλήσουμε καθαρά:
«Μεγάλη μέρα» για την Κέρκυρα δεν είναι οι υπογραφές, οι φιέστες και τα δελτία Τύπου.
Μεγάλη μέρα θα είναι όταν η ανακύκλωση φτάσει το 90% και όταν οι πολίτες δουν πραγματική μείωση στα δημοτικά τέλη.
Γιατί η «μεγάλη μέρα» του 2019 με τη μεταφορά απορριμμάτων, το 2024 μετατράπηκε σε «μαύρη μέρα»: ανακύκλωση μόλις 4%, εξαγωγή τόνων σύμμεικτων απορριμμάτων και τεράστιο οικονομικό κόστος για τους Δήμους του νησιού.
Μέσα σε μόλις δύο χρόνια, η Περιφερειακή Αρχή:
• εκπόνησε Ολιστικό Σχέδιο Διαχείρισης Απορριμμάτων για τα νησιά (με ποιο κόστος και με ποιους δεσμευτικούς στόχους;),
• ψήφισε τη ΣΜΠΕ που ανοίγει τον δρόμο για εργοστάσια καύσης,
• συμβασιοποίησε εργοστάσιο επεξεργασίας σύμμεικτων αποβλήτων (ΜΕΑ Κέρκυρας),
• χρηματοδότησε και τον εκσυγχρονισμό του ΚΔΑΥ.
Την ίδια στιγμή, στην Κρήτη υπάρχουν ζωντανά παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι τα πράγματα γίνονται αλλιώς.
Στην εκδήλωση των ξενοδόχων για το zero waste, παρουσιάστηκε πώς — με Διαλογή στην Πηγή, χωρίς φαραωνικά έργα και σε συνεργασία με τον Δήμο — επιτεύχθηκε ανακύκλωση 90% εντός των ξενοδοχειακών μονάδων, ενώ ταυτόχρονα μειώθηκαν και τα δημοτικά τέλη. Αντί όμως να «μάθετε» από αυτούς που το πέτυχαν στην πράξη, η απάντηση ήταν το γνωστό:
«Εδώ δεν γίνονται αυτά», και μάλιστα με απαξιωτική αποχώρηση από την εκδήλωση.
Αυτή είναι η αντίληψη που μας οδήγησε στο 4%.
Και επειδή τα ερωτήματα δεν είναι θεωρητικά αλλά απολύτως πρακτικά, τίθενται ξεκάθαρα προς την Περιφερειακή Αρχή:
1. Ποια είναι η ετήσια δυναμικότητα και ποιο το προβλεπόμενο ποσοστό ανακύκλωσης για καθεμία από τις μονάδες που συγκροτούν το έργο ολοκληρωμένης διαχείρισης:
α) Μονάδα Επεξεργασίας Σύμμεικτων Αποβλήτων (ΜΕΑ),
β) Μονάδα Επεξεργασίας Βιοαποβλήτων (ΜΕΒΑ),
γ) νέο Κέντρο Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ),
δ) Μονάδα Παραγωγής Απορριμματογενούς Καυσίμου (SRF), μέσω άσκησης προαίρεσης; ε) Τελικό προς ταφή υπόλειμμα;
2. Από πού χρηματοδοτείται το συμβασιοποιημένο έργο του το εργοστασίου της Κέρκυρας; Τι περιλαμβάνεται στα 34.500.000€;
3. Τι προβλέπει αναλυτικά το Ολιστικό Σχέδιο Χωριστής Συλλογής για την Π.Ε. Κέρκυρας;
Πόσα ρεύματα (κάδοι) προβλέπονται; Ποιοι είναι οι ετήσιοι στόχοι από το 2026 έως το 2030 και ποια τα προβλεπόμενα ποσοστά ανακύκλωσης ανά Δήμο για τις περιόδους:
α) 2026–2030 και
β) 2031–2035;
4. Ποιες είναι οι οικονομικές συνέπειες για την Περιφέρεια και τους πολίτες σε περίπτωση μη επίτευξης των δεσμευτικών εθνικών στόχων ανακύκλωσης (60% έως το 2030 και 65% έως το 2035);
5. Τι προβλέπει η συμφωνία Αυγούστου 2024 μεταξύ Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Υπουργείου αναφορικά με τις προϋποθέσεις χρηματοδότησης έργων ολοκληρωμένης διαχείρισης αποβλήτων για την περίοδο 2021–2027;
Ποια έργα είναι επιλέξιμα και υπό ποιους όρους;
6. Για ποιον λόγο ενσωματώθηκε η προαίρεση στη σύμβαση της ΜΕΑ Κέρκυρας και ποιους συγκεκριμένους στόχους εξυπηρετεί στον συνολικό σχεδιασμό; Πώς θα χρηματοδοτηθεί η προαίρεση (+30.000.000€);
7. Τέλος, έχει εξεταστεί επαρκώς αν η ΜΕΑ Κέρκυρας μπορεί να ανταπεξέλθει στον αυξημένο ημερήσιο όγκο απορριμμάτων των θερινών μηνών;
Υπάρχει τεκμηριωμένος σχεδιασμός για την αιχμή του καλοκαιριού ή θα συνεχιστούν οι «έκτακτες λύσεις» με πρόσθετο κόστος;
Η Κέρκυρα δεν χρειάζεται άλλες «μεγάλες μέρες» στα λόγια. Χρειάζεται σχέδιο που να δουλεύει, ανακύκλωση που να αποδίδει και διαχείριση που να μειώνει — όχι να αυξάνει — το κόστος για τους πολίτες.
Όλα τα άλλα είναι απλώς διαχείριση της αποτυχίας με δημόσιο χρήμα.
«Παρατεταμένη αναστολή της διανομής ΤΕΒΑ στην ΠΙΝ – Κοινωνική αδράνεια με βαριές πολιτικές ευθύνες»
Η διανομή επισιτιστικής βοήθειας μέσω του προγράμματος ΤΕΒΑ δεν αποτελεί παροχή «καλής θέλησης», αλλά θεσμική υποχρέωση της Περιφέρειας, με συγκεκριμένο κοινωνικό αποτύπωμα και δεσμευμένους ευρωπαϊκούς πόρους.
Παρά ταύτα, στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων:
• η τελευταία διανομή πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2023,
• το ζήτημα έχει ήδη τεθεί ξανά και ξανά στο Περιφερειακό Συμβούλιο,
• και παρ’ όλες τις επισημάνσεις, η κατάσταση παραμένει αμετάβλητη, χωρίς διανομές, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα και χωρίς ουσιαστική ενημέρωση των δικαιούχων.
Η επανάληψη της ίδιας εικόνας αδράνειας γεννά εύλογα ερωτήματα πολιτικής ευθύνης και καταδεικνύει ότι:
• είτε η Περιφερειακή Αρχή αδυνατεί να διαχειριστεί ένα κρίσιμο κοινωνικό πρόγραμμα,
• είτε δεν το ιεραρχεί ως προτεραιότητα, παρά τις οξυμένες κοινωνικές ανάγκες.
Σε μια περίοδο:
• ακραίας ακρίβειας στα βασικά αγαθά,
• αυξημένου κόστους διαβίωσης στα νησιά,
• και διαρκούς πίεσης στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα,
η μη διανομή ΤΕΒΑ για πάνω από δυόμιση χρόνια συνιστά πολιτική επιλογή με κοινωνικές συνέπειες και όχι απλώς «διοικητική δυσλειτουργία».
ΕΠΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ. Περιφερειάρχης:
1. Για ποιον λόγο εξακολουθεί να μην υλοποιείται το πρόγραμμα ΤΕΒΑ;
2. Ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την πλήρη απουσία διανομών από τον Σεπτέμβριο του 2023 έως σήμερα;
3. Υπάρχει ή όχι κίνδυνος απώλειας ευρωπαϊκών πόρων λόγω της παρατεταμένης αδράνειας;
4. Πόσοι δικαιούχοι ανά Περιφερειακή Ενότητα στερούνται επί μήνες βασικά είδη διατροφής και πρώτης ανάγκης;
5. Πότε ακριβώς θα πραγματοποιηθεί η επόμενη διανομή και με ποιο δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα;
6. Τι συγκεκριμένα μέτρα έχει λάβει ή προτίθεται να λάβει η Περιφέρεια ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο της πολύμηνης “σιωπής” και εγκατάλειψης των δικαιούχων;