Ανεπαρκής και επιζήμια κυβέρνηση

Σε όλο τον κόσμο αποσύρονται και ανατρέπονται οι νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες, εκτός από την Ελλάδα όπου η κυβέρνηση (ΝΔ) έχει εκχωρήσει τις σημαντικές αποφάσεις στις αγορές των ξένων κερδοσκόπων και των ντόπιων συνεργατών τους.
Τα αγροτικά μπλόκα κλείνουν πάνω από μήνα, και παράλληλα εμφανίζεται το τεράστιο κενό αγροτικής πολιτικής. Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης έχει μετατραπεί σε Γενικό Λογιστήριο διανομής επιδοτήσεων. Δεν επεξεργάζεται καμία πολιτική της πρωτογενούς παραγωγής, το εντυπωσιακό είναι ότι δεν έχει να προτείνει ούτε ως βάση συζήτησης, μια συνολική πολιτική για τον αγροτικό τομέα, παρά μένει να καλεί σε κουβέντα για το ύψος των αποζημιώσεων και των απαλλαγών στους αγρότες. Το κόμμα της ΝΔ καθώς και την Ελληνική κυβέρνηση τους διακατέχει η αντίληψη ότι την πολιτική κατεύθυνση την δίνει η αγορά και το κράτος πρέπει να ακολουθεί και να την διευκολύνει. Θεωρούν ότι «οι αγορές» πρέπει να κρίνουν το τι θα παραχθεί, πόσο θα παραχθεί και που θα παραχθεί και ότι το κράτος οφείλει να περιοριστεί σε ένα παθητικό ρόλο που θα διορθώνει τις αστοχίες και τις αρνητικές συνέπειες στην κοινωνία. Και για να λέμε αλήθειες συνήθως «οι αγορές» εμπλέκουν ένα σκοτεινό περιβάλλον που αποτελείται από πελατειακούς μηχανισμούς, κομματικούς παράγοντες και κρατικοδίαιτους τύπους του χρήματος. Το κόμμα της ΝΔ πρέπει να είναι μάλλον μια από τις τελευταίες νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις του κόσμου, αφού σχεδόν παντού στο κόσμο τέτοιες ιδέες και πρακτικές εγκαταλείπονται.
Ειδικά στην ευρωπαϊκή ατζέντα με ένταση έχει επανέλθει η ιδέα ότι η κατεύθυνση της ανάπτυξης ΔΕΝ μπορεί να ορίζεται από τις αγορές, αφού αυτές ΔΕΝ είναι φτιαγμένες να παράγουν κοινωνικά επιθυμητά αποτελέσματα, αλλά να κατανέμουν πόρους με κριτήριο το κέρδος. Στην Ελλάδα έγινε και γίνεται το αντίθετο. Όλες οι πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις εκχωρούνται στους μηχανισμούς του κέρδους, στις «αγορές».
Ακόμα και το οξυμένο κοινωνικό πρόβλημα της στέγης το διασκεδάζουν με κίνητρα στις μεγάλες ιδιοκτησίες και στους εργολάβους, και δυστυχώς τα προγράμματα κοινωνικής κατοικίας είναι για τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και όχι για εμάς. Η ακρίβεια από την άλλη παραμένει ανεξέλεγκτη, εξουδετερώνοντας τις αυξήσεις μισθών καθώς ανατροφοδοτείται από αυτές ελλείψει στοιχειώδους έγνοιας, όπως επίσης και τα κενά πολιτικής ανταγωνισμού και ενίσχυσης της παραγωγικότητας, αφήνοντας ασύδοτη την πρακτική των καρτέλ και την χαμηλή παραγωγικότητα την φορτώνουν στα καταρρακωμένα λαϊκά νοικοκυριά. Ακόμα και η κατανομή των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης έγινε με αγοραία κίνητρα, χωρίς ούτε ένα στοιχειώδες σχέδιο με κοινωνικές και οικονομικές προτεραιότητες και φιλοδοξίες που να αφήσουν ένα ισχυρό αναπτυξιακό αποτύπωμα, και να επανασχεδιάζουν την ελληνική παραγωγική βάση ώστε να σχεδιαστεί το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας και να μπορέσουμε να καλύψουμε και τα σπασμένα του παρελθόντος.
Σύμφωνα δε, με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που ψηφίστηκε από την Βουλή τον προηγούμενο μήνα, οι προβλέψεις είναι ανησυχητικές, αφού η αύξηση του ΑΕΠ θα περιοριστεί από το 2,4% φέτος στο 1,4% το 2028 και οι ρυθμοί ανάπτυξης θα πέσουν στο 0,5% το 2028, αποκαλύπτοντας το μέγεθος της αναποτελεσματικότητας της οικονομίας μας σε βάθος διετίας, με το τέλος και των χρημάτων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.
Από μια άποψη βέβαια, η απουσία επεξεργασμένης πολιτικής για τα εισοδήματα, την ενίσχυση της παραγωγικότητας, την αγροτική οικονομία, το στεγαστικό πρόβλημα αλλά ακόμα και την προώθηση της καινοτομίας, είναι και αυτή μια πολιτική επιλογή. Επιζήμια πολιτική όμως, που βλάπτει το δημόσιο συμφέρον. Και αυτή πρέπει να ανατραπεί , όπως και η κυβέρνηση που την στηρίζει.