Το ‘δόγμα Μονρόε’ κυκλώνει την Βενεζουέλα

Εχουν περάσει περίπου 2 αιώνες από τότε που ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζέιμς Μονρόε διακήρυξε τα θεμέλια της πολιτικής της νέας ανερχόμενης δύναμης στο διεθνές προσκήνιο: των ΗΠΑ. Με μία ‘ελκυστική’ διατύπωση, το κείμενο το συνταγμένο από τον υπουργό του επί των εξωτερικών Τζον Κουίνσι Άνταμς τόνισε την ανάγκη να πάψουν οι Ευρωπαϊκές δυνάμεις να επεκτείνουν την αποικιοκρατική τους πολιτική στο Δ. Ημισφαίριο. Κάτι τέτοιο, θα εκλαμβάνονταν από τις ΗΠΑ ως εχθρική ενέργεια και θα οδηγούσε στην επέμβασή τους…
Το δόγμα Μονρόε σημείωσε μεγάλες επιτυχίες… Το σύνολο της Λατινικής Αμερικής πέρασε κάτω από τον έλεγχο, την εποπτεία και φυσικά την άγρια εκμετάλλευση των γιάνκηδων, που αντικατέστησαν Γάλλους, Αγγλους, Ολλανδούς και Ισπανούς ‘προστάτες’… Ετσι άρχισε μία περίοδος δύο μέχρι τώρα αιώνων άγριας εκμετάλλευσης και ωμής βίας σε βάρος των λαϊκών δικαιωμάτων και των εθνικών συμφερόντων στην Νότια Αμερική της απέραντης μπανανίας…
Το δόγμα Μονρόε τίμησαν ξεχωριστά οι Πρόεδροι Κέννεντι και Ρήγκαν… Ο πρώτος με τις απόπειρες επέμβασης στην Κούβα, που συνάντησαν την σθεναρή αντίσταση του Κουβανέζικου λαού με την στήριξη της ισχυρότατης τότε Σοβιετικής Ενωσης… Ο δεύτερος με την ισοπεδωτική εισβολή στην Γρενάδα, που αντιμετωπίστηκε με την ήπια φραστική καταδίκη από μεριάς αποδυναμωμένης και στα πρόθυρα της κατάρρευσης ΕΣΣΔ.
Το δόγμα είναι πολύ βολικό για τα μεγαλοϊδεατικά οράματα του Ντόναλντ… Ο ιδιόρρυθμος επεκτατισμός του δεν έχει σαν πρώτη επιλογή τους πολέμους εκτός Δυτικού ημισφαιρίου. Όχι ότι θα διστάσει μόλις αισθανθεί ότι μπορεί και χρειάζεται (βλ. Ιράν). Προτιμάει όμως ‘ειρηνικές’ διευθετήσεις για την επιβολή των Αμερικάνικων συμφερόντων… Εκείνο, όμως που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του είναι η Λατινική Αμερική, που την θεωρεί ως αδιαμφισβήτητο, κληρονομημένο κήπο και αυλή του μεγάλου ανακτόρου της Ουάσιγκτον… Όπως και ο ‘προκάτοχός του Μονρόε, που πολύ θαυμάζει ο Ντόναλντ.
Τώρα, λοιπόν, στην Λατινική Αμερική, κορύφωση των λαϊκών κατακτήσεων αποτελεί η λαϊκή Μπολιβοριανή δημοκρατία της Βενεζουέλας, που αμφισβητεί την κυριαρχία των ΗΠΑ, εθνικοποιεί τις πετρελαιοπηγές της χώρας, κρατικοποιεί την γη και μεγάλο μέρος του τραπεζικού τομέα, πολεμάει την διαφθορά, που έχει ισχυρούς δεσμούς με Βορειοαμερικανούς παράγοντες και επιχειρήσεις… Όχι, πως όλα είναι τέλεια… Πώς θα μπορούσε άλλωστε να είναι…
Όμως, η Βενεζουέλα αντιστέκεται με πάθος σε όλες τις ραδιουργίες των ΗΠΑ, που εφεύραν μέχρι και πρόεδρο- ανδρείκελο τον πασίγνωστο λαθρέμπορο ναρκωτικών Γουαϊαδό, που πρόλαβε να ανανγνωριστεί ως πρόεδρος από την Ελληνική κυβέρνηση Και εισβολή επιχειρήθηκε από τον Κολομβία, που απέτυχε όμως ολοκληρωτικά…
Ο Ντόναλντ άλλαξε το σχέδιο… Μετά την αποτυχία των όπλων και της διπλωματίας ακολούθησε τον δρόμο της …ηθικής. Ξεκινώντας από την κατασκευασμένη θεωρία, ότι στην Καραϊβική η Βενεζουέλα είναι η χώρα των μεγάλων καρτέλ ναρκωτικών, έστειλε μία αρμάδα έτοιμη να εξουδετερώσει τον προστάτη των ναρκεμπόρων, δηλαδή την κυβέρνηση της Βενεζουέλας… Δεν δίστασε μάλιστα να επιτεθεί σε μερικά από αυτά τα πλοία.
Αξίζει να πούμε, πως ο Τραμπ είχε επαινέσει την κυβέρνηση Μαδούρο για την πολιτική της ενάντια στο εμπόριο ναρκωτικών…
Τώρα, όμως ο Ντόναλντ ‘πιστεύει’, πως το κακό δεν βρίσκεται τόσο στην θάλασσα όσο στην ξηρά… Κατ’ επέκταση αυτό θα ήταν ένας πολύ σοβαρός λόγος για εισβολή στο ‘ναρκοκράτος’ των Μαδουραίων, όπως συνηθίζει να ονομάζει τον λαό της Βενεζουέλας και η εγχώρια φιλελεύθερη ‘ιντελιγκέντσια’.
Φυσικά τα ‘ντοκουμέντα’ του Τραμπ για την διακίνηση ναρκωτικών είναι ολοκληρωτικά ψευδή… Η Βενεζουέλα κατάσχει δεκάδες τόνους κάθε χρόνο, ενώ είναι διεθνώς παραδεδεγμένο, πως από το δικό της έδαφος περνάει λιγότερο από το 5% της Κολομβιανής παραγωγής.
Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας δεν τρέφει αυταπάτες για τις προθέσεις του …αντιναρκωτικού αγώνα των ΗΠΑ. Εχει καλέσει τον λαό σε συνεχή επαγρύπνηση ενώ μεγάλες ομάδες αποστράτων επανεξοπλίζονται πιστεύοντας πως ο οργανωμένος και οπλισμένος λαός μπορεί να ματαιώσει ή να νικήσει κάθε ξένη επιβουλή κατά της κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας, της ανεξαρτησίας και των προχωρημένων κοινωνικών κατακτήσεων της Μπολιβοριανής δημοκρατίας της Βενεζουέλας…
Συμπλήρωμα στο παραπάνω κείμενο: Όταν γράφαμε τις παραπάνω γραμμές δεν γνωρίζαμε την βράβευση της Μαρία Κορίνα Ματσάδο, ηγέτιδας της σκληρής αντιπολίτευσης των επιχειρηματιών στην κυβέρνηση. Το σκεπτικό της βράβευσης αξίει τον κόπο να το διαβάσετε: για το ακούραστο έργο της στην προώθηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων για τον λαό της Βενεζουέλας και για τον αγώνα της για την επίτευξη μιας δίκαιης και ειρηνικής μετάβασης από τη δικτατορία στη δημοκρατία.
Μπράβο …στην αμεροληψία, την αντικειμενικότητα, το δημοκρατικό πάθος και το ασίγαστο μίσος προς την δικτατορία, που διέπει την επιτροπή απόδοσης του βραβείου…