Η συντηρητική αναδίπλωση και βασικά αίτιά της

Η χώρα βρίσκεται σε υπερδεκαετή κρίση από τις πολιτικές επιλογές κυβερνήσεων και της ολιγαρχίας που οδήγησαν τη χώρα και τον ελληνικό λαό να απολέσουν πλέον του 25% του εθνικού μας πλούτου, να οδηγήσουν στο εξωτερικό πάνω από 500.000 νέους, να κλείσουν 450.000 επιχειρήσεις, να οδηγήσουν το 45% του πληθυσμού κάτω από το όριο της φτώχειας.
Η χώρα χρειάζεται μια προοδευτική στρατηγική εξόδου από την κρίση που να δημιουργεί βάσιμες προσδοκίες, ασφάλεια και βεβαιότητες για εφαρμογή αναπτυξιακών πολιτικών.
Όταν οι προοδευτικές δυνάμεις δε διαμορφώνουν προϋποθέσεις αξιοπιστίας και εναλλακτικής λύσης, μεγάλα τμήματα του πληθυσμού αναδιπλώνονται σε συντηρητικές επιλογές, «η κόλαση δεν είναι οι άλλοι».
Η απλή αναλογική οδήγησε το προοδευτικό χώρο σε πολιτική αναπηρία.
Το διακύβευμα των εκλογών θα έπρεπε να αφορούσε στους όρους διαβίωσης του ελληνικού λαού και όχι σε τακτικές συσχετισμού δυνάμεων, τιμωρητικών αντιλήψεων και συσπείρωσης έναντι αντιπάλων.
Με το χθεσινό εκλογικό αποτέλεσμα ηττήθηκαν αυτές οι πολιτικές. Ηττήθηκε η λογική του συσχετισμού των δυνάμεων και της απλής αναλογικής. Ηττήθηκε η αντιπαλότητα ως κύρια κατεύθυνση στην Πολιτική. Ξανά θέτω τα βασικά από προηγούμενες πολιτικές τοποθετήσεις μου: Εμπρός για μια νέα Πολιτική και Κοινωνική Πλειοψηφία. Εμπρός για ένα Ρεύμα Νίκης και όχι στη στρατηγική του δευτέρου κόμματος αλλά του κυβερνητικού κόμματος.
Οι χώρες χρειάζονται Κυβερνήσεις και όχι συνονθύλευμα ετερόκλητων δυνάμεων. Έχουμε προοδευτική στρατηγική, όταν θέτουμε ως πρώτη αναφορά τη χώρα, την Οικονομία και το κοινωνικό γίγνεσθαι. Και όχι όταν ετεροπροσδιοριζόμαστε με το τι κάνουν οι λοιπές πολιτικές δυνάμεις που είναι γνωστό ότι θέλουν να πάρουν την πολιτική «ρεβάνς» ως τυχοδιώκτες που ενώ έβλαψαν τη χώρα, τώρα «ζητούν και τα ρέστα».
Στη χώρα έχουμε προοδευτική στρατηγική όταν θέτουμε ως πρώτο θέμα που θα οδηγήσουμε εμείς, θέτουμε την Πολιτική Αλλαγή. Δεν είναι προοδευτική στρατηγική πολιτική στους ποιους «θα γυρίσουμε την πλάτη», αυτό αποτελεί επιμέρους ζήτημα (όταν εγώ δεν έχω σωστό δρόμο, μου φταίνε οι άλλοι). Οι προσωπικές στρατηγικές, οι πολιτικές παλινωδίες και αναπηρίες, οδηγούν σε ήττες.
Ενόψει της νέας εκλογικής αναμέτρησης μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία να αλλάξει πολιτικά και να αλλάξει και το νέο εκλογικό αποτέλεσμα σε προοδευτική κατεύθυνση.
Ως εκ τούτου, ο Α. Τσίπρας και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία πρέπει από σήμερα να προβούν σε επανεξέταση βασικών πολιτικών αντιλήψεων και επιλογών και σε καταστατικές αλλαγές, να προχωρήσουμε σε διορθωτική πορεία, απορρίπτοντας μειοψηφικές πολιτικές συσχετισμών και να προσχωρήσουμε σε πολιτικές πλειοψηφίας και Νίκης και όχι συσπειρώσεων και αντι-συσπειρώσεων.
Μόνο όσοι έχουν αυταπάτες, μπορούν να συνεχίζουν να υποστηρίζουν τη συνέχιση των πολιτικών της ήττας τόσο σε επιλογές όσο και σε πρόσωπα.
Ο Α. Τσίπρας φέρει ιστορική ευθύνη να προχωρήσει σε αναδιάταξη και ανάστροφη θετική πορεία για τον προοδευτικό χώρο και για τη χώρα.
Εμπρός για αυτοκριτική, αλλαγές, νέα πορεία και νέα προοπτική.