Ανακοίνωση της τοπικής ΕΛΜΕ για την κάθε είδους «αξιολόγηση»
Αναλυτικά:
Η νέα σχολική χρονιά ξεκινά με πάνω από 9.000 σχολεία που έχουν χτιστεί την περίοδο 1960 – 1985 και δεν έχει γίνει ποτέ προσεισμικός έλεγχος. Σχολεία που είναι επικίνδυνα για τα παιδιά μας, αφού η συντήρηση και οι επισκευές τους θεωρούνται κόστος για το κράτος και τις κυβερνήσεις.
Ξεκινάει, με πάνω από 20.000 κενά στα σχολεία και χιλιάδες χαμένες διδακτικές ώρες. Με χιλιάδες συμβασιούχους εκπαιδευτικούς που αναπληρώνουν κάθε χρόνο τον εαυτό τους. Με τον εφιάλτη των ενοικίων των 500 και 600 ευρώ και μισθούς πείνας για σπίτια-τρύπες ειδικά σε τουριστικές περιοχές, δεν αποκλείεται να ξαναζήσουμε εικόνες ντροπής όπου συνάδελφοι μας θα μένουν σε camping, σε παραλίες και σε σκηνές.
Την ίδια ώρα το Υπουργείο Παιδείας εξαφανίζει κενά επειδή δε φτάνει το πρόγραμμα ΕΣΠΑ για να καλύψει μισθοδοσία 9 μηνών. Θεωρεί την Ειδική Αγωγή και την παράλληλη στήριξη πολυτέλεια, γι’ αυτό περικόπτει θέσεις εκπαιδευτικών, συγχωνεύει τμήματα.
Πίσω από την γελοιότητα με το «καλάθι του μαθητή» κρύβεται η κυνική ομολογία της κυβέρνησης ότι δεν θα πάρει κανένα άλλο μέτρο για να στηρίξει τις λαϊκές οικογένειες που φέτος θα βάλουν ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για τη μόρφωση των παιδιών της. Τα σχολεία στενάζουν από την υποχρηματοδότηση και κινδυνεύουν πολλά παιδιά να ξεπαγιάσουν τον χειμώνα, αν δεν παρθούν μέτρα για πετρέλαιο, φυσικό αέριο και ρεύμα.
Οι μεγάλες κουβέντες περί «αναβάθμισης του εκπαιδευτικού έργου», «βελτίωσης των σχολείων», «ψηφιακού μετασχηματισμού» δεν μπορούν πια να κοροϊδέψουν κανέναν, αφού όλοι μας γνωρίζουμε από πρώτο χέρι την πραγματική κατάσταση που επικρατεί μέσα στα σχολεία. Αυτό που επιδιώκουν είναι να κάνουν το σχολείο «οικονομικά ανεξάρτητο» – και πλήρως εξαρτημένο από την τσέπη των γονιών – και τη μόρφωση αποσπασματική, διασπώντας τον ενιαίο χαρακτήρα της, κατηγοριοποιώντας σχολεία, εκπαιδευτικούς και μαθητές.
Στην προσπάθεια τους αυτή εμμένει το Υπουργείο στην εφαρμογή κάθε είδους αξιολόγησης (σχολικής μονάδας, μέντορες και συντονιστές, ατομική αξιολόγηση) και μάλιστα αναμένεται να συνεχιστεί η ατομική αξιολόγηση το επόμενο διάστημα. Παράλληλα, ήδη κάποιοι διευθυντές σχολείων, έχουν ήδη ξεκινήσει να ορίζουν μέντορες και συντονιστές στους Συλλόγους Διδασκόντων, διασπώντας και αποξενώνοντας κι άλλο το συλλογικό αυτό όργανο.
Η ΕΛΜΕ Κέρκυρας οφείλει να υπενθυμίσει σε όλους τους συναδέλφους, το τι ισχύει, στον αγώνα μας ενάντια στην κατηγοριοποίηση σχολείων, μαθητών κι εκπαιδευτικών:
1. ΑΠΕΡΓΙΑ -ΑΠΟΧΗ από την ατομική αξιολόγηση, τόσο των νεοδιόριστων συναδέλφων, όσο και των υπόλοιπων, μόνιμων και αναπληρωτών εκπαιδευτικών, με βάση την απόφαση της Γ.Σ. των Προέδρων των ΕΛΜΕ, στις 11 Φεβρουαρίου 2022.
2. ΑΠΕΡΓΙΑ – ΑΠΟΧΗ από μέντορες και συντονιστές, με βάση την απόφαση της Γ.Σ. της ΕΛΜΕ Κέρκυρας από τις 22 Σεπτεμβρίου 2022. Η ΑΠΕΡΓΙΑ – ΑΠΟΧΗ ισχύει τόσο για τους συναδέλφους που θα οριστούν στις θέσεις αυτές από το Διευθυντή/ντρια του σχολείου, όσο και για τους εκπαιδευτικούς που υποχρεώνονται να εκτελέσουν σχετικές εργασίες από τον Μέντορα/Συντονιστή που έχει οριστεί στο σχολείο τους ή εμπλέκονται με οποιονδήποτε τρόπο στη συγκεκριμένη διαδικασία. Επίσης, είναι προφανές ότι συμμετοχή στην Απεργία-Αποχή μπορούν να δηλώσουν και οι συνάδελφοι/συναδέλφισσες Διευθυντές/ Διευθύντριες.
Με αίσθημα ευθύνης, είμαστε αυτοί που κρατάμε όρθια τα σχολεία χωρίς καμία αρωγή από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ. Αν οι κυβερνήσεις και το ΥΠΑΙΘ επιδίωκαν στ’ αλήθεια την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου, θα υλοποιούσαν τα χρόνια αιτήματα του κλάδου, ώστε να μη βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τα καθημερινά μας «Τέμπη» ή «Θεσσαλίες», τα προαύλια που πλημμυρίζουν, τα ταβάνια που πέφτουν, τους λέβητες που σκάνε, τις πρόχειρες «αίθουσες» σε σκάλες σχολείων ή σε χώρους εκκλησίας, τις ασφυκτικά γεμάτες τάξεις με 25 ως και 28 παιδιά, τους δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχους και τις ελλείψεις στα σχολεία!
Εκεί θέλουν να οδηγήσουν και το Σχολείο:
· Να είναι αυτόνομο και αποκεντρωμένο (sic) δηλαδή να μην αποτελεί βαρίδι για τα οικονομικά του κράτους, αλλά μόνο για την τσέπη των γονιών
· Να είναι κατηγοριοποιημένο σε όλα τα επίπεδα από τις υποδομές και το προσωπικό ως και το αναλυτικό πρόγραμμα και τα βιβλία, ανταγωνιζόμενο και συγκρίσιμο με τα υπόλοιπα σχολεία.
· Ταξικά διαφοροποιημένο ως προς την σύνθεση αλλά και την προοπτική των μαθητών και αυτό θεσμικά και με τη βούλα του κράτους. Η προοπτική της εκπαίδευσης όπου το κάθε παιδί θα εξαρτάται αποκλειστικά από την τσέπη της οικογένειάς του.
· Με υποταγμένο και φοβισμένο εκπαιδευτικό που θα δέχεται άνευ αντιρρήσεων τις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές και θα αναπαράγει τον εαυτό του στους μαθητές, με στόχο μια νέα γενιά χωρίς δικαιώματα.
Αυτό υπηρετεί η αξιολόγηση και αυτό αποκαλύπτει και η διεθνής πείρα παντού, ανεξάρτητα τι είδους κυβέρνηση την εφάρμοσε, είτε φιλελεύθερη, είτε νεοφιλελεύθερη, είτε σοσιαλδημοκρατική.
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!!!
Υπάρχει πλέον πείρα σε όλο τον κλάδο! Κάθε τι που κερδήθηκε, κερδήθηκε μέσα από αγώνες και πάλη, με συσπείρωση στα Σωματεία μας για να υπερασπιστούμε την παιδαγωγική μας υπόσταση, τη μόρφωση των παιδιών μας, την εργασία μας!
