“Χάρη σ’ αυτήν το Μουσείο λειτουργεί στα πρότυπα ενός σύγχρονου μουσειακού φορέα διεθνών προδιαγραφών και αποτελεί εκπαιδευτικό πυρήνα και πολύτιμο θησαυροφυλάκιο της νεοελληνικής ιστορίας και μνήμης” τονίζει σε ανακοίνωσή της η Προεδρία της Δημοκρατίας για τη Δ/ντρια του Μουσείου Καποδίστρια.
Παράσημα απένειμε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, σε ειδική τελετή στο Προεδρικό Μέγαρο.
Συγκεκριμένα, η Α.Ε. κ. Κατερίνα Σακελλαροπούλου, απένειμε τα εξής παράσημα:
– του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος στον Θανάση Βαλτινό, συγγραφέα
– του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος του Φοίνικος στον Άρη Χριστοφέλλη, μουσικό
– του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος της Τιμής στον Νάσο Βαγενά, ποιητή και κριτικό
– του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος της Τιμής στον Μιχάλη Γκανά, ποιητή
– του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος της Τιμής στον Αλέκο Λεβίδη, ζωγράφο
– του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος της Τιμής στον Γιώργο Ρόρρη, ζωγράφο
– του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος της Ευποιΐας στην Ρέα Γαλανάκη, συγγραφέα
– του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος της Ευποιΐας στην Δόμνα Ευνουχίδου, μουσικό
– του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος της Ευποιΐας στην Ντάρια Κοσκόρου, Διευθύντρια – Επιμελήτρια του Μουσείου Καποδίστρια στην Κέρκυρα
– του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος της Ευποιΐας στην Ντόρα Μπακοπούλου, μουσικό
– του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος της Ευποιΐας στην Ρένη Πιττακή, ηθοποιό
(ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)
Ακολουθεί η προσφώνηση της κυρίας Σακελλαροπούλου:
«Σήμερα τιμάμε δημιουργούς και ερμηνευτές που με τα βιβλία τους άνοιξαν δρόμους στη λογοτεχνία μας, με τη ζωγραφική τους εισέδυσαν στην ανθρώπινη μορφή και το ελληνικό τοπίο για να αποκαλύψουν την ουσία τους, με τις μουσικές ερμηνείες τους ή με τις μεταμορφώσεις τους επί σκηνής μας μύησαν σε μια “τελετή αποκάλυψης”, για να χρησιμοποιήσω μια φράση του Μάνου Χατζιδάκι. Αισθάνομαι πως σήμερα επιτελώ ένα χρέος απέναντι στους ανθρώπους του πολιτισμού που παράγουν αξίες, ομορφιά, στοχασμό και μας καλούν να τα μοιραστούμε. Και είναι εδραία η πεποίθησή μου ότι είναι καθήκον της Πολιτείας να σέβεται, να μεριμνά και να τιμά αυτούς που αποτελούν το οξυγόνο της κοινωνίας μας, εκείνους που με το έργο τους βαθαίνουν και ανανεώνουν την αντίληψή μας για τον κόσμο.
Ο Θανάσης Βαλτινός πλούτισε τη γραμματεία μας με ένα έργο στο οποίο ιστορία, πολιτική και κοινωνία διαπλέκονται έντονα με το εγώ και την ατομικότητα. Με την αφηγηματική του λιτότητα, τον κατακλυσμό των σελίδων του από τη δράση και τα πάθη των απλών ανθρώπων, την πρωτοπόρο χρήση των τεκμηρίων ως λογοτεχνικής ύλης, αλλά κυρίως με την διακονία της ελληνικής γλώσσας με τρόπο ικανό να αποκαταστήσει τον ανάπλου της από τις εκβολές στις πηγές της, άλλαξε τον ρου του σύγχρονου ελληνικού μυθιστορήματος.
Ο Νάσος Βαγενάς εμπλούτισε τον θεωρητικό λόγο με την γνωστική του σκευή, προσέγγισε τη λογοτεχνική μας παράδοση με οξυδέρκεια ως κριτικός, και με το παιγνιώδες, ειρωνικό και σαρκαστικό ποιητικό του έργο αφήνει πάντα να διαφανεί, πίσω από το σκώμμα, το αγωνιώδες, υπαρξιακά ταλανισμένο πρόσωπο του ποιητικού υποκειμένου.
Λυρικός, δραστικός και λιτός, αντλώντας τρόπους και ρυθμούς από το δημοτικό τραγούδι και τη λαϊκή λαλιά, ο Μιχάλης Γκανάς είναι ένας ποιητής που μοχλεύει τη συγκίνηση χωρίς ίχνος μελοδραματισμού. Με τα ποιήματα και τα μικρά πεζά του έστησε μια στέρεη γέφυρα ανάμεσα στον απελθόντα κόσμο της υπαίθρου και τη σύγχρονη ζωή, σημαδεύοντας ανεξίτηλα τη συλλογική μας ευαισθησία.
Η Ρέα Γαλανάκη έδωσε νέα τροπή στο ιστορικό μυθιστόρημα μέσω της πειθούς της λογοτεχνικής αλήθειας, συνομίλησε με το παρόν συνδέοντάς το με τις μυθολογικές καταβολές του, προσέδωσε καθολικότητα στο αυτοβιογραφικό στοιχείο και εμβάθυνε στη γυναικεία εμπειρία. Μας παρέδωσε και συνεχίζει ένα έργο που αποδίδει αριστοτεχνικά τις αποχρώσεις της εποχής, του φύλου, των κοινωνικών συγκρούσεων και των ατομικών πεπρωμένων.
Η Ντόρα Μπακοπούλου, χαρισματική πιανίστα, έξοχη ερμηνεύτρια ενός ευρύτατου ρεπερτορίου στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αφοσιωμένη καθηγήτρια, εμπνεύστρια και καλλιτεχνική διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής στην Αίγινα, εργάζεται άοκνα για να φέρει σε επαφή τα μεγάλα αριστουργήματα με το ευρύ κοινό, προωθεί την επικοινωνία μεταξύ ερμηνευτών, μουσικών σχολών και ειδών και ομνύει στη σημασία της συνεργασίας για την παραγωγή καλλιτεχνικού έργου.
Η συνεργασία βρίσκεται στην καρδιά της επίπονης προσπάθειας και της Δόμνας Ευνουχίδου, διακεκριμένης σολίστ στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι πολύ σημαντική η συμβολή της στην οργάνωση νέων μουσικών θεσμών για τη διάδοση της μουσικής, ενώ με το Piandaemonium, την ορχήστρα πιάνων που ίδρυσε το 1998, επαναπροσδιόρισε τον παραδοσιακό πιανιστικό ήχο, και έτσι πλούτισε και διεύρυνε τη σχέση του ακροατή με το όργανο.
Ο Άρης Χριστοφέλλης, ένας “ακροβάτης της φωνής” όπως τον έχουν χαρακτηρίσει, είναι ένας κόντρα-τενόρος με σχεδόν απόκοσμη φωνητική καθαρότητα και πληρότητα. Παράλληλα, αφιερωμένος στην μουσική ερμηνεία και τη διδασκαλία, διάνοιξε το πεδίο των γνώσεών μας για το λυρικό ρεπερτόριο και επέκτεινε τους ορίζοντες της μουσικής εκπαίδευσης.
O Αλέκος Λεβίδης, στο πλούσιο εικαστικό και σκηνογραφικό του έργο, συμφιλιώνει την αυστηρότητα της γεωμετρίας με την ελευθερία της χειρονομίας, ανοίγει διάλογο ανάμεσα στη φαντασία, τη μνήμη και την ιστορία και, κρατώντας αδιάρρηκτη την επαφή του με το παρελθόν, επιδίδεται σε έναν γόνιμο στοχασμό για τη ζωγραφική και τις μορφές που έχει προσλάβει μέσα στον χρόνο.
Ο Γιώργος Ρόρρης, επίμονος ερευνητής του ανθρώπινου σώματος, το αποδίδει στον καμβά φθαρτό και ατελές, αλλά ηρωικό μέσα στην ανθεκτικότητά του, σύμβολο συγκινητικό της ανθρώπινης ιδιότητάς μας, της θνητότητάς μας. Συνδιαλέγεται με τους μεγάλους δασκάλους που ενέπνευσαν την ανθρωποκεντρική ζωγραφική του, χωρίς ποτέ να του διαφεύγει η ακανθώδης ένταση της πραγματικότητας.
Η Ρένη Πιττακή ανταποκρίνεται απόλυτα στην αντίληψη του Μπρεχτ για τον ηθοποιό: μεγάλος καλλιτέχνης είναι αυτός που συνδυάζει την υπέρτατη πνευματική διαύγεια με το υπέρτατο πάθος. Δοκιμασμένη σε όλα τα θεατρικά είδη, από την αρχαία τραγωδία ως το σύγχρονο θέατρο, προκαλεί στον θεατή τη σαγήνη και την εσωτερική αναστάτωση που τον κάνει να βγαίνει διαφορετικός από την παράσταση – με δυο λόγια επαναφέρει στη σκηνή τον παλμό, το μυστήριο, τη μέθεξη της συμμετοχής.
Η Ντάρια Κοσκόρου, Διευθύντρια και Επιμελήτρια του Μουσείου Καποδίστρια στην Κέρκυρα, επιτελεί υποδειγματική εργασία στο μοναδικό μουσείο που είναι αφιερωμένο στην μεγάλο Έλληνα και Ευρωπαίο πολιτικό του 19ου αιώνα. Χάρη σ’ αυτήν το Μουσείο, παρότι μικρό και ιδιωτικό, λειτουργεί στα πρότυπα ενός σύγχρονου μουσειακού φορέα διεθνών προδιαγραφών και αποτελεί εκπαιδευτικό πυρήνα και πολύτιμο θησαυροφυλάκιο της νεοελληνικής ιστορίας και μνήμης.
Σας ευχαριστούμε για την προσφορά σας. Οι τιμητικές αυτές διακρίσεις, τις οποίες σας απονέμω με χαρά, είναι μια αναγνώριση της αξίας και του ήθους σας, στοιχεία ανεκτίμητα που λειτουργούν παραδειγματικά για όλους μας».
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ
