Μετατρεπόμαστε σε πόλη – ξενοδοχείο με κυκλοφοριακό “έμφραγμα”!

“Για να μείνει ζωντανή η πόλη, πρέπει να αποδεχθούμε να περπατήσουμε λίγο παραπάνω” ήταν το σύνθημα των μελετητών για το κυκλοφοριακό, καλώντας Δήμο και πολίτες να αποδεχθούν ότι θα πρέπει να φύγουν τα αυτοκίνητα από το ιστορικό κέντρο! Μία πλήρης και βίαιη “εκδίωξη” των ΙΧ χωρίς να έχουν επιλυθεί προβλήματα προσβασιμότητας, μπορεί να δημιουργήσει άλλα μεγάλα προβλήματα λέει το ΤΕΕ με τον πρόεδρό του να επισημαίνει ότι στην πόλη συγκεντρώνονται όλες οι δραστηριότητες του νομού…

Μία μεγάλη παράμετρο για τις όποιος ρυθμίσεις θα πρέπει να γίνουν όσον αφορά το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Κέρκυρας και το ζήτημα των θέσεων στάθμευσης, θα πρέπει να είναι η προσβασιμότητα και η ποιότητα ζωής των ίδιων των κατοίκων της παλαιάς πόλης. Παράμετρος η οποία θα είναι από τις βασικές, κατά τη διάρκεια της κατάρτισης του ΣΒΑΚ (Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας) για το οποίο η πρώτη πράξη της διαβούλευσης πραγματοποιήθηκε χθες στο Δημοτικό Θέατρο με ελάχιστη, δυστυχώς, συμμετοχή από φορείς και κατοίκους.

Ουσιαστικά, πλην 6-7 πολιτών που δήλωσαν συμμετοχή και παρακολούθησαν τη συνεδρίαση μέσω zoom, στη συζήτηση χθες συμμετείχαν μόλις δύο (!) εμπλεκόμενοι φορείς πλην του Δήμου και της μελετητικής ομάδας: το τμήμα Κέρκυρας του ΤΕΕ και ο Ενιαίος Σύλλογος Μόνιμων Κατοίκων Παλιάς Πόλης Κέρκυρας…

Η Κέρκυρα μετατρέπεται σε πόλη – ξενοδοχείο!

“Η Κέρκυρα μετατρέπεται από μία ζωντανή πόλη, σε μία πόλη – ξενοδοχείο” ήταν τα λόγια ενός εκ των μελών της μελετητικής ομάδας του σχεδίου αστικής κινητικότητας, κρούοντας το “καμπανάκι κινδύνου” για την αλλοίωση των χαρακτηριστικών στο ιστορικό κέντρο και όχι μόνο, με τους κατοίκους να φεύγουν προς όφελος της τουριστικής δραστηριότητας και, αυτοί που μένουν, είναι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας.

“Η πόλη περπατιέται”

Μία από τις βασικές παραμέτρους για την επίλυση του κυκλοφοριακού αλλά και τη βιωσιμότητα της πόλης της Κέρκυρας, είναι να καταλάβουν όλοι -κάτοικοι και επισκέπτες- ότι θα πρέπει να περπατήσουν λίγο παραπάνω και να αφήνουν τα αυτοκίνητά εκτός κέντρου, στα περιφερειακά πάρκινγκ: “Η πόλη περπατιέται. Είναι ενάμισι χιλιόμετρο. Για να πας από τη Γαρίτσα μέχρι το Λιστόν ή τη Μεθοδίου, είναι πάρα πολύ κοντινές οι αποστάσεις”, υπογράμμισε ο εκ των μελετητών Κώστας Κεπαπτσιόγλου.

Στερούμαστε υποδομών

Πως όμως θα εφαρμοστεί ένα σχέδιο αστικής κινητικότητας, την ώρα που σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις στις οποίες ανάλογα σχέδια ήδη εφαρμόζονται, η Κέρκυρα στερείται παντελώς υποδομών; Και, μάλιστα, αποτελώντας έναν ιστορικό τόπο στον οποίο οι παρεμβάσεις μπορούν να είναι μόνο περιορισμένες; Το θέμα αυτό τέθηκε από το Τεχνικό Επιμελητήριο Κέρκυρας μέσω του προέδρου του, Γιάννη Μεταλληνού, που επεσήμανε ότι το κύριο πρόβλημα κυκλοφορίας δημιουργείται από όλους εκείνους τους ανθρώπους που μπαίνουν και βγαίνουν από την πόλη καθώς, δυστυχώς, εκεί συγκεντρώνεται το σύνολο της δραστηριότητάς της: “Στο ιστορικό κέντρο της Κέρκυρας που έχει πολύ υψηλή τουριστική επισκεψιμότητα, βρίσκονται ταυτόχρονα και συγκεντρώνονται όλες οι δραστηριότητες όχι μόνο της πόλης αλλά και ολόκληρου του νομού. Τράπεζες, δημόσιες υπηρεσίες, σχολεία, φροντιστήρια, υπηρεσίες αυτοδιοίκησης”, υπογράμμισε μεταξύ άλλων.

Το γενικό πρόβλημα στις… ειδικές συνθήκες!

Το πρόβλημα της έλλειψης χώρων στάθμευσης αλλά και αυτό των στενών πεζοδρομίων, είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν λίγο πολύ όλες οι ελληνικές πόλεις, υπογράμμισε από την πλευρά του ο μελετητής κ. Μπιζάκης.

Η Κέρκυρα, εκτός αυτών, έχει και τα ιδιαίτερα και πολύ σοβαρά χαρακτηριστικά του ότι είναι μνημείο της UNESCO που κατοικείται όμως! “Φανταστείτε να πηγαίναμε κάτω από την Ακρόπολη και να παρκάραμε τα αυτοκίνητά μας. Δεν είναι απλό”, υπογράμμισε, για να προσθέσει ότι πρέπει να αποφασίσει η Κέρκυρα να αλλάξει, κάτι που δεν γίνεται μόνο αν έρθει ένας μελετητής να προτείνει κάτι, αλλά να αποφασίσει ο ίδιος ο πολίτης να αλλάξει.

Το… οκτάπτυχο προτάσεων των μόνιμων κατοίκων

Από την πλευρά τους, οι εκπρόσωποι των μόνιμων κατοίκων επιδιώκουν να περιοριστεί η κίνηση στο κέντρο της πόλης και, κυρίως, στο ιστορικό κομμάτι της, χωρίς όμως να “εκδιωχθούν” οι άνθρωποι που διαμένουν μόνιμα στην παλιά πόλη με ταυτόχρονη πριμοδότηση των μέσων μαζικής μεταφοράς.

Ο Αλέκος Μυρίλλας από τον Ενιαίο Σύλλογο μετέφερε τις βασικές και διαχρονικές προτάσεις που συνοψίζονται  ως εξής:

• Να υπάρξει ένας δακτύλιος ο οποίος θα κλείσει το ιστορικό κέντρο
• Να πριμοδοτηθούν όλα τα μέσα ήπιας μετακίνησης και μεταφοράς
• Να δημιουργηθούν “διάδρομοι¨ ήπιας κυκλοφορίας, ειδικά για τους μόνιμους κατοίκους
• Να απαγορευτεί η κίνηση βαρέων οχημάτων στο κέντρο της πόλης  (τουριστικά λεωφορεία, ιδιωτικά αυτοκίνητα μεταφορών, φορτηγά κλπ.).
• Οι μόνιμοι κάτοικοι να σταθμεύουν σε συγκεκριμένες προσβάσιμες περιοχές κοντά στις κατοικίες του που μπορούν να καθοριστούν επακριβώς
• Απομένει η διαχείριση των υπολοίπων οχημάτων εκτός της πόλης, τόσο με τα περιφερειακά πάρκινγκ όσο και στην πλήρως κορεσμένη σήμερα “ενδιάμεση ζώνη” (buffer zone) όπως είναι για παράδειγμα η Λεωφόρος Αλεξάνδρας.
• Να κατασκευαστεί ο μικρός και ο μεσαίος δακτύλιος της πόλης από τα Τρία Γεφύρια μέχρι το λιμάνι

Υδραίου: Να προχωρήσουμε σε κοινωνικό συμβόλαιο

Για κοινωνικό συμβόλαιο της Κέρκυρας με τους κατοίκους της έκανε λόγο η δήμαρχος Κεντρικής Κέρκυρας Μ. Υδραίου, καλώντας όλους να βάλουν πρώτα το γενικό καλό και το συμφέρον της πόλης απέναντι στο ατομικό ή βραχυπρόθεσμο συμφέρον.

Η κ. Υδραίου υποστήριξε ότι το κυκλοφοριακό ζήτημα είναι το τελευταίο προς επίλυση, μετά από σειρά ζητημάτων που η νυν δημοτική αρχή έχει προχωρήσει στην επίλυσή τους όπως η αποκομιδή των απορριμμάτων, θέματα οδοποιίας, ευπρεπισμού των κοινόχρηστων χώρων:  “Αυτά έχουν δρομολογηθεί, είμαστε σε ένα καλό επίπεδο και οι συνθήκες θα βελτιώνονται μέρα με τη μέρα. Το τελευταίο που μας μένει αλλά πρωτεύων, είναι να λύσουμε το θέμα της κυκλοφορίας με ρυθμίσεις υλοποιήσιμες, αντικειμενικές μετρήσιμες για το αποτέλεσμά τους”.

Η Δήμαρχος ζήτησε από όλους, μελετητές και υπηρεσίες, να τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα παρά τις δύσκολες συνθήκες και την έλλειψη προσωπικού, θεωρώντας πως η υπόθεση της κυκλοφορίας στην πόλη της Κέρκυρας αποτελεί κομβικό ζήτημα: “Η διαδικασία απαιτεί το χρόνο της, απαιτεί να “ματώσουμε”, να διαφωνήσουμε και να συγκρουστούμε. Να μπει στις προτεραιότητές μας παρά το ότι περνάμε αντίξοες συνθήκες”.