Δεν είναι δυνατόν να ξεχάστηκε εκεί χωρίς λόγο, αποκλείεται κάτι τέτοιο. Πολύ πιθανόν έτσι όπως βρίσκεται στο πιο επίμαχο από πλευράς ιστορικότητας σημείο της Καστροπολής μας να συνέτεινε και αυτό, ακόμα και με τα γκράφιτι του για να καταγραφούμε ως ένα μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της Ουνέσκο!
Στην πρόσοψη και στο ισόγειο το κτίριο αυτό στέγαζε επί σειρά ετών το Ωδείο Κερκύρας, το δεύτερο παλαιότερο ωδείο στην Ελλάδα μετά το Ωδείο Αθηνών. Ιδρύθηκε το 1894 με την ονομασία «Ωδικός Σύλλογος Κέρκυρας».
Στο ισόγειο του ίδιου κτιρίου και με είσοδο από το Πλατύ Καντούνι στεγάζονταν το «Ταχυδρομικόν Ταμιευτήριον και Ενεχυροδανειστήριον». Εκεί σε περιόδους ανέχειας κατέθεταν οι Κερκυραίοι τα όποια τιμαλφή τους προκειμένου να τα ξαναπάρουν όταν και εφ’ όσον θα είχαν το απαραίτητο ποσόν για την εξόφληση της ενεχυρίασης…
Τίποτε σ’ αυτό το νησί δεν είναι τυχαίο και παρατημένο στην ατυχία του, όλα έχουν μια λογική εξήγηση. Έτσι και αυτό το τετραώροφο κτίριο ιδιοκτησίας του Ψυχιατρείου Κερκύρας που βρίσκεται σ’ αυτό το μαύρο χάλι από αρκετά χρόνια είναι για να διακοσμεί ένα από τα ωραιότερα σημεία της της παλιάς πόλης!
Γι’ αυτό το λόγο όχι μόνο δεν ενοχλεί διαχρονικά απολύτως κανέναν από όλους αυτούς τους ανευθυνοϋπεύθυνους που με τον ένα ή άλλο τρόπο διαφεντεύουν τόπο μας, αλλά τους κάνει μάλλον να νοιώθουν και υπερήφανους. Αυτό το σιδηροτενεκεδένιο παρατημένο κτίσμα, απέναντι από το παλιό κάστρο, δίπλα σχεδόν από την Ιόνιο Ακαδημία, παραδίπλα από το Λιστόν και μια ανάσα από το Πάρκο των καλοκαιρινών μουσικών εκδηλώσεων, είναι μνημείο αθλιότητας που προσβάλει βεβαίως όσους έχουν έστω και κάποια ελάχιστη ευαισθησία…
Ο περιπατητής
