Κείμενο της Λαϊκής Συσπείρωσης Ιονίων Νήσων για το θέμα της πολιτικής προστασίας.
Αναλυτικά:
Η πρόληψη και η προστασία του λαού από τα φυσικά φαινόμενα δεν είναι πολυτέλεια. Η ανησυχία, των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων των νησιών μας είναι έκδηλη και εύλογη.
Οι μνήμες νωπές από τις καταστροφές που έχουν βιώσει, ως αποτέλεσμα της πολιτικής «κόστους-οφέλους», της υποχρηματοδότησης έργων αναγκαίων για την ίδια τη ζωή του λαού. Είναι ολοφάνερη η επικαιρότητα του θέματος που έρχεται στο Περιφερειακό Συμβούλιο με βάση και τα πρόσφατα καιρικά φαινόμενα στα νησιά μας και μάλιστα στην μέση του Φθινοπώρου. Στην “ναυαρχίδα του τουρισμού” Κέρκυρα, πλημμύρισε η πόλη, προβλήματα υπήρξαν στα χωριά, στους δρόμους κ. α. σε όλα τα νησιά. Αποτελεί πρόκληση και προσβολή του λαού η όποια σύγκριση με τις καταστροφές που προηγήθηκαν από τον ΙΑΝΟ!
Αντί η βροχή και το νερό να είναι πηγή ζωής, δημιουργίας και ανάπτυξης σε όφελος του λαού για να καλύπτει τις ανάγκες του, έχει γίνει εφιάλτης σε μια σειρά πόλεις και χωριά των νησιών μας. Η πρόγνωση του καιρού για βροχές αφήνει άυπνους τους κατοίκους και με αναμμένα φώτα την νύχτα, γεμάτους αγωνία για το τι πρόκειται να συμβεί.
Οι αυτοσχέδιες οχυρώσεις π.χ. τσουβάλια με άμμο που προσπαθούν να προφυλάξουν τα νοικοκυριά τους είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της Ελλάδας των 40 χρόνων στην Ε.Ε. και του Ευρωπαϊκού κατεκτημένου. Μία ακόμα εικόνα που αποκαλύπτει την γύμνια του αστικού κράτους και στον τομέα της πολιτικής προστασίας.
Δεν είναι σημερινά, ούτε χθεσινά τα φαινόμενα των φυσικών καταστροφών, αλλά εδώ και δεκαετίες ο λαός μας βιώνει τις απώλειες ανθρώπινων ζωών, καταστροφές των περιουσιών, ζωικού και φυτικού κεφαλαίου, την ίδια ώρα που η επιστήμη και η τεχνολογία δίνει δυνατότητα στην πρόληψη και στην προστασία (άμβλυνση- -ελαχιστοποίηση) από τις συνέπειες έντονων φυσικών φαινομένων.
Τα σχέδια αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών της σημερινής κυβέρνησης, με τις κωδικές ονομασίες «Δάρδανος», «Ιόλαος» κ.α., αποδεικνύονται σχέδια επί χάρτου.
Οι καταστροφές που εξελίσσονται διαχρονικά σε όλη την Ελλάδα, οι ανθρώπινες ζωές που χάνονται και οι κατεστραμμένες περιουσίες φανερώνουν ότι η αιτία είναι η προώθηση μιας πολιτικής ανάπτυξης στην οποία μοναδικό κριτήριο είναι η συνεχής αύξηση του κέρδους. Κριτήριο που οδηγεί στις συνεχείς εκπτώσεις των αναγκαίων μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος. Αυτό το κριτήριο αποκλείει μέτρα προστασίας από τους κινδύνους, αποκλείει την επαρκή χρηματοδότηση κατάλληλων δομών, όπως και τον ολοκληρωμένο σχεδιασμό με στόχο τις κοινωνικές ανάγκες. Γι’ αυτό και η όποια πολιτική προστασία υφίσταται, στην καλύτερη περίπτωση, λειτουργεί ως ένα δευτερεύον “πάρεργο”.
Η προπαγάνδα των «ακραίων καιρικών φαινομένων», της «ιδιαίτερα έντονης βροχόπτωσης» ή του «στρατηγού ανέμου» και της σύνδεσής της με την κλιματική αλλαγή, ως των αιτιών για τις καταστροφές, είναι γνωστή. Όταν οι ευθύνες για την κάθε φορά μικρή η μεγάλη καταστροφή, δεν κρύβονται τότε αφορούν «λάθη». Η δε υποκριτική και παραπλανητική συνεχής επίκληση σε “κλιματικές αλλαγές” αποτελεί βολικό μηχανισμό τόσο για να δικαιολογούνται οι καταστροφές όσο και για να προωθηθεί η λεγόμενη “πράσινη ανάπτυξη”.
Η πολιτική εμπορευματοποίησης του περιβάλλοντος, υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης αρμόδιων υπηρεσιών και τομέων πολιτικής προστασίας, ανεξέλεγκτης επιχειρηματικής δράσης, αποτελεί συνειδητή επιλογή όλων των κυβερνήσεων της ΝΔ,ΠΑΣΟΚ,ΣΥΡΙΖΑ και των Περιφερειακών Αρχών στα Ιόνια Νησιά της ΝΔ-ΚΙΝΑΛ και ΣΥΡΙΖΑ, που βάζουν στη λογική “κόστος-όφελος” την προστασία της ανθρώπινης ζωής ιεραρχώντας ως προτεραιότητα την ικανοποίηση των αναγκών των επιχειρηματικών ομίλων και τη θωράκιση της κερδοφορίας τους.
Σε επιστημονικό επίπεδο, η πρόληψη του φαινομένου των πλημμυρών απαιτεί μια ολοκληρωμένη διαχείριση του συνόλου της λεκάνης απορροής, που όμως η καπιταλιστική ιδιοκτησία στη γη αποκλείει, ενώ η διαχείριση των δασών και των ορεινών όγκων, με στόχο την αποφυγή πλημμυρικών φαινομένων, είναι μια δραστηριότητα με μικρό οικονομικό ενδιαφέρον για το μεγάλο κεφάλαιο και για αυτό ουσιαστικά έχει αφεθεί στην τύχη της.
Σε ό,τι αφορά τον αντιπλημμυρικό σχεδιασμό αυτός περιστρέφεται γύρω από εκείνο το κομμάτι που μπορεί να εμπορευματοποιηθεί άμεσα, δηλαδή τα έργα αντιπλημμυρικής προστασίας, που όμως ακόμα και αυτά υλοποιούνται με λάθος σχεδιασμό και λάθος τρόπο, σχεδιάζονται και κατασκευάζονται τμηματικά, οδηγώντας νομοτελειακά σε κακοτεχνίες, με κριτήριο την κερδοφορία των κατασκευαστικών ομίλων, με μόνιμο αποτέλεσμα τις τεράστιες υπερβάσεις κόστους και την χαμηλή ποιότητα.
Η κατάσταση αυτή απορρέει από τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν στα πλαίσια του περιορισμού των δαπανών για την προστασία των δασών, της μεταφοράς αρμοδιοτήτων πυρασφάλειας σε δήμους και ιδιώτες, με παράλληλη συρρίκνωση του κρατικού μηχανισμού και των υποδομών του.
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά:
• Από τα 17,7 εκ. ευρώ που συνολικά ζητούσαν τα Δασαρχεία για έργα στο κομμάτι της αρμοδιότητας τους η κυβέρνηση έδωσε μόλις 1,7 εκ. ευρώ για όλη την Ελλάδα, πιο κάτω και από τα περυσινά.
• Από τους Κ.Α.Π. έχουν διανεμηθεί το ελάχιστο ποσό των 16.9 εκ. στους 326 Δήμους της χώρας για κάλυψη δράσεων πυροπροστασίας.
• Το 14% των πυροσβεστικών οχημάτων είναι α κινητοποιημένα λόγω βλαβών.
• Ο μέσος ορός ηλικίας των πυροσβεστών είναι 45-50 ετών.
• Η πλειοψηφία των μηχανημάτων που έχει η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων είτε είναι χαλασμένα, είτε κινητοποιημένα λόγω έλλειψης προσωπικού.
• Η στελέχωση των Τμημάτων Πολιτικής Προστασίας των Π. Ε. είναι στην Κέρκυρα 3 υπάλληλοι και στα υπόλοιπα νησιά Ζάκυνθο, Κεφαλονιά και Λευκάδα από 1 υπάλληλος και πολλές φορές με παράλληλα καθήκοντά.
Πρέπει να παρθούν μέτρα για:
• την θωράκιση, αναμόρφωση και νέου σχεδιασμού της πόλης και των υποδομών, για να μπορούν να ανταπεξέλθουν από πλημμύρες και άλλες φυσικές ή ανθρωπογενής καταστροφές, που είναι σήμερα πρακτικά ανύπαρκτα στον σχεδιασμό πολιτικής προστασίας.
• την πρόβλεψη αύξησης των ακάλυπτων χώρων ή για την διαμόρφωση υποδομών που μπορούν να προστατέψουν τον πληθυσμό από την εκδήλωση των φυσικών φαινομένων, αρκετές φορές δεν υπάρχουν ούτε στα χαρτιά.
• ενημέρωση και εκπαίδευση του πληθυσμού.
• το αναγκαίο προσωπικό και τα μέσα ώστε να υλοποιηθεί ο όποιος σχεδιασμός.
• την ανεπάρκεια προσωπικού και μέσων της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, του ΕΚΑΒ, των νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας για περίθαλψη των πληγέντων.
• δρόμους μαζικής διαφυγής σε πόλεις και χωριά.
• ελεύθερους χώρους καταφυγής.
Αυτό που χρειάζεται είναι:
• ολοκληρωμένη διαχείριση και προστασία των δασικών οικοσυστημάτων με σύγχρονο αντιπυρικό σχεδιασμό.
• διαχείριση των υδάτων που θα περιλαμβάνει την διευθέτηση των χειμάρρων.
• Χωροταξικό σχεδιασμό που θα λαμβάνει υπόψη τα κριτήρια της ασφάλειας, της προστασίας του περιβάλλοντος, της υγείας του λαού.
• Υποδομές, εγκαταστάσεις, εξοπλισμός που θα λειτουργούν και θα συντηρούνται με βάση προδιαγραφές ασφάλειας.
• Χρηματοδότηση για την υλοποίηση του σχεδιασμού των έργων.
• Επαρκές, ειδικευμένο και εκπαιδευμένο προσωπικό.
• Εκπόνηση ολοκληρωμένου επιστημονικού σχεδιασμού συνδυαστικής αποτίμησης για το σύνολο των κινδύνων, φυσικών κι τεχνολογικών καταστροφών και ελαχιστοποίησης των επιπτώσεων τους.
• Εκπόνηση ολοκληρωμένου σχεδιασμού αντιμετώπισης τεχνολογικών και φυσικών καταστροφών.
• Κρατική χρηματοδότηση για την ανάπτυξη της έρευνας σε αυτήν την κατεύθυνση.
Η οργάνωση της Πολιτικής Προστασίας, της αντιμετώπισης των φυσικών και τεχνολογικών καταστροφών σε επίπεδο δομής, υποδομών, εξοπλισμού, σχεδιασμού και αντιμετώπισης να είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του κράτους, με καθορισμένους ρόλους για όλες τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες και κρατικά όργανα.
Να καταργηθεί το πλαίσιο χρήσεων γης, η αντιπεριβαλλοντική δασική νομοθεσία, που ψήφισαν όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα, και διασφαλίζει τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, υποτάσσει το περιβάλλον στο κέρδος και καθιστά αδύνατη την ουσιαστική πολιτική προστασία. Να διασφαλιστεί η άμεση και ουσιαστική στήριξη και αποκατάσταση των πληγέντων από καταστροφές.
Η Πολιτική Προστασία δεν μπορεί να βασίζεται στην φιλοτιμία των Εθελοντών, που βοηθούν σημαντικά αλλά δεν πρέπει και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το κράτος.
