Ο Σπύρος Γιαννιώτης στην τελευταία κούρσα της καριέρας του κέρδισε αυτό που επιθυμούσε τόσο πολύ από παιδί όταν και ξεκίνησε τον αθλητισμό. Να κατακτήσει ένα Ολυμπιακό μετάλλιο. Στο Ρίο Ντε Τζανέϊρο της Βραζιλίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 μια ημέρα σαν τη σημερινή (16/8) έκανε το όνειρο πραγματικότητα.
Είχε αποφασίσει αυτή να είναι η τελευταία κούρσα της καριέρας του. Το είχε πει και στους κοντινούς του ανθρώπους. Ήθελε όμως να φύγει νικητής. Τα κατάφερε. Δεν κέρδισε το χρυσό μετάλλιο αλλά το ασημένιο. Όλη η Ελλάδα είδε την κούρσα από την ΕΡΤ και πανηγύρισε σαν να ήταν χρυσό το μετάλλιο. Ο Σπύρος Γιαννιώτης ήταν 36 ετών και ήταν “ασημένιος” Ολυμπιονίκης στα 10χλμ ανοιχτής θάλασσας ή μαραθώνιας κολύμβησης. Η κούρσα του, η ήττα του, η νίκη του, το ασημένιο μετάλλιο αναδείχθηκε από το gazzetta.gr ως η κορυφαία στιγμή της δεκαετίας στον ελληνικό αθλητισμό.
Από τότε έως σήμερα ο Σπύρος Γιαννιώτης έγινε πατέρας του Διονύση. Ο Σπύρος Γιαννιώτης τελείωσε το πανεπιστήμιο. Ο Σπύρος Γιαννιώτης σταμάτησε τον αθλητισμό και ασχολήθηκε με την προπονητή στον Πανελλήνιο.
Κάποιες αξίες παραμένουν σταθερές στη ζωή του. Η οικογένεια του, η Ισμήνη του, ο Νίκος του, η κολύμβηση, η Λίβερπουλ, ο Ολυμπιακός.
Ο Σπύρος Γιαννιώτης έγινε μέλος του Hall Of Fame της μαραθώνιας κολύμβησης. Ο Σπύρος Γιαννιώτης έγινε ο 2ος γηραιότερος Ολυμπιονίκης της κολύμβησης μετά από την θρυλική Ντάρα Τόρες.
Είδε την Λίβερπουλ να σηκώνει πρωτάθλημα στην Αγγλία μετά από 30 χρόνια. Ο Σπύρος Γιαννιώτης γεννήθηκε στο Λίβερπουλ και από μικρός αγάπησε τους “Κοκκινους” του λιμανιού από την φανατική γιαγιά του.
Μεγάλωσε όμως στην Ελλάδα στην Κέρκυρα. Ανδρώθηκε όμως ως αθλητής αρχικά στην Κέρκυρα και στη συνέχεια στον Πειραιά και στον Ολυμπιακό.
Στον αθλητισμό έχει πει πως τον έσπρωξαν ο Έλληνας πατέρας του και η Αγγλίδα μητέρα του και τους το χρωστάει. Γεννήθηκε σε νησί (Λίβερπουλ), μεγάλωσε σε νησί (Κέρκυρα) και ανδρώθηκε στον Πειραιά στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας. Ο Γιαννιώτης έχει μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες,σε Παγκόσμιο και Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Μάλιστα σε Παγκόσμιο πρωτάθλημα έχει τα περισσότερα από κάθε άλλον Έλληνα κολυμβητή.
Ο άνθρωπος που “σημάδεψε” τον Σπύρο όσο κανείς εκτός από τους γονείς του ήταν ο Νίκος Γέμελος. Κορυφαίος προπονητής κολύμβησης. Γεννημένος στην Αγιά Σοφιά του Πειραιά και με ρίζες από την Πόλη. Γιος χασάπη από μικρός ήθελε να γίνει κολυμβητής και προπονητής.
Ο Γέμελος οδήγησε τον Σπύρο 5 φορές σε Ολυμπιακούς Αγώνες και φυσικά σ’ όλα τα μετάλλια της καριέρας του έχει δηλώσει ότι «Ο Σπύρος είναι το 5ο παιδί μου». Μαζί αποφάσισαν ν’ αφήσουν την πισίνα για την μαραθώνια κολύμβηση και δικαιώθηκαν. Από το 2007 επέλεξαν την μαραθώνια κολύμβηση και δικαιώθηκαν. Από τα 1500μ στα 5.000 μέτρα αλλά και στα 10χλμ που είναι Ολυμπιακό αγώνισμα. Μετάλλια σ’ όλες τις διοργανώσεις.
Είναι από τους μετρημένους στα δάχτυλα τους ενός χεριού Έλληνες με 5 Ολυμπιακές συμμετοχές και μετάλλιο.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν κάτι πολύ σπουδαίο για τον Έλληνα κολυμβητή. Το 2000 στο Σίδνεϊ ένιωσε δέος. Το 2004 στην Αθήνα ήταν μοναδικά. Το 2008 στο Πεκίνο ένιωσε μούδιασμα. Το 2012 στο Λονδίνο ένιωσε απογοήτευση. Έχασε το μετάλλιο. Ήταν 4ος. Κάποτε είχε διηγηθεί μια ιστορία που έζησε το 2000 στο Σίδνεϊ στους Ολυμπιακούς και ευχόταν να μην το πάθει και αυτός. Το έπαθε στο Λονδίνο.
Είχε δει την κόντρα ενός Ρώσου και ενός Αμερικανού κολυμβητή για το χάλκινο μετάλλιο στα 1500μ. Ο Ρώσος ήταν συνέχεια μπροστά στην κούρσα αλλά στο φινάλε τον προσπέρασε και κέρδισε ο Αμερικανός.
«Θεέ μου να μην ζήσω ποτέ κάτι τέτοιο», είχε πει στον εαυτό του. Το έζησε στο Λονδίνο και βούρκωσε. Μαζί του και όλη η Ελλάδα.
