Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση Εκπαιδευτικών: I can breathe now

Επιτέλους! Η νόμιμη και δικαιολογημένη απαλλαγή του Διευθυντή του Μουσικού Σχολείου Κέρκυρας πραγματοποιήθηκε, αφού πρώτα χρειάστηκε να φοβηθούν θεοί και δαίμονες, από τα τοπικά έως το υπουργείο· αφού πρώτα δοκιμάστηκαν μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί, έσπασαν στομάχια, ψυχολογίες και έφτασαν οριακές στιγμές για το αυτονόητο: για εκείνο που έπρεπε να είχαν κάνει κατά την επιλογή των Διευθυντών, τόσο εκείνοι της Διοίκησης που υποστήριξαν ανοιχτά αυτήν την επιλογή όσο και εκείνοι που την χρησιμοποίησαν κατά το συμφέρον .
Σαφώς, η έκβαση αυτού του αγώνα ανήκει στους συναδέλφους, στους γονείς και στους μαθητές και κατά συνέπεια στην ΕΛΜΕ που αφουγκράστηκε και ανέλαβε την πολιτική ευθύνη της σύγκρουσης. Και είναι τουλάχιστο ασέβεια, μια ιστορία που γράφτηκε με πραγματικό πόνο, να γίνεται έμμεσα « συνδικαλιά» για αμνήμονες.
Γιατί, όταν ξεκίνησε το ζήτημα, πριν τρία χρόνια και διανύουμε τον τέταρτο και κυρίως όσο συνεχιζόταν και κατά διαστήματα επανερχόταν ( γι ΄αυτό και οι πολλές καταγγελίες της ΕΛΜΕ) , ήταν αυτονόητο ότι το σωματείο και κάθε έκφρασή του (αιρετοί) θα στήριζαν ένα σχολείο ,το οποίο υπέφερε σε όλα τα επίπεδα. Γι’ αυτό και επειδή το δίκιο ήταν με το μέρος των εκπαιδευτικών ,των γονιών και των μαθητών, φυσική προέκταση του κινήματος ήταν η καταψήφιση του εν λόγω Διευθυντή στο ΑΠΥΣΔΕ . Υπενθυμίζουμε ,επειδή κάποιοι σκόπιμα ξεχνούν ότι η απομάκρυνση του διευθυντή ήταν απαίτηση της ΕΛΜΕ ,ως συλλογικού οργάνου και εκφραστή των συναδέλφων και φυσικό επόμενο για τους αιρετούς να το υποστηρίξουν.
Από την άλλη, δεν περιμέναμε από τη Διεύθυνση της Εκπαίδευσης να αναγνωρίσει ότι φέρει την κύρια ευθύνη για την κατάσταση στο Μουσικό (και όχι μόνο σε αυτό…), αλλά ακόμα και σε αυτήν τη φάση βρέθηκαν «γραμματείς και φαρισαίοι» οι οποίοι υποστήριξαν την συνέχιση της ίδια κατάστασης!
Η φθορά που προκάλεσε η Διεύθυνση στο Μουσικό δεν μπορεί να μπει σε κανένα excel. Το σχολείο θα γεμίσει ΠΑΛΙ με ΜΟΥΣΙΚΗ και ΓΕΛΙΟ, γιατί απλά δεν μπορεί, από τη φύση του, να είναι αλλιώς.