Το πρωί της Κυριακής 10 Φεβρουαρίου 2019, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, ιερούργησε στον πανηγυρίζοντα Ι.Ν. του Αγίου Χαραλάμπους στο χωριό Αχαράβη.
Στον λόγο του, ο Μητροπολίτης Κερκύρας επεσήμανε ότι οι διωγμοί κατά της Εκκλησίας μας δεν σταμάτησαν την περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά συνεχίζονται έως σήμερα. Το πλήθος των Μαρτύρων της Πίστεώς μας παρομοιάζεται στην υμνολογία της Εκκλησίας μας ως νέφος. Στους Μάρτυρες αυτούς συγκαταλέγεται και ο Άγιος Ιερομάρτυς του Χριστού Χαράλαμπος. Το Δοξαστικό του Εσπερινού τον χαρακτηρίζει ώς “τον νοερόν αδάμαντα της υπομονής, τον δυσὶ στέμμασι κατεστεμμένον, Ιερωσύνης και αθλήσεως”.
Ο Άγιος Χαράλαμπος ήταν τόσο δυνατός στην πίστη, όσο το διαμάντι που δεν κόβεται. Και όχι μονάχα αυτό. Ο Άγιος υπόμεινε τα μαρτύρια, έχοντας πολλή υπομονή. Τον βίο του χαρακτήρισαν δύο στοιχεία, η Ιερωσύνη και το μαρτύριο. Η Ιερωσύνη είναι ένα Χάρισμα του Θεού και όχι μια παπαδική υπόθεση, όπως πολλοί την θεωρούν. Η Ιερωσύνη συνεπάγεται την διαρκή άρση του σταυρού και το διαρκές μαρτύριο της συνειδήσεως. Ο Ιερέας συνειδητά διακονεί τον Θεό και συνειδητά διακηρύσσει την εκ νεκρών Ανάσταση του Χριστού, που την βιώνει πρώτα στην δική του καρδιά. Είναι ο μεσίτης μεταξύ του ουρανού και της γης. Ο Άγιος Χαράλαμπος στο διάβα τόσων αιώνων συνεχίζει να μας ευλογεί και να μας διδάσκει με την πίστη, τον βίο και το μαρτύριό του.
Επιπροσθέτως, ο Σεβ. ο κ. Νεκτάριος τόνισε ότι σήμερα κυριαρχεί το πνεύμα του συμφέροντος, της ατομοκεντρικότητος και της φιλαυτίας, προερχόμενα όλα αυτά από την Εσπερία. Αντιθέτως η καθ’ημάς Ανατολή πρόταξε και προτάσσει τόσους αιώνες το θυσιαστικό πνεύμα και το πνεύμα της φιλαδελφείας. Αυτήν ακριβώς την οδό ακολούθησαν άχρι θανάτου οι Μάρτυρες της Αμωμήτου Πίστεώς μας, μιμούμενοι και εκείνοι με την σειρά τους τον Ιησού Χριστό που θυσιάστηκε στο Σταυρό, δια την του κόσμου σωτηρία.
Καταλήγοντας, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε ο Άγιος Χαράλαμπος να είναι ο αείφωτος λύχνος και ο ακλόνητος στύλος στη ζωή του κάθε Ορθοδόξου Χριστιανού. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, προεξήρχε της λιτάνευσης των λειψάνων και της ιεράς εικόνος του Αγίου Χαραλάμπους, κατά την οποία εψάλλη δέησις προς τον Άγιο.
