Aνακοίνωση της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Εκπαιδευτικών.
H ανακοίνωση
Δεν πάει πολύς καιρός που η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψήφισε το νόμο για τη θέσπιση της υποχρεωτικήςδίχρονηςπροσχολικής αγωγής. Από τους 184 Δήμους εφαρμογής, η Κέρκυρα, όπως και οι μεγαλύτεροι Δήμοι της χώρας, έμεινε απ’έξω. Η Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικων από την πρώτη στιγμή της ψήφισης αυτού του νόμου έκανε λόγο για ένα «κολοβό» νόμο και αυτό γιατί χωρίς κρατική χρηματοδότηση, χωρίς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, χωρίς νέες σχολικές αίθουσες δεν μπορείς να μιλάς για δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Επί της ουσίας ο νόμος εφαρμόστηκε μόνο εκεί που το είχε λύσει η ζωή αφού το κράτος νομοθέτησε αλλά δεν προέβλεψε ούτε ένα ευρώ για την υλοποίηση του νόμου.
Από την πρώτη στιγμή προσπαθήσαμε να αναδείξουμε στους συναδέλφους τον εμπαιγμό της κυβέρνησης που ρίχνοντας το μπαλάκι στους Δήμους για την υλοποίηση του νόμου, βγήκε λάδι. Δεν είναι μικρή η ευθύνη που έχουν και οι συνδικαλιστικές παρατάξεις της πλειοψηφίας του ΔΣ του ΣΕΠΕ Κέρκυρας που καθησύχαζαν τους συναδέλφους ότι με συναντήσεις και κοινές ανακοινώσεις με το Δήμο, με επαφές με τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, με τον περιφερειακό διευθυντή, κάτι μπορεί να γίνει. Η λύση δεν είναι να παίζει το σωματείο το ρόλο του μεσίτη προσπαθώντας να βρει από εδώ και από εκεί χώρους και κτήρια για να προτείνει στο Δήμο, είναι να οργανώσει τους συναδέλφους έτσι ώστε μαζί με τους γονείς να διεκδικήσουν αυτό που αξίζει στα παιδιά. Όλες οι υποσχέσεις του Δήμου ότι θα είμαστε έτοιμοι με το άνοιγμα των σχολείων έμειναν όπως ήταν αναμενόμενο υποσχέσεις!
Δυστυχώς η πρόβλεψη μας ότι θα μείνουν πολλά παιδιά έξω από τα νηπιαγωγεία επιβεβαιώθηκε. Πολλά παιδάκια αναγκάστηκαν σε υποχρεωτικές μετακινήσεις σε όμορα νηπιαγωγεία, πάνω από 50 προνήπια, τα οποία είχαν κάνει αιτήσεις εγγραφής σε δημόσια νηπιαγωγεία, έμειναν σπίτι τους λόγω έλλειψης χωρητικότητας και αν υπολογίσουμε και όσα είχαν γραφτεί σε παιδικούς σταθμούς ή οι γονείς τους βρήκαν άλλη λύση με το φόβο μήπως δε γίνουν δεκτά, τότε μιλάμε για τουλάχιστον πάνω από 100 προνήπια.
Με αυτό τον τρόπο χάθηκαν επίσης και θέσεις νηπιαγωγών που θα μπορούσαν να διδάσκουν στα νηπιαγωγεία που θα έπρεπε να λειτουργούν.
H φοίτηση όλων των παιδιών σε δομές Προσχολικής Αγωγής άρα και η εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο, δεν είναι απλά και μόνο μια διευκόλυνση για να εργάζονται ή να αναζητούν εργασία οι γονείς. Είναι πρωτίστως μια παιδαγωγική και κοινωνική αναγκαιότητα, που αφορά την ανάπτυξη, την εκπαίδευση και τη διαπαιδαγώγηση των προνηπίων και νηπίων.
Ο ρόλος της Νηπιαγωγού είναι καθοριστικός, αναντικατάστατος. Είναι η υλική δύναμη και ο φορέας της κοινωνικής πείρας και γνώσης, μέσα στην τάξη. Αυτή την πείρα και γνώση, που είναι κοινωνικό και ιστορικό προϊόν, οφείλει να την κοινωνήσει με όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας και όχι μόνο με όσα στάθηκαν τυχερά και χώρεσαν στις σχολικές αίθουσες…
Η διεκδίκηση της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής αφορά και εμάς τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς και θα γίνει πράξη με τον κοινό αγώνα μας ενάντια στην αντιεκπαιδευτική πολιτική για την ικανοποίηση των σύγχρονων μορφωτικών αναγκών όλων των παιδιών. Δεν κάνουμε βήμα πίσω από τα δίκαια αιτήματά μας! Δεν παζαρεύουμε το παρόν και το μέλλον των παιδιών μας αλλά και το δικό μας, ως επιστήμονες παιδαγωγοί της νέας γενιάς!
Διεκδικούμε εδώ και τώρα:
Να παρθούν όλα τα μέτρα και να δημιουργηθούν όλες οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής πανελλαδικά, ώστε όλα τα νήπια και τα προνήπια να μπορούν να εγγράφονται και να φοιτήσουν στο Νηπιαγωγείο.
Όλα τα παιδιά ως 4 χρόνων να μπορούν να γραφτούν σε δημόσιους, δωρεάν αναβαθμισμένους παιδικούς σταθμούς χωρίς τροφεία και voucher.
Να εξασφαλιστεί άδεια ανατροφής σε όλες τις αναπληρώτριες μητέρες, ώστε να μένουν με τα παιδιά τους ως ενός έτους.
Να δημιουργηθούν τμήματα με 15 παιδιά, ώστε να μπορεί να επιτελείται η παιδαγωγική πράξη με τους απαραίτητους όρους και όχι με στοιβαγμένα παιδιά.
Να λειτουργήσει παντού το Ολοήμερο Νηπιαγωγείο για όλα τα παιδιά, με παιδαγωγικούς όρους, με σίτιση και υποδομές χαλάρωσης.
Να μην εφαρμοστεί πουθενά το ΠΔ 79. Καμία υποχρεωτική μετακίνηση μαθητών. Καμία κατάργηση ή συγχώνευση νηπιαγωγείων ή τμημάτων.
Να διοριστούν εκπαιδευτικοί και να μονιμοποιηθούν οι συμβασιούχοι, για τους οποίους να εξισωθούν τα δικαιώματά τους με των μονίμων και να παρθούν μέτρα στήριξής τους (για σίτιση, διαμονή, δωρεάν μετακίνηση).
Να στελεχωθούν τα νηπιαγωγεία με προσωπικό Ειδικής Αγωγής, τμήματα ένταξης, παράλληλη στήριξη. Να γίνεται η πρώιμη διάγνωση και παρέμβαση, που θα στηρίζει όλα τα παιδιά με ειδικές μαθησιακές ανάγκες.
Να δημιουργηθούν ασφαλείς αίθουσες σε σύγχρονα κτήρια, όπου θα εξασφαλίζονται οι συνθήκες υγιεινής, ασφάλειας και διατροφής των παιδιών με ευθύνη του κράτους και με την πρόσληψη του αναγκαίου προσωπικού.
Να υπάρξει η αναγκαία χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών από τον κρατικό προϋπολογισμό, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες λειτουργίας των Νηπιαγωγείων χωρίς να επιβαρύνονται οι οικογένειες.
Ενιαίο, παιδαγωγικά αναβαθμισμένο πρόγραμμα αγωγής κι εκπαίδευσης, που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες αναπτυξιακές ανάγκες της κάθε ηλικίας, με ευθύνη του κράτους και χωρίς καμία εμπλοκή Δήμων, ΜΚΟ και επιχειρήσεων.
