Και συνεχίζει:
«Αισθανόμαστε ότι στο πρόσωπό του διώκονται οι δημοκρατικές παραδόσεις και οι αντιφασιστικοί αγώνες του ελληνικού λαού.
Την εποχή της σχολικής φοίτησης του Κ. Μουζακίτη είχαμε επανειλημμένα προβληματιστεί ως σωματείο εξαιτίας της δράσης ακροδεξιών θυλάκων, που, μεταξύ άλλων, προπαγάνδιζαν ανοιχτά φασίζουσες απόψεις στην τοπική κοινωνία και στη νεολαία της Κασσιόπης και της γύρω περιοχής. Σε συνεργασία με την εκπαιδευτική κοινότητα της περιοχής διοργανώσαμε τοπικές εκδηλώσεις, ώστε να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση με ανοιχτό, δημοκρατικό και παιδαγωγικά σωστό τρόπο.
Ως μαθητής και νέος με δημοκρατικές ευαισθησίες, ο Κ. Μουζακίτης, έχοντας τη στήριξη της οικογένειας και των καθηγητών του, αντιτάχθηκε στην προσπάθεια να μετατραπεί το σχολείο του και η τοπική κοινωνία σε άντρο φασιστικών και ρατσιστικών αντιλήψεων και πρακτικών. Υπερασπίστηκε το δικαίωμα όλων των συμμαθητών του, ντόπιων και μεταναστών, να ζουν και να φοιτούν στο σχολείο με ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Εναντιώθηκε στη ρητορική του μίσους και στη διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας από αντισημιτικά, ρατσιστικά και φιλοναζιστικά κηρύγματα.
Γι΄ αυτούς ακριβώς τους λόγους διώκεται ποινικά, με τρόπο άδικο, ύπουλο και εκδικητικό. Πρόκειται για τη γνωστή ακροδεξιά τακτική των μηνύσεων εναντίον δημοκρατικών πολιτών, με στόχο την τρομοκράτηση, την ποινικοποίηση, άρα και τη φίμωση της ελεύθερης σκέψης και έκφρασης. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η μήνυση έγινε από ενήλικα και μάλιστα ιδιωτικό εκπαιδευτικό-«παιδαγωγό» σε ανήλικο μαθητή. Είναι αδύνατο να ανεχθούμε τέτοιες καταστάσεις, ως παιδαγωγοί, εργαζόμενοι και πολίτες.
Ο Κ. Μουζακίτης όχι μόνο δεν είναι ένοχος για κάποιο αδίκημα, αλλά αποτελεί υπόδειγμα νέου ανθρώπου με θάρρος και δημοκρατικό ήθος, γνωρίσματα τόσο απαραίτητα σε δύσκολους καιρούς. Μέσα στα θολά νερά της οικονομικής κρίσης, της φτώχιας και των αντιλαïκών πολιτικών, το φασιστικό-εθνικιστικό (όπως αυτοαποκαλείται) τέρας ξανασηκώνει κεφάλι, τρομοκρατώντας και δολοφονώντας ανθρώπους. Πρέπει όλοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, γιατί η σιωπή και η ανοχή απέναντι σ’αυτές τις προκλήσεις είναι συνενοχή. Η απομόνωση αυτών των αντιλήψεων πρέπει να γίνει υπόθεση του εργατικού λαϊκού κινήματος, ενάντια σε όσους πρεσβεύουν τις απόψεις αυτές και τις στηρίζουν αλλά και ενάντια στο σύστημα που τις παράγει .
Καλούμε τους συναδέλφους, μετά τη λήξη του ωραρίου τους, να παρευρεθούν τη Δευτέρα στα Δικαστήρια».
