Το κείμενο
Το ΚΙΝΗΜΑ Δημοκρατών Σοσιαλιστών εκφράζει με τον πιο έντονο τρόπο της επιφυλάξεις του για τον τρόπο διεξαγωγής του διαγωνισμού για την παραχώρηση των τηλεοπτικών συχνοτήτων πανελλαδικής εμβέλειας, καθιστώντας σαφές ότι:
1.Το πεδίο των διαθέσιμων συχνοτήτων δεν επιβάλει τον περιορισμό των πανελλαδικής εμβέλειας καναλιών σε τέσσερα (4). Αυτό αποτελεί απαράδεκτη κυβερνητική επιλογή, αντικαθιστώντας την ανάγκη για θέσπιση κριτηρίων, με την μέχρι σήμερα ατεκμηρίωτη βούληση της.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ αντιγράφοντας και σε αυτόν τον τομέα τις πρακτικές της κυβέρνησης Καραμανλή, που από τον πόλεμο με τους «νταβατζήδες» έγινε ο απόλυτος υπηρέτης τους , χρησιμοποιώντας ίδιες μεθόδους και με πρόσχημα την ανάγκη για διευθέτηση των τηλεοπτικών συχνοτήτων μοιράζει μεθοδευμένα τηλεοπτικές άδειες με τρόπο πελατειακό και αντιδημοκρατικό. Για να υπηρετήσει νέα συμφέροντα.
2.Η δημιουργία τεχνητού ολιγοπωλίου, με νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης, δεν είναι προς όφελος ούτε της Ενημέρωσης, ούτε της Δημοκρατίας. Τα περί διαφημιστικής πίτας, είναι ισχυρισμοί παιδαριώδεις και αναληθείς .
3.Η αναγωγή του Υπουργού Επικρατείας σε ενός ανδρός Ρυθμιστική Αρχή και η δράση του κατά το πρότυπο Ρουσόπουλου, παραβιάζει τόσο τη λογική, όσο και τη δημοκρατική νομιμότητα. Σε αυτό δυστυχώς συνδράμουν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης με τη στάση τους στη λειτουργία του ΕΣΡ.
4.Η πρόκριση αναδόχων με αποκλειστικά οικονομικά κριτήρια και άκρως αμφίβολα, χωρίς ποιοτικά χαρακτηριστικά, υποβιβάζει την υπόθεση του παρεχόμενου τηλεοπτικού προγράμματος σε απλή λογιστική, όταν σκοπός της παραχώρησης των συχνοτήτων όφειλε να είναι η εκπαίδευση, ο πολιτισμός, ο κοινωνικός διάλογος, η ψυχαγωγία και φυσικά η ενημέρωση με όρους πολυφωνίας.
Η κυβέρνηση δεν έχει απαντήσει σε τίποτα από όλα αυτά, αλλά αντιθέτως, συνεχίζει να επιδίδεται σε σκιαμαχίες, διαρροές και διαρκώς μεταβαλλόμενες διαδικασίες διεξαγωγής του διαγωνισμού, πολλαπλασιάζοντας τα εύλογα ερωτήματα για το ποιός
είναι ο πραγματικός της προγραμματισμός, ποιές οι επιδιώξεις της και με ποιούς όρους θα διασφαλίσει την όλη διαδικασία.
Επίσης, σε μία διαδικασία που ελέγχεται επί της ουσίας από πρόσωπα και όχι από θεσμικά κατοχυρωμένα εργαλεία, η συμμετοχή προσώπων που διατηρούν στενές σχέσεις με μέλη της κυβέρνησης, όφειλε να δημιουργεί αυτονόητο ασυμβίβαστο, τόσο για τους υποψήφιους, όσο και για την κυβέρνηση.
Δυστυχώς η πολυδιαφημισμένη τακτοποίηση των τηλεοπτικών αδειών κατέληξε να είναι διευθέτηση συμφερόντων και δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερες σκοτεινές περιοχές από τις ήδη υφιστάμενες στην Ενημέρωση, με όρους αποκλειστικά πελατειακών σχέσεων.
