Το κείμενο
Πρόσφατα η εργοδοσία στην εταιρεία “ΠΕΤΡΟΓΚΑΖ” ανακοίνωσε ότι θα εφαρμόσει περικοπές μισθών και παροχών, καθώς και ότι θα προχωρήσει σε εργολαβοποίηση θέσεων εργασίας, απολύοντας προσωπικό με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου.
Η προσπάθεια αυτή από μεριάς της εταιρείας έχει ως στόχο τη διατήρηση της κερδοφορίας της, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς της απέναντι σε άλλες εταιρείες του κλάδου. Είναι τακτική που ακολουθούν όλες οι εταιρείες στον κλάδο της Ενέργειας.
Την περίοδο της οικονομικής κρίσης, όλες οι επιχειρήσεις προσπαθούν να συμπιέσουν την τιμή της εργατικής δύναμης. Δηλαδή να περιορίσουν τη μισθοδοσία, τα εργατικά δικαιώματα, τις παροχές, να κάνουν εκπτώσεις στα μέτρα ασφαλείας, να εντατικοποιήσουν την εργασία. Πολύτιμο εργαλείο σε αυτή την προσπάθειά τους είναι η εργολαβοποίηση. Αναθέτουν σε εργολάβους να τσακίσουν μισθούς, να ξεμπερδεύουν οι ίδιες με τους εργαζόμενους με συντεταγμένα δικαιώματα, ΣΣΕ, μόνιμη σχέση εργασίας.
Συνολικότερα όμως και το κράτος εφαρμόζει αντεργατικά μέτρα για λογαριασμό τους, όπως την Κυριακή που πέρασε. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ νομοθέτησε το νόμο-λαιμητόμο για το Ασφαλιστικό, ελαφρύνοντας κράτος και εργοδότες από ασφαλιστικές εισφορές, καταργώντας τον κοινωνικό χαρακτήρα της Ασφάλισης.
Είναι μονόδρομος η αγωνιστική στάση των εργαζομένων. Η Γραμματεία Κέρκυρας του ΠΑΜΕ στηρίζει τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες των εργαζομένων στην “ΠΕΤΡΟΓΚΑΖ”. Οφείλουμε όμως, σαν εργαζόμενοι, να βγάλουμε ορισμένα συμπεράσματα. Όσοι “βάζουν πλάτη” και δεν διεκδικούν, στο όνομα της ταξικής συνεργασίας, δηλαδή της συνεργασίας εργοδότη – εργαζόμενου, όχι μόνο δε διασφαλίζουν τα δικαιώματά τους, αλλά διευκολύνουν τον εργοδότη να πάρει αντεργατικά μέτρα. Η πείρα μπορεί να βγει από την ίδια τη ζωή. Σε όλη την Ελλάδα πολλές επιχειρήσεις έκλεισαν, απέλυσαν, μείωσαν μισθούς, ακόμα και αν οι εργαζόμενοι δεν κινητοποιήθηκαν. Ίσα – ίσα που σε αυτές τις επιχειρήσεις ο σχεδιασμός της εργοδοσίας πέρασε πιο εύκολα.
Χρειάζεται να αλλάξει η πορεία και μέσα στα συνδικαλιστικά όργανα, στο Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας και τις Ομοσπονδίες. Χρειάζεται γενικότερα ανασύνταξη στο εργατικό κίνημα, με πραγματική, ενεργό συμμετοχή των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι πρέπει να απομονώσουν τους συνδικαλιστές που με τη δράση τους τελικά “δουλεύουν” για τους εργοδότες. Χρειάζεται προσανατολισμός κόντρα στην εργοδοσία και στο πολιτικό προσωπικό της. Οι εργαζόμενοι χρειάζεται να συμπαραταχθούν στις δυνάμεις που παλεύουν στο πλευρό του ΠΑΜΕ. Χρειάζεται αγώνας για την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων τα οποία εκ των πραγμάτων έρχονται σε αντιπαράθεση με αυτά των αφεντικών.
