Το κείμενο
Υπερψηφίστηκε (10/3/16) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (με τη μορφή του επείγοντος), η πρόταση της Κομισιόν για επιπλέον αδασμολόγητη ετήσια ποσόστωση 35.000 τόνων τυνησιακού ελαιολάδου για 2 έτη (φτάνοντας στις 92.000 τόνους ετησίως), ως κίνηση αλληλεγγύης προς την Τυνησία για το πλήγμα που δέχτηκε από τρομοκρατικά χτυπήματα το 2015.
Η πρόταση έφτασε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μετά την ομόφωνη έγκρισή της από το Συμβούλιο Υπουργών (Coreper-Μόνιμοι εκπρόσωποι των κρατών-μελών στην Ευρωπαϊκή Ένωση).
Σημειώνεται ότι, ο ίδιος ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης με επιστολή του προς τους ευρωβουλευτές, στις 30.11.2015, τους καλούσε, και σωστά, να καταψηφίσουν την εν λόγω πρόταση, κάτι που όντως συνέβη. Τόνιζε συγκεκριμένα μεταξύ άλλων: «Στην παρούσα φάση, βρίσκονται σε εξέλιξη στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οι συζητήσεις σχετικά με την παραχώρηση πρόσθετης αδασμολόγητης ποσόστωσης 35.000 τόνων ελαιολάδου Τυνησίας, και μάλιστα χωρίς ασφαλιστικές δικλείδες για τις ροές των εισαγωγών αυτών, που απειλούν τον κλάδο και το εισόδημα των Ελλήνων ελαιοπαραγωγών… Επειδή στην Ελληνική Βουλή και στην ελληνική κοινωνία η συγκεκριμένη πρόταση φαίνεται να συναντά μεγάλες αντιδράσεις θα εκτιμούσα ιδιαίτερα, στις συζητήσεις αυτές, να λάβετε υπόψη την αναγκαιότητα προστασίας των Ελλήνων ελαιοπαραγωγών και να την απορρίψετε».
Προκαλείται τελικά η απορία: Η ίδια η κυβέρνηση, δια των υπουργών της και της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της στις Βρυξέλλες, πώς υπερασπίστηκε ουσιαστικά τους Έλληνες ελαιοπαραγωγούς; Οφείλει να δώσει εξηγήσεις στους Έλληνες ελαιοπαραγωγούς, όπως και στο σύνολο του αγροτικού κόσμου, που, ούτως ή άλλως, πλήττεται βάναυσα από τα φορολογικά και ασφαλιστικά μέτρα θεσμών και κυβέρνησης.
Με αφορμή τα ανωτέρω, ο ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας Νίκος Χουντής δήλωσε σχετικά: «Η κυβέρνηση, συνεχίζοντας τον μνημονιακό κατήφορο του «Ναι σε όλα», δέχθηκε και τον νέο Κανονισμό που πλήττει τα συμφέροντα του αγροτικού κόσμου και ιδιαίτερα τα συμφέροντα των Ελλήνων ελαιοπαραγωγών. Η ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου, που σημαίνει ότι υπήρχε και η σύμφωνη γνώμη της ελληνικής κυβέρνησης, την εκθέτει ανεπανόρθωτα για υποκρισία και πολιτική απάτη: Από τη μία καλεί τους Έλληνες ευρωβουλευτές να καταψηφίσουν και την ίδια στιγμή, η ίδια σπεύδει να υπερψηφίσει, αποδεικνύοντας ότι είναι άφωνη, ανίκανη και αδύναμη να υπερασπιστεί στοιχειωδώς τα συμφέροντα της χώρας και του λαού της».
