Το κείμενο της ερώτησης:
Προς τους Υπουργούς Παιδείας και Θρησκευμάτων, Εσωτερικών και Υγείας
Θέμα: Για τον υποσιτισμό στον παιδικό πληθυσμό.
Σήμερα όλα τα στοιχεία και μια σειρά από μελετητικούς φορείς επιβεβαιώνουν ότι ο αριθμός των παιδιών που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχιας και κοινωνικού αποκλεισμού διαρκώς μεγεθύνεται. Η unicef καταγράφει τον αριθμό αυτών των παιδιών για τη χώρα μας κοντά στις 700 χιλιάδες (35,5%). Μέγεθος που όλα τα στοιχειά δείχνουν ότι θα μεγαλώσει το επόμενο διάστημα. Σε ένα τέτοιο κοινωνικό περιβάλλον η ζωή και η υγεία παιδιών και έφηβων είναι σε κίνδυνο. Συχνά είναι τα επεισόδια συμβάντων ασιτίας των παιδιών στα σχολεία και τις λαϊκές γειτονιές της χωράς, γνωστές ακόμη και οι ποικίλες δράσεις σίτισης παιδιών που αναπτύσσονται από Δήμους και ιδιωτικούς φορείς. Ενδεικτικές του προβλήματος αλλά όχι ικανές να αποκαλύψουν το βάθος και την διάσταση που έχει στον παιδικό πληθυσμό της χώρας.
Το ζήτημα σίτισης είναι παράγοντας άρρηκτα συνδεδεμένος με την υγεία και την ομαλή σωματική ανάπτυξη του παιδικού πληθυσμού, τις διατροφικές συνήθειες που κατακτούν ως ενήλικες. Οι ανθυγιεινές διατροφικές συνήθειες αναγνωρίζονται σαν αιτιολογικός παράγοντας χρόνιων νοσημάτων π.χ παχυσαρκία (η χώρα μας καταλαμβάνει την πρώτη θέση μεταξύ των 27 κρατών της ΕΕ στην παιδική παχυσαρκία με ποσοστό 14%) και παραπέμπει συχνά στις μέρες μας όχι σε στρεβλές καταναλωτικές συνήθειες αλλά στην διατροφική φτώχεια και συνέπεια του ανύπαρκτου ή ισχνού εισοδήματος στο λαϊκό νοικοκυριό.
Παρότι το πρόβλημα είναι υπαρκτό και εντείνεται, η Κυβέρνηση κανένα μέτρο δεν έχει πάρει για την συστηματική καταγραφή του προβλήματος του υποσιτισμού του παιδικού πληθυσμού σε εθνικό επίπεδο όπως και για την αντιμετώπιση του με βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Διάφορες εξαγγελίες που κατά καιρούς έχουν γίνει από μεριάς κυβερνητικών παραγόντων έμειναν χωρίς αντίκρισμα και οι όποιες δράσεις αναπτύσσονται από τους Δήμους είναι αποσπασματικές, αφού δεν διαθέτουν οργανωμένες δομές, στελέχωση και φυσικά χρηματοδότηση.
Το κενό της οργανωμένης παρέμβασης του κράτους και των φορέων του το καταλαμβάνουν συχνά Μ.Κ.Ο και επιχειρήσεις που περνούν ανεξέλεγκτα την πόρτα των σχολείων και με την μάσκα του χορηγού διαθέτουν ανέλεγκτα και πιθανά επικίνδυνα προϊόντα.
Η Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ) με την έναρξη της κρίσης έχει έγκαιρα εγείρει το αίτημα για ένα γεύμα στο σχολείο για όλα τα παιδιά μέσα από υποδομές των Δήμων, που πρέπει και μπορούν να φτιαχτούν και να στελεχωθούν με προσωπικό και έκτακτη χρηματοδότηση από το κράτος. Ήδη πολλά κονδύλια του ΕΣΠΑ αντί να διοχετευτούν στη δημιουργία τέτοιων δημόσιων δομών ώστε να απαντήσουν οργανωμένα και επιστημονικά σε ένα κρίσιμο ζήτημα, τα λυμαίνονται οι λεγόμενες Μ.Κ.Ο και μη κερδοσκοπικές οργανώσεις. Ξεχωρίζουμε ως υποκριτικό το πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας για το «Κοινωνικό σχολείο» που δήθεν εκπαιδεύει τα παιδιά στην υγιεινή διατροφή, την ίδια ώρα που δεν κάνει τίποτα για να έχουν όλα τροφή και ενώ τα ποσά που διατίθενται για την προβολή του, σύμφωνα με δημοσιεύματα είναι 3 εκατομμύρια ευρώ…
ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οι κ.κ. Υπουργοί,
• Τι μέτρα προτίθενται να πάρουν για να αντιμετωπιστεί άμεσα και με κρατική ευθύνη το πρόβλημα του υποσιτισμού που συνδέεται άρρηκτα με την υγιή σωματική ανάπτυξη των παιδιών.
• Τι κονδύλια πρόκειται να επιμερίσει από τον κρατικό προϋπολογισμό και από το ΕΣΠΑ 2014-2020 για την ικανοποίηση του αιτήματος «ένα γεύμα σε όλα τα παιδιά στα σχολεία».
Οι βουλευτές
Θανάσης Παφίλης
Ελένη Γερασιμίδου
Γιάννης Γκιόκας
Λιάνα Κανέλλη
Χρήστος Κατσώτης
Θεοδόσης Κωνσταντινίδης
Διαμάντω Μανωλάκου
Σπύρος Χαλβατζής
