Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι σαν κοινωνία μας έχουν διαλύσει… Οικογένειες στην κυριολεξία τινάζονται στον αέρα, χάνοντας τα πάντα… Συνάνθρωποί μας θάβονται στο χώμα βάζοντας τέλος στη ζωή τους… Αγαπημένα μας πρόσωπα κυρίως νεαρά αναγκάζονται και μεταναστεύουν, επιχειρήσεις σε κεντρικούς δρόμους όπως και μικρομάγαζα της γειτονιάς μας, βάζουν οριστικό λουκέτο…
Της κόλασης και του οικονομικού θανάτου η λίστα θα ανοίγει συνεχώς για εμάς… Σε αντίθεση με τις λίστες των Ελβετικών Άλπεων, των Νήσων Κέιμαν, του Λουξεμβούργου, του Χονγκ Κονγκ, ακόμα και των ΗΠΑ στις οποίες είναι καταγεγραμμένοι οι κατά καιρούς, μπλε και πράσινοι εξουσιαστές μας, με τα ονόματά τους ή ακόμα και με τους ειδικούς κωδικούς ασφαλείας, που δεν θα ανοίξουν φυσικά ποτέ…
Και τώρα αφού μας διαλύουν συνεχώς, διαλύονται και αυτοί σαν κόμματα τουλάχιστον στην τωρινή μορφή τους…
Φανταζόσαστε ποτέ εισηγητή του πακέτου των δολοφονικών οικονομικών μέτρων της τρικομματικής κυβέρνησης, τον πρωταγωνιστή της καθημερινής τηλεοπτικής πολιτικής σαπουνόπερας, τον υβριστή του αντιμνημονιακού στο πρώτο μνημόνιο Σαμαρά, τότε του ΛΑΟΣ βουλευτή Άδωνι Γεωργιάδη και κυβερνητικό εκπρόσωπο σήμερα της νέας Δημοκρατίας τον Βορίδη?
Ο «τσεκουράτος» ομοτράπεζος των συνεδρίων του Γάλλου φασίστα Λεπέν, Βορίδης, σημερινός κυβερνητικός εκπρόσωπος της Ν.Δ.!
Ψιθυρίζουν ότι τον προορίζουν ακόμα και για ηγέτη της παράταξης του Κωνσταντίνου Καραμανλή…
Που πήγαν λοιπόν τα πρωτοκλασάτα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας?
Αυτά τα εμφανή δείγματα απαξίωσης, οι εσωτερικοί τριγμοί και αρκετά άλλα όπως η διάλυση σημαντικών συνδικαλιστικών παρατάξεών της, δείχνουν εικόνα αποσύνθεσης… Εικόνα η οποία μεγεθύνεται και από την οικονομική επιδείνωση που επικρατεί και σ’ αυτά ακόμα τα προνομιακά, για την γαλάζια παράταξη, κοινωνικά στρώματα. Επιδείνωση η οποία μεγαλώνει εκρηκτικά και από τα πρόσφατα οικονομικά μέτρα…
Η ατμόσφαιρα επιβαρύνεται όμως και από το γεγονός ότι οι λεγόμενοι εταίροι μας για ακόμα μια φορά συμπεριφέρθηκαν στον Σαμαρά σαν σε υπάλληλό τρίτης κατηγορίας , με την άρνηση τους να καταβάλουν την περιλάλητη δόση παρά το γεγονός ότι η τρικομματική κυβέρνηση του, δολοφόνησε οικονομικά τον Ελληνικό Λαό με συνοπτικές διαδικασίες σύμφωνα πάντα με τις διαταγές των αφεντικών του…
Από την άλλη ο πράσινος ήλιος έχει δύσει πλέον από καιρό, απλά αχνοφέγγει με δανεικό «ηλεκτρικό ρεύμα» λόγω της συμμετοχής του στη κυβέρνηση συνενοχής προκειμένου να παίξει τις τελευταίες πράξεις μιας άθλιας πολιτικής επιθεώρησης ποικίλης ύλης…
Πρωταγωνιστής ο Βενιζέλος που εμφανίζεται ως πρόεδρος, γιατί απλούστατα ούτε κανονικό ΠΑΣΟΚ υπάρχει πλέον, ούτε ο ίδιος είναι κανονικός πρόεδρος… Τεχνητές αναπνοές δηλαδή με κούφιες κοινοβουλευτικές ρητορικές εξάρσεις, γεμάτες κυρίως από εμπάθεια για τον νεαρό πρόεδρο του Σύριζα που κατορθώνει αυτός οσωνούπω εκείνο που ο υπερφίαλος και αλαζόνας συνταγματολόγος ματαίως επεδίωκε ως όνειρο να αγγίξει και τώρα τσαλακωμένος πρέπει να αποχωρήσει σιγοψιθυρίζοντας ως επίλογο, τους στίχους του Καβάφη: «Ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους, τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου κι αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που χάνεις…» Ως όργανα ας απολαύσει λοιπόν, τα χειροκροτήματα των λιγοστών πράσινων βουλευτών του, μα και των μπλε αβανταδόρων, που θα θυμίζουν στο κοινοβούλιο το άλλοτε πράσινο τραίνο της αλλαγής και μεταξύ άλλων και τον εκσυγχρονισμό της κομπίνας και της συναλλαγής…
Όσο για τη ΔΗΜΑΡ αυτή μπορεί να αποφεύγει τις διαγραφές των απείθαρχων βουλευτών, με δικαιολογία την πλατιά εσωκομματική… δημοκρατία!
Πενία τέχνας κατεργάζεται…
Παρ’ όλα αυτά όμως δεν μπορεί να αποφύγει τις συνεχείς διαγραφές που της χρωστά η κοινωνία για τη συμμετοχή της στην κυβέρνηση της συνενοχής, για τη ψήφιση του ανθρωποκτόνου προϋπολογισμού και ενός άκρατου φαρισαϊσμού των «κόκκινων» γραμμών που αυτή εκπέμπει…
Έστω και αν αυτές οι διαγραφές για ευνόητους λόγους δεν καταγράφονται ακόμα στις δημοσκοπήσεις…
Διαλύονται αυτοί οι κομματικοί σχηματισμοί, όμως μέσα από τη διάλυσή τους οι γνωστοί ΔΟΛιοκατασκευαστικοί μηχανισμοί και άλλοι του χρήματος κύκλοι που πάντα ενδιαφέρονται για την «σωτηρία της πατρίδος» συσκέπτονται και «επισκέπτονται» τις κομματικές χωματερές προκειμένου να διαλέξουν τα εκ κατεδαφίσεως υλικά προκειμένου να «κτίσουν» τα νέα Κομματικά οικοδομήματα…
Παράλληλα επενδύουν συνεχώς στην πολυδιάσπαση της αριστεράς για τη μη δυνατότητα σχηματισμού μιας τέτοιας κυβέρνησης. Μια αριστερά που όσο πλησιάζει η ώρα της κυβερνητικής της ευθύνης σκληραίνουν τη στάση τους, ΚΚΕ αλλά και τα άλλα αριστερά εκτός βουλής σχήματα, περνώντας από μια πολιτικά δικαιολογημένη κριτική στην όλο και πιο σκληρή πολεμική εναντίον του Σύριζα σαν τον μοναδικό ταξικό εχθρό…
Από την άλλη οι ίδιοι κύκλοι προσδοκούν αλλά βεβαίως και ενεργούν όσο μπορούν βέβαια, με ευκαιρία και την μετατροπή του Σύριζα σε ενιαίο κόμμα και την εξ αυτού ίσως κατάργηση των αριστερών συνιστωσών του, να επικρατήσουν «νηφάλιες» απόψεις έτσι ώστε ο αρχικός ριζοσπαστισμός σημαντικότατης μερίδας του κόμματος αυτού, να μπει εν ευθέτω χρόνο σε συστημικές ράγες…
Όμως αν είχε επιτευχθεί ένα ευρύ επιθετικό μέτωπο της αριστεράς, είναι σίγουρο ότι όχι μόνο θα είχε απομακρυνθεί οριστικά αυτός ο κίνδυνος, αλλά και ο δρόμος για την αλλαγή θα είχε έναν σαφώς πιο ξεκάθαρο ριζοσπαστικό αριστερό ορίζοντα…
Σε διαδικασία διάλυσης, είναι φυσικό τα «τοξικά αέρια» που θα απελευθερώνονται από αυτούς τους τρικομματικούς συστημικούς χώρους, θα είναι άκρως «δηλητηριώδη» και τα μέχρι τώρα «συντροφικά» μαχαιρώματα ενδέχεται να εξελιχθούν σε μάχες εκ του συστάδειν!!!
Με την ελπίδα ίσως να ανοίξουν έτσι και μερικοί βόθροι ανομημάτων γιατί δεν είναι δυνατόν από το δικομματικό τεράστιο και συνεχές φαγοπότι της σαραντάχρονης μεταπολίτευσης, που σε μεγάλο βαθμό ευθύνεται και για την κόλαση του χρέους, ο ένοχος να είναι μόνο, ο έγκλειστος Άκης…
