Ανακοίνωση εξέδωσε το ΚΚΕ για την πώληση της Αγροτικής Τράπεζας. Σε αυτή αναφέρει:
Απόσπασμα από την τοποθέτηση του βουλευτή του ΚΚΕ, Νίκου Καραθανασόπουλου, στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής .για την ΑΤΕ (3/8/2012):
«Δεν ισχυριζόμαστε ούτε πρόκειται να ισχυριστούμε ότι η πώληση της ΑΤΕ δεν γίνεται με βάση τη νομοθεσία ή ότι δεν είναι έννομες οι ενέργειες που έγιναν, διότι η νομοθεσία είναι συγκεκριμένη και διαμορφώνεται από την κυβέρνηση κάθε φορά. Επομένως, δεν μπορεί το υπουργείο να πετά το μπαλάκι στην Τράπεζα της Ελλάδας για την ευθύνη, από τη στιγμή που οι κυβερνήσεις διαμόρφωσαν το θεσμικό πλαίσιο που υπάρχει, για να διευκολύνει και να ικανοποιεί τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων συνολικά.
Δεν συμφωνούμε με τη λογική που ακούστηκε για ατομικά κέρδη και ατομικές ζημιές. Κατά τη γνώμη μας, δεν πρέπει να υπάρχει καθόλου το καπιταλιστικό κέρδος.
Κάποιες διαπιστώσεις:
Α) Η κρατική Αγροτική Τράπεζα δημιουργήθηκε από τη ληστεία των αγροτών και των συνεταιρισμών και εδώ πρέπει να είμαστε καθαροί. Ήδη πριν από 13 ημέρες καταθέσαμε ερώτηση για τη συμπεριφορά της κρατικής ΑΤΕ απέναντι στην Ένωση Οινοποιητικών Συνεταιρισμών Σάμου, όπου σε ελάχιστο χρονικό διάστημα αυθαίρετα τριπλασίασε τα επιτόκια δανεισμού, αναγκάζοντας την Ένωση να πληρώσει το 2011, 860.000 ευρώ περισσότερα για τόκους μόνο, οδηγώντας την ουσιαστικά στην εκποίησή της.
Β) Το αστικό καπιταλιστικό κράτος, εκ του ρόλου του, αγοράζει ακριβά από τους καπιταλιστικούς επιχειρηματικούς ομίλους και πουλά φθηνά. Αυτό πάντα γίνεται. Δεν υπάρχει κανένα διαφορετικό παράδειγμα. Αυτό γίνεται, δίοτι με αυτό τον τρόπο, ενισχύει την κεφαλαιοποίηση των επιχειρηματικών ομίλων, την ανταγωνιστικότητα και θωρακίζει την κερδοφορία τους. Έτσι και τώρα, η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, ουσιαστικά δωρίσατε την ΑΤΕ στον κ. Σάλλα και στην Τράπεζα Πειραιώς και μπορεί να θεωρηθεί ελκυστικό, αλλά αυτά τουλάχιστον επικαλέστηκε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ότι οι συνέργιες της τράπεζας πειραιώς σε ετήσια βάση, θα είναι 158 εκατομμύρια ευρώ. Σε σχέση με τα 55 εκατ. τα οποία δίνει ως τίμημα για την εξαγορά του υγιούς τμήματος της ΑΤΕ, είναι ουσιαστικά η συνέργια ενός επταμήνου ή οκταμήνου. Δεν βάζω εδώ την τεράστια ακίνητη περιουσία που έχει η τράπεζα στην ιδιοκτησία της και την αξία που έχει.
Γ) Αυτή η ενέργεια αποτελεί κρίκο στην αλυσίδα που έχει ξεκινήσει πολύ πριν και θα ολοκληρωθεί το επόμενο χρονικό διάστημα, στις συγχωνεύσεις και εξαγορές στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Ο στόχος όπως έχει διατυπωθεί, είναι να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί άμεσα, ώστε να μείνουν δυόμισι χρηματοπιστωτικοί όμιλοι που θα λειτουργούν στην Ελλάδα.
Δ) Μετά από κάθε εξαγορά και συγχώνευση, ανεξαρτήτως των προθέσεων που λέγονται στην αρχή, υπήρχαν πάντα απολύσεις, ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις και εντατικοποίηση.
Ε) Μέσα από αυτή τη διαδικασία και επειδή η ΑΤΕ έχει υποθηκευμένο το μεγαλύτερο τμήμα της αγροτικής γης, θα υπάρξει αλλαγή της χρήσης γης και συγκέντρωσή της.
Στ) Αυτή η εξέλιξη διευκολύνει και επιταχύνει τις διαδικασίες να μονοπωληθούν μια σειρά κλάδοι της ελληνικής οικονομίας, στους οποίους δραστηριοποιούνται οι κρατικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις. Ο κλάδος των γαλακτοκομικών προϊόντων με τη ΔΩΔΩΝΗ και την εκποίησή της, του καπνού με τη ΣΕΚΑΠ και βεβαίως η κατάργηση της παραγωγής ζάχαρης στη χώρα μας με την εκποίηση της Ελληνικής βιομηχανίας Ζάχαρης.
Συμπέρασμα από τις παραπάνω διαπιστώσεις είναι ότι αυτή η διαδιακασία είναι βαθύτατα αντιλαϊκή, έχει αρνητικές επιπτώσεις στους εργαζόμενους της ΑΤΕ, στους αγρότες, στην ικανοποίηση των διατροφικών αναγκών του λαού και στην παραιτέρω συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης της χώρας.
Άρα λοιπόν, από αυτή και μόνο την άποψη, διαφωνούμε με την ακολουθούμενη ενέργεια, ως πολιτική επιλογή, γιατί είναι πολιτική και όχι οικονομική επιλογή. Ο καθένας, εκ της θέσεως του, εξυπηρετεί συγκεκριμένες ανάγκες.»
Είναι επιτακτική ανάγκη οι εργαζόμενοι της ΑΤΕ, των κρατικοσυνεταιριστικών επιχειρήσεων, η φτωχή και μεσαία αγροτιά να αντιτάξουν κοινή αγωνιστική δράση για να αποτρέψουν τα χειρότερα, για να εμποδίσουν και να ανατρέψουν την πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, τη στρατηγική της ΕΕ.
