Το ΤΕΕ Κέρκυρας εξέδωσε μια μακροσκελή ανακοίνωση, μέσα από την οποία αναφέρεται στον τρόπο χρήσης του παλαιού νοσοκομείου.
Σε αυτή τονίζει πως «το ακίνητο του παλαιού νοσοκομείου θα πρέπει να αποτελέσει ευκαιρία για την αναβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος, τη διατήρηση της αστικής πολιτιστικής κληρονομιάς, τη σύνδεση του φυσικού με το δομημένο περιβάλλον και τον εξορθολογισμό του χώρου στη σύγχρονη πραγματικότητα».
Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΤΕΕ αναφέρει τα εξής:
Η Διοικούσα Επιτροπή του Περιφερειακού Τμήματος Ν. Κέρκυρας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΤΚ/ΤΕΕ), σε συνεχείς συνεδριάσεις της, έχοντας ως βάση την εισήγηση της Μόνιμης Επιτροπής του για τη Χωροταξία και την Πολεοδομία, ασχολήθηκε με το ζήτημα της επανάχρησης του κτιρίου που στέγαζε μέχρι πρότινος το Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο της Κέρκυρας και της αξιοποίησης του ευρύτερου χώρου στον οποίο αυτό βρίσκεται.
Η Διοικούσα Επιτροπή, μετά από διεξοδική συζήτηση, κατέληξε στις παρακάτω προτάσεις – θέσεις του ΤΚ/ΤΕΕ, που θεωρεί ότι στηρίζουν την αναπτυξιακή προοπτική της πόλης, θέτοντας ως δεδομένο την αποφυγή πολιτικών διλημμάτων άμεσης χρησιμοποίησης του κτιρίου, στα οποία καλούνται – και έχουν προφανώς την υποχρέωση – να απαντήσουν οι αρμόδιοι πολιτικοί και αυτοδιοικητικοί παράγοντες του τόπου.
Όπως είναι γνωστό, το κτήριο του παλαιού Γενικού Νοσοκομείου της Κέρκυρας ανεγέρθη στις αρχές της δεκαετίας του 1960, σε ακίνητο 13 στρεμμάτων περίπου, το οποίο έχει πρόσωπο στην οδό Ιουλίας Ανδρεάδη και βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της Πλατυτέρας. Το βόρειο τμήμα του οικοπέδου καλύπτεται από δασική βλάστηση και συνορεύει με το οικόπεδο του παλαιού γηροκομείου που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου Αβράμη.
Το άδειο πλέον κτήριο του παλαιού νοσοκομείου, αποτελεί αντανάκλαση των πολλών χωροταξικών προβλημάτων της πόλης, αποκαλύπτοντας και την αδυναμία σχεδιασμού και λήψης αποφάσεων από την πλευρά του κράτους. Έτσι, παρατηρείται να υπάρχει ένας «άτυπος» δημόσιος διάλογος μεταξύ φορέων και κοινωνικών ομάδων που προσπαθούν, στο επίπεδο πάντα του δημόσιου διαλόγου, να αναδείξουν τα προβλήματα του κλάδου τους, διεκδικώντας το κτήριο, προκειμένου να καλυφθούν κάποιες από τις ανάγκες τους. Παρατηρούμε λοιπόν να προτείνεται η επανάχρηση του κτηρίου για να στεγάσει: σχολείο, πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας, υπηρεσίες της πυροσβεστικής, φοιτητική εστία, υπηρεσίες του δήμου ή της περιφέρειας, υπηρεσίες της ελληνικής αστυνομίας, χώρο υποδοχής μεταναστών και χώρο στάθμευσης.
Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι οποιαδήποτε λύση και εάν επιλεγεί θα αφορά στην περιοχή της Πλατυτέρας αλλά και στην πόλη στο σύνολό της, διότι ουσιαστικά μελετάμε ένα τεράστιο ακίνητο στο κέντρο της και όχι μόνο. Μελετάμε ένα ακίνητο που καταλαμβάνει τη νότια πλευρά του λόφου Αβράμη και ανήκει στο ιστορικό τρίγωνο λόφος Αβράμη – Σαρόκο – Άλσος φυλακών, που αποτελούσαν μέρος των οχυρώσεων της πόλης. Επίσης, θα πρέπει να τονιστεί ότι σε ένα σημαντικό ποσοστό του εδάφους απαντάται δασική βλάστηση, και μάλιστα αποτελεί τη μόνη έκταση φυσικού πρασίνου στην πόλη, εκτός του λόφου των φυλακών.
Η περιοχή της Πλατυτέρας είναι γενικά μια περιοχή με σημαντικά προβλήματα, τα οποία έχουν εμφανιστεί σταδιακά και παράλληλα με το ρυθμό εξέλιξης της πόλης. Γενικά, στην περιοχή παρατηρείται πολύ πυκνή δόμηση, έλλειψη ελεύθερων χώρων, κυκλοφοριακό πρόβλημα, πολύ έντονο τις ώρες αιχμής. Η περιοχή μπορεί να χαρακτηριστεί ως υποβαθμισμένη. Η υποβάθμιση αυτή σχετίζεται με την τάση διάχυσης που παρουσίασε ο αστικός ιστός τα τελευταία χρόνια και οδήγησε στην υπέρμετρη «κατανάλωση χώρου», με διάσπαρτη δόμηση στις περιαστικές περιοχές. Έτσι είχαμε τη μετακίνηση ανθρώπων από το αστικό κέντρο στις οικοπεδοποιημένες περιαστικές, πρώην πράσινες περιοχές, εγκαταλείποντας τα παλιά κτήρια του κέντρου στην προβληματική τους, επιτείνοντας το πρόβλημα στάσης – στάθμευσης του κέντρου (δεν μετακινήθηκε η εμπορική ή επιχειρηματική δραστηριότητα) και μετατρέποντάς το σε έντονο κυκλοφοριακό, γιατί σε όλες τις μετακινήσεις κυριάρχησε το ΙΧ. Επίσης, υποβαθμίστηκε το περιβάλλον, γιατί καταργήθηκε το περιαστικό πράσινο στα παλιά όρια της πόλης.
Η παραπάνω κατάσταση αναδεικνύει αυτόματα μια νέα δυναμική στη προσέγγιση του θέματος. Αφενός, αντιλαμβανόμαστε ότι μπορούμε να μελετήσουμε το πρόβλημα σε μικρή κλίμακα, δηλαδή αξιολόγηση της κατάστασης του κτηρίου και αξιοποίησής του. Αφετέρου, μπορούμε να κατανοήσουμε ότι το ακίνητο μπορεί να αξιοποιηθεί, δίνοντάς του χρήση ή χρήσεις που θα βοηθούν στην κάλυψη πραγματικών αναγκών της πόλης .
Γνωρίζουμε λοιπόν ότι το κτήριο ανεγέρθη στις αρχές της δεκαετίας του ΄60. Οπότε μπορούμε πολύ γενικά να πούμε πως πιθανότατα δεν ικανοποιεί κανέναν από τους ισχύοντες σήμερα κανονισμούς που να διασφαλίζει την ομαλή και ασφαλή χρήση του. Προκειμένου το κτήριο να επαναχρησιμοποιηθεί θα πρέπει σε πρώτο στάδιο να συνταχθεί στατική μελέτη που θα εκτιμά τη φέρουσα ικανότητά του, αλλά και τη συμπεριφορά του έναντι σεισμών. Η μελέτη αυτή θα προτείνει τις απαραίτητες εργασίες προκειμένου ο φέρων οργανισμός του κτηρίου να ικανοποιεί κατ’ ελάχιστο τον αντισεισμικό κανονισμό, ο οποίος δεν υπήρχε κατά την ανέγερση του κτηρίου. Στη συνέχεια να συνταχθεί κατάλληλη ειδική αρχιτεκτονική μελέτη που θα μελετά και θα επιλύει το ζήτημα και στην ουσία θα αναπλάθει το κτήριο εσωτερικά και εξωτερικά. Η παραπάνω μελέτη θα πρέπει να συνοδεύεται και από κατάλληλες μελέτες η/μ, θερμικής απόδοσης κ.λπ. Όλα αυτά θεωρούνται εξαιρετικής σημασίας, εάν λάβουμε υπόψη το πόσο ευαίσθητες είναι οι χρήσεις που προτείνονται (σχολείο, ιατρείο, διοικητικό κέντρο κ.λπ). Οπότε ουσιαστικά μιλάμε για την εκτέλεση ενός έργου, πιθανώς πάρα πολύ υψηλού προϋπολογισμού.
Αναφορικά με τις δυνητικές νέες χρήσεις, οφείλουμε να λάβουμε υπόψη τόσο την προβληματική της περιοχής όσο και της πόλης. Σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν ορθολογικό να αποκτήσει η περιοχή μονοσήμαντες χρήσεις που θα τη μετέτρεπαν σε νέο κέντρο, εντείνοντας τα κυκλοφοριακά προβλήματα και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Το ακίνητο του παλαιού νοσοκομείου θα πρέπει να αποτελέσει ευκαιρία για την αναβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος, τη διατήρηση της αστικής πολιτιστικής κληρονομιάς, τη σύνδεση του φυσικού με το δομημένο περιβάλλον και τον εξορθολογισμό του χώρου στη σύγχρονη πραγματικότητα.
Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω αλλά και τις χρήσεις γης, οι οποίες αποτυπώνονται στο σχετικό χάρτη, αλλά και το ισχύον Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο, προτείνουμε:
Ενοποίηση του οικοπέδου του νοσοκομείου με το οικόπεδο του παλαιού εγκαταλελειμμένου γηροκομείου για την προστασία και διατήρηση του άλσους του λόφου Αβράμη και αξιοποίηση του κτιρίου του (γηροκομείου).
Εκπόνηση μελέτης για τις χρήσεις με συγκεκριμένο κτιριακό πρόγραμμα και ταυτόχρονη εξέταση της κατεδάφισης του κτηρίου του παλαιού νοσοκομείου, αν αποδειχθεί ότι η ασφαλής επανάχρησή του, που θα πληρεί όλους τους ισχύοντες κανονισμούς (κτιριοδομικός, αντισεισμικός, ΚΕΝΑΚ, …..) κοστίζει περισσότερο από την κατασκευή νέων σύγχρονων κτηρίων για την κάλυψη των αναγκών που συζητούνται από τους διάφορους φορείς και τελικά θα αποφασιστεί να προωθηθούν.
Χρησιμοποίηση παρόδιου τμήματος του οικοπέδου για τη φυσική κατάληξη του άλσους μέσα στον αστικό ιστό. Με τον τρόπο αυτό θα δοθεί πρόσβαση προς το άλσος προκειμένου να αξιοποιηθεί με πεζόδρομους και ποδηλατόδρομους και θα ενταχθεί το πράσινο στον αστικό ιστό αλλά και στη ζωή της πόλης.
Μελέτη ανάπλασης του ευρύτερου χώρου, χωρίς αποκλεισμό κατασκευής μικρών έργων με ήπιες χρήσεις (αθλητισμός- πολιτισμός), προκειμένου να τον αγκαλιάσει και να τον χρησιμοποιήσει η νεολαία του νησιού, η οποία πιστεύουμε ότι θα τον εντάξει με ομαλό τρόπο στη ζωή της πόλης.
Αξιοποίηση του οικοπέδου, στην κατεύθυνση εξυπηρέτησης και ορισμένων από τις ανάγκες που θα δημιουργηθούν στην προοπτική του συνεδριακού τουρισμού (χώρος στάθμευσης κλπ).
