Από τη μουσική εκδήλωση που προηγήθηκε του απολογισμού του Φεστιβάλ Κέρκυρας
Έχει ανάγκη, έχει αγκαλιάσει την προσπάθεια για το Φεστιβάλ Κέρκυρας; Τι χαρακτήρα πρέπει να έχει το Φεστιβάλ; Τα «Κονσέρτα του Ιονίου» μπορούν να αποτελέσουν εργαλείο για την τουριστική ανάπτυξη; Γιατί οι Κερκυραίοι δεν πηγαίνουν στις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ με συγκροτήματα και καλλιτέχνες παγκόσμιας αναγνώρισης που πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θα έδιναν γη και ύδωρ για να τα φιλοξενήσουν;
Θα μπορούσαμε να γεμίσουμε πολλές σελίδες με ερωτήματα που είτε προέκυψαν από τη χθεσινή απολογιστική εκδήλωση του Φεστιβάλ Κέρκυρας για τη σαιζόν που μας πέρασε. Ερωτήματα που, μερικά από αυτά, απαιτούν πολύ συζήτηση – κυρίως όσα έχουν να κάνουν με το χαρακτήρα και τη διείσδυση του θεσμού στην τοπική κοινωνία και οικονομία.
Ωστόσο, το κυρίαρχο –και επείγον- ζήτημα που ανακύπτει από τη χθεσινή εκδήλωση, είναι το οικονομικό.
Το καλοκαίρι έγιναν 35 περίπου εκδηλώσεις υψηλής καλλιτεχνικής αξίας, πολλές από αυτές με υψηλό κόστος: συγκροτήματα 60 και 70 ατόμων, μετακλήσεις από την άλλη άκρη της γης (Ινδία, ΗΠΑ). Πολλές από αυτές τις εκδηλώσεις, ιδιαίτερα οι μεγάλου κόστους, πληρώθηκαν από τους ίδιους τους προσκεκλημένους! Έτσι, οι 35 εκδηλώσεις κόστισαν συνολικά 260.000 ευρώ (μέσα και τα έξοδα λειτουργίας του Φεστιβάλ, η προβολή του, τα φυλλάδια που εκδόθηκαν, όλα!).
Ποσό που, αλλού, επαρκεί μόλις και μετά βίας για μία εκδήλωση. Και όμως, μόλις και μετά βίας συγκεντρώνεται.
Με ποιο μπάτζετ;
Για το 2010, δεν υπάρχει μέχρι στιγμής συγκεκριμένο budget. Έτσι, δεν υπάρχει και συγκεκριμένος προγραμματισμός. Αυτό δημιουργεί μία σειρά σημαντικών παρενεργειών, τις οποίες παρουσίασε στη χθεσινή εκδήλωση ο καθηγητής Λάμπης Βασιλειάδης, Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Φεστιβάλ. Υπάρχουν προτάσεις και συζητήσεις για μετακίνηση στην Κέρκυρα μεγάλων σχημάτων, τα οποία είναι διατεθειμένα να πληρώσουν από δικούς τους πόρους τα έξοδα μετακίνησης και μουσικών και ζητούν μόνο να δοθούν τώρα συγκεκριμένες ημερομηνίες παραστάσεων με τις αντίστοιχες δεσμεύσεις για φιλοξενία κλπ.
Όλα τα μεγάλα και φημισμένα σχήματα του εξωτερικού, κάνουν τον προγραμματισμό τους από νωρίς, ακόμα και περισσότερο από ένα χρόνο πριν την εμφάνισή τους. Η απουσία σταθερής και σίγουρης χρηματοδότησης στερεί τη δυνατότητα να γίνει έγκαιρος σχεδιασμός των εκδηλώσεων, με αποτέλεσμα να μην γίνουν πολλές από αυτές που σχεδιάζονται.
Όλοι στηρίζουν…
Τόσο ο Νομάρχης Στέφανος Πουλημένος όσο και ο Δήμαρχος Κερκυραίων Σωτήρης Μικάλεφ δήλωσαν ένθερμοι συμπαραστάτες του Φεστιβάλ, ως φορείς, αλλά η μεν Νομαρχία δεν έχει βρει ακόμα τρόπο να δώσει τα χρήματα που έχει εγγράψει στον προϋπολογισμό της, ο Δήμος Κερκυραίων ούτε καν να συμμετάσχει τυπικά στο φορέα που έχει δημιουργηθεί επειδή δεν το προβλέπει ο Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων…
Ποιος χαρακτήρας
Παρευρισκόμενοι στη χθεσινή εκδήλωση έθεσαν, παράλληλα, σειρά προβληματισμών για το χαρακτήρα που θα πρέπει να έχει η διοργάνωση: ελιτίστικες εκδηλώσεις για λίγους ή μαζικές εκδηλώσεις για το λαό; Μετακλήσεις σχημάτων υψηλής καλλιτεχνικής αξίας με στόχο την ζύμωση του διεθνούς πολιτιστικού γίγνεσθαι με τον πολιτισμό της Κέρκυρας ή ονόματα – κράχτες με στόχο την τουριστική αξιοποίηση;
…Και ποιο κοινό;
Γεγονός είναι ότι προβληματίζει ιδιαίτερα η απουσία κοινού σε πολλές από τις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ. Και δεν είναι μόνο ο πασίγνωστος και ιστορικός Eric Burdon που, παρά το όνομα των Animals και του The House Of The Rising Sun, συγκέντρωσε μόνο 1500 θεατές, αλλά και οι περισσότερες παραστάσεις που είχαν από λίγες εκατοντάδες στην καλύτερη περίπτωση, έως λίγες δεκάδες στη χειρότερη, θεατές…
Ποιο παράδειγμα είναι καλύτερο από αυτό του δημάρχου Παλαιοκαστριτών, Κώστα Χαλικιά, ο οποίος μετέφερε την εμπειρία του από την παράσταση φημισμένου ινδικού συγκροτήματος χορού στο θέατρο Ν. Κούρκουλος της Παλαιοκαστρίτσας; Ήρθαν δεκάδες άτομα, χορευτές, μουσικοί, τεχνικοί από την άλλη άκρη του κόσμου στην Κέρκυρα και, όμως, την παράσταση είδαν λιγότεροι από 100… Ένα θέαμα που κανένας Κερκυραίος πιθανότατα δεν θα έχει δυνατότητα να ξαναδεί στη ζωή του…
{youtube}gMKZDgXcpU4{/youtube}
