Στο βιβλίο «Νοσταλγία, Η ιστορία ενός επικίνδυνου συναισθήματος» της Agnes Arnold-Forster, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Συρτάρι, σε μετάφραση Πάνου Αντωνόπουλου, βλέπουμε τη νοσταλγία ως φαινόμενο: ιστορικό, κοινωνικό, πολιτικό και ψυχολογικό.
Η συγγραφέας ακολουθεί τη διαδρομή της από την Ελβετία του 17ου αιώνα, όπου θεωρούνταν ακόμη και ασθένεια, μέχρι τη σημερινή εποχή, όπου χρησιμοποιείται συχνά από την αγορά, την πολιτική και τη δημόσια ρητορική.
Το «Νοσταλγία» έχει ενδιαφέρον διότι μας δείχνει πώς ένα συναίσθημα μπορεί να γίνει εργαλείο χειραγώγησης; Πώς οι «παλιές καλές μέρες» μετατρέπονται σε αφήγημα που άλλοτε παρηγορεί και άλλοτε παραπλανά; Άραγε πόσο εύκολα ξεχνάμε πως κάθε εποχή που νοσταλγούμε είχε και τις σιωπές, τις αδικίες και τις πληγές της;
Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στη μετάφραση του Πάνου Αντωνόπουλου, γιατί σε ένα τέτοιο βιβλίο η μετάφραση απαιτεί και σχολαστικότητα, ειδικά με τους δυσνόητους όρους.
