Ανακοίνωση της τοπικής ΕΛΜΕ για το Πρόγραμμα «Δράσεις Ενεργού Πολίτη»
Η ανακοίνωση
Η κυβέρνηση της Ν.Δ. και το ΥΠΑΙΘΑ με εγκύκλιο στις 6/12/2024 κάλεσε τις σχολικές μονάδες και τους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων να εφαρμόσουν το νέο πρόγραμμα με τίτλο «Δράσεις Ενεργού Πολίτη», βασισμένες στους 17 Στόχους της Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ) που θεσπίστηκαν από τον ΟΗΕ το 2015 . Έστειλε προς υλοποίηση ένα ακόμη πρόγραμμα, μέσα σε ένα αναλυτικό πρόγραμμα που έχει συσσωρεύσει στην υποχρεωτική εκπαίδευση ένας τεράστιος όγκος, φορτώνοντας ακόμα παραπάνω το ήδη πιεσμένο πρόγραμμα των εκπαιδευτικών, υποβαθμίζοντας κι άλλο σημαντικά γνωστικά αντικείμενα και μαθήματα, αφού μειώνει ώρες τους για να γίνει το πρόγραμμα (πχ Μελέτη, Φυσική, Κ.Π.Α στο δημοτικό ή Γεωγραφία στο Γυμνάσιο, Φυσική Αγωγή στο Λύκειο κλπ). Το ΥΠΑΙΘΑ δηλαδή, που στις αρχές Σεπτέμβρη και με χιλιάδες κενά πίεζε να κάνουν «προγραμματισμό» τα σχολεία, ξαφνικά στη μέση της χρονιάς τους ζητάει να κάνουν νέο «προγραμματισμό»! Αλλά όταν είδαν και οι ίδιοι πόσο απραγματοποίητες είναι όλες αυτές οι δράσεις, ξανάστειλαν άλλη εγκύκλιο στις 17/1/2025 και καθορίζουν ότι για το 2024-25 να κάνουν τα σχολεία μία από αυτές τις δράσεις!
Το ΥΠΑΙΘΑ τη στιγμή που εντείνει την σφοδρή επίθεση με διώξεις, πειθαρχικά σε κάθε εκπαιδευτικό που αγωνίζεται , αντί να σκύψει στα τεράστια προβλήματα της δημόσιας εκπαίδευσης (κτήρια χρέπια, οικονομική ασφυξία των σχολείων, χιλιάδες κενά στη μέση της σχολικής χρονιάς, ελαστική εργασία πολλών τύπων πια – συμβασιούχοι ΥΠΑΙΔ, ΕΣΠΑ, ειδικής και τοπικών προσκλήσεων – ακρίβεια και μισθοί εκπαιδευτικών που τους αναγκάζουν σε δεύτερη και τρίτη δουλειά και πολλάκις σε παραίτηση από την εκπαίδευση, βιβλία της δεκαετίας του 2000-2010 (!)…), αποφασίζει ότι Γενάρη μήνα και με όλα τα παραπάνω σε ισχύ, αυτό που λείπει από την εκπαίδευση είναι ένα ακόμα πρόγραμμα, στα πολλά που ήδη «τρέχουν»…και κυριολεκτικά «δεν φτάνουν»! Θα μπορούσε να θεωρηθεί τραγελαφικό, αν δεν ήταν σχεδόν εξοργιστικό και αν δεν υπηρετούσε απλά τη γνωστή επικοινωνιακή επιχείρηση εξαπάτησης ότι τα σχολεία λειτουργούν στις συνθήκες της «κανονικότητας» των περικοπών και του «εξορθολογισμού».
Αλλά ας πάμε και στην ουσία αυτού του περιβόητου προγράμματος, γιατί θα πει κανείς πού είναι το κακό να μιλήσουμε για τον «ενεργό πολίτη» στα παιδιά. Έχουμε λοιπόν τα γνωστά εύηχα ονόματα, περί ενεργού πολίτη, πολιτειότητας κ.ά., τους 17 Στόχους της «Βιώσιμης Ανάπτυξης» (ΣΒΑ) που θεσπίστηκαν από τον ΟΗΕ το 2015. Σε αυτό εμπεριέχονται ζητήματα που άπτονται όλων των μεγάλων σύγχρονων προβλημάτων αλλά που αναφέρονται λες και τα προκαλούν φυσικά φαινόμενα. Αλήθεια, θέματα όπως (όπως εξάλειψη της φτώχειας και της πείνας (;), ενίσχυση της καλής υγείας και της ευημερίας (αλήθεια για ποιους;) …την πρόσβαση στο καθαρό νερό… τη φτηνή ενέργεια (;;), την αξιοπρεπή εργασία (;;) και φυσικά την τη βιομηχανία, την καινοτομία… την ειρήνη (;) τη δικαιοσύνη (όπως στο έγκλημα των τεμπών;)…. το πρόγραμμα και οι μαθητές θα τα λύσουν;
Θα ξαναπεί κανείς, είναι κακό να ευαισθητοποιηθούν οι μαθητές σε αυτά. Βεβαίως και όχι απαντάμε, αλλά θα πούμε στα παιδιά τι φταίει και συμβαίνουν όλα τα παραπάνω; Θα μιλήσουμε ποιες πολιτικές, ποια συμφέροντα, ποιες Κυβερνήσεις τα προκαλούν ή το πρόγραμμα θέλει απλά να «ξεπλύνει» ευθύνες στο όνομα της «πολιτειότητας»; Και επίσης, στους εκπαιδευτικούς που θα πουν αλήθειες στα παιδιά, που θα μιλήσουν ότι βιώσιμη ανάπτυξη για τους πολλούς, στην υπηρεσία της κερδοφορίας των επιχειρήσεων και εν μέσω ιμπεριαλιστικών πολέμων δεν μπορεί να υπάρξει τι θα τους κάνει το ΥΠΑΙΘΑ και οι ΔΔΕ; Σε αυτούς που θα πουν ότι πραγματικά ενεργός πολίτης είναι αυτός που αγωνίζεται, που παλεύει, που συμμετέχει για να αλλάξει τη ζωή του, πώς θα τον «αξιολογήσει» το ΥΠΑΙΘΑ;
Άλλωστε το υπουργείο αφού φρόντισε να μειώσει δραστικά τα μαθήματα των κοινωνικών επιστημών στα σχολεία, έρχεται υποκριτικά και αποσπασματικά να εισάγει άλλη μια «δράση», την ώρα που πολλοί φορείς, όπως ο ΟΟΣΑ, πιέζουν για μετρήσιμους δείκτες και διαρκή αξιολόγηση της προόδου των μαθητών. Το πρόγραμμα «Δράσεις Ενεργού Πολίτη» φαίνεται να εντάσσεται σε μια εργαλειακή λογική (π.χ. πόσες δράσεις έγιναν, πόσα project παρουσιάστηκαν, ποια πιστοποιητικά αποκτήθηκαν), οπότε διατρέχει τον κίνδυνο να εκφυλιστεί σε ένα σύνολο τυπικών δραστηριοτήτων, χωρίς να μεταβάλλει τις σχέσεις εξουσίας και τις αντιλήψεις των μαθητών/τριών, να αποσυνδεθεί από τα υπαρκτά προβλήματα της κάθε κοινωνίας, γειτονιάς ή πόλης και να γίνει μία ακόμα «βιτρίνα καινοτομίας».
Κι όλα αυτά παράλληλα με τα 22 Ωνάσεια σχολεία και με πολλές άλλες εμπλοκές των επιχειρήσεων στη δημόσια εκπαίδευση που μας υποψιάζουν ότι και το πρόγραμμα του «Ενεργού Πολίτη» κάπως έτσι θέλουν να το πραγματώσουν μελλοντικά. Ταυτόχρονα το Υπουργείο επιχειρεί να «καταγράψει» όλη αυτή τη δραστηριότητα προσθέτοντας κι άλλες χρονοβόρες «διαδικασίες» σε ένα σχολείο που καθημερινά στενάζει, φορτώνοντας με καταγραφικές λίστες, γραφειοκρατία και πιστοποιητικά τους εμπλεκόμενους. Επιβεβαιώνεται ακόμα μια φορά, ότι τελικά οι ιθύνοντες έχουν αποσπαστεί πλήρως από την πραγματική κατάσταση που βιώνουμε οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία και από τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Η εκρηκτική κατάσταση στα σχολεία πραγματικά πιέζει αφόρητα τους εκπαιδευτικούς που χωρίς καμία στήριξη δίνουμε έναν τιτάνιο αγώνα να κρατήσουμε όρθια τα σχολεία, να μορφώσουμε τα παιδιά του λαού μας, να τα διαπαιδαγωγήσουμε και να τα ετοιμάσουμε να διεκδικήσουν τη ζωή τους! Λέμε ένα φτάνει πια, σε όλη αυτή την πίεση, σε όλον αυτόν τον κατακερματισμό της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Οι εκπαιδευτικοί δεν περιμέναμε το ΥΠΑΙΘΑ της ΕΕ και των επιχειρήσεων να μας πει να μιλήσουμε στους μαθητές μας για αξίες όπως σεβασμός στο περιβάλλον, ειρήνη, ζωή με δικαιώματα. Αυτό κάνουμε καθημερινά στα σχολεία και στις τάξεις μας και το κάνουμε συνειδητά και διαλέγοντας πάντα τη σωστή πλευρά της ιστορίας, με τους μαθητές μας, με τους γονιούς τους, με τους εργαζόμενους, με τους λαούς, ενάντια στη βαρβαρότητα αυτής της οικονομίας που γεννά και αναπαράγει πολέμους, φτώχεια, πείνα και κρύο, για να εξασφαλιστούν τα υπερκέρδη των λίγων, και σε μια εποχή που υπάρχουν δυνατότητες να ζήσουμε καλύτερα.
Συμπερασματικά, οι εκπαιδευτικοί συνεχίζουμε την πολύπλευρη δουλειά μας μέσα στα σχολεία μας, διδάσκουμε στους μαθητές μας την επιστημονική και ιστορική αλήθεια, τους διαπαιδαγωγούμε στις αξίες της αλληλεγγύης, της φιλίας, του σεβασμού στον συνάνθρωπο και στο περιβάλλον.
Παρεμβαίνουμε σε κάθε μάθημα, σε κάθε πρόγραμμα που το βάζουν υποχρεωτικά στο πρόγραμμα, με βάση τις παραπάνω αρχές και συνεχίζουμε τον αγώνα μας ενάντια στην αντιλαϊκή και αντιεκπαιδευτική πολιτική για να έχουμε εμείς και τα παιδιά μας μόρφωση, ζωή και δουλειά με δικαιώματα! Τέτοιους πολίτες, τέτοιους εργαζόμενους αγωνιζόμαστε εμείς οι εκπαιδευτικοί να διαπαιδαγωγήσουμε!
