Γραπτή δήλωση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στην Κέρκυρα με αφορμή την επίσκεψη της Υπουργού Παιδείας στο νησί για τα εγκαίνια του 4ου Λυκείου.
Η δήλωση Μπιάγκη
Η παρουσία της Υπουργού Παιδείας & Θρησκευμάτων, της κ. Κεραμέως, στο νησί της Κέρκυρας, έκρυψε κάτω από το ακριβό χαλί των εγκαινίων του 4ου Γενικού Λυκείου τα τεράστια και διαχρονικά προβλήματα στον τομέα της εκπαίδευσης στο Νομό μας.
Με τις ευλογίες της Δημοτικής και της Περιφερειακής Αρχής – που δεν χάνει ευκαιρία για φωτογραφίες και κορδέλες- με τις ευλογίες του Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κι όλων των «ακολούθων» του κόμματος, γίναμε μάρτυρες μιας ακόμα προεκλογικής φιέστας στο βωμό των επικοινωνιακών παιχνιδιών εξουσίας.
Την ώρα που Υπουργοί, Βουλευτές, Περιφερειάρχες και Δήμαρχοι χαμογελούσαν με υπερηφάνεια για ένα έργο που καθυστέρησε αδικαιολόγητα – με ευθύνη σχεδόν του συνόλου του πολιτικού κόσμου του νησιού μας – χωρίς ίχνος αυτοκριτικής διάθεσης προκειμένου να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα, η εκπαιδευτική και μαθητική κοινότητα απουσίαζε από τη φιέστα δίνοντας το δικό της τόνο από το περιθώριο που την τοποθέτησαν.
Αποτελεί πρωτοτυπία, η αρμόδια Υπουργός να μην αποδέχεται να συναντηθεί με τους συνδικαλιστικούς φορείς των εκπαιδευτικών, να μην αποδέχεται ούτε να σχολιάσει την παράσταση διαμαρτυρίας τους, και να μην προκαλέσει μια σύσκεψη με τους αρμόδιους τοπικούς φορείς (Δημάρχους) προκειμένου να αποκτήσει μια ξεκάθαρη εικόνα για προβλήματα της εκπαιδευτικής στέγης σε όλο τον Νομό, από τον Βορρά και τον Νότο μέχρι το Κέντρο και τους Παξούς αλλά και τον τρόπο αντιμετώπισής τους.
Για ακόμα μια φορά η Κέρκυρα πρωτοτύπησε. Εγκαινίασε ένα νέο σχολείο μετά από 22 χρόνια. Η κα Κεραμέως παρέμεινε πιστή στο δόγμα της δικής της θεώρησης των πραγμάτων, μιας ουτοπικής πραγματικότητας που επιλέγει να στρουθοκαμηλίζει για να μην έρθει αντιμέτωπη με την ανυπαρξία της στα σοβαρά και σημαντικά προβλήματα της εκπαίδευσης ειδικά στον πολύπαθο εκπαιδευτικά νομό μας.
Δεν περιμέναμε λύσεις από την κα Κεραμέως. Δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό από τα κυβερνητικά στελέχη στο νομό μας. Περιμέναμε όμως έστω και τώρα, έστω και τούτη τη φορά, κάποιος από όλους όσοι την υποδέχθηκαν, να της επιβάλλουν να ακούσει τη αγωνιώδη φωνή των μαθητών και των εκπαιδευτικών και των φορέων μας. Ήρθε, φωτογραφήθηκε, εγκαινίασε και απήλθε. Όσο για τα αιτήματα; Τώρα που θα σηκώσουμε το χαλί των εγκαινίων θα τα ξαναβρούμε και πάλι μπροστά μας.
