“Στις 10 Ιουνίου απεργούμε” σημειώνει η απόφαση της ΓΣ της ΕΛΜΕ με τη συγκέντρωση να γίνεται στο Εργατικό Κέντρο
Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ ΓΣ ΤΗΣ ΕΛΜΕ
ΣΤΙΣ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!
10 π.μ. ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
• Κάτω τα χέρια από το 8ωρο!
• Οργάνωση και αγώνας για μόρφωση και για ζωή. Για να μη ζήσουμε εμείς και οι μαθητές μας σαν δούλοι στον 21ο αιώνα!
• Τα αντεργατικά σχέδια της κυβέρνησης δε θα περάσουν!
Το άνοιγμα των σχολείων, το άνοιγμα της αγοράς και των δραστηριοτήτων, προβάλλεται από την κυβέρνηση ως επιστροφή στην κανονικότητα. Η πραγματικότητα όμως είναι πως καμιά σχέση δεν έχει το τοπίο της καθημερινής ζωής του κόσμου της εργασίας με κανονικότητα, μετά τα νομοθετήματα της κυβέρνησης στη διάρκεια του ενός έτους της πανδημίας. Ό,τι δεν διέλυσε η κρίση των προηγούμενων χρόνων, των μνημονίων και τα μέτρα, όλων ανεξαιρέτως των προηγούμενων κυβερνήσεων, έρχονται, με τη μορφή χιονοστιβάδας, να το τσακίσουν οι νόμοι «της πανδημίας», που καταθέτει η κυβέρνηση της Ν.Δ
Η κυβέρνηση δημοσιοποίησε το αντεργατικό τερατούργημα, ικανοποιώντας και τα πιο τρελά όνειρα των μεγαλοεργοδοτών. Το νομοσχέδιο δίνει νέα όπλα στην εργοδοσία και το κράτος για την ολομέτωπη επίθεση στη ζωή και τα δικαιώματά μας. Αφορά όλους τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, τη νεολαία και τους μαθητές μας, που τελειώνουν το σχολείο και θα βγουν στην παραγωγή!
Πιο συγκεκριμένα:
• Καταργείται το 8ώρο και θεσμοθετείται η 10ωρη (ή ακόμα και 12ωρη) εργασία. Διαλύεται ο σταθερός ημερήσιος χρόνος δουλειάς. Ο εργαζόμενος καλείται να είναι και «διαθέσιμος» όποτε και όσο απαιτεί ο εργοδότης. Αυξάνεται ο απλήρωτος χρόνος εργασίας προς όφελος της κερδοφορίας των εργοδοτών, με σκοπό την ένταση του βαθμού εκμετάλλευσης. Η λεγόμενη «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου, η οποία θα γίνεται με ατομικές συμβάσεις εργασίας και οι ελαστικές σχέσεις, διαλύουν τις ζωές των εργαζομένων. Αυτές οι πολιτικές δεν είναι καινούριες, είναι στρατηγική επιλογή όλων των κομμάτων του ευρωμονόδρομου, του ΣΕΒ και της Ε.Ε. Υπηρετήθηκαν πιστά από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Η λεγόμενη «διευθέτηση» είναι ο νόμος 3986/2011 του ΠΑΣΟΚ που διατήρησε και επέκτεινε ο ΣΥΡΙΖΑ (π.χ. με την 12ωρη εργασία στους νοσοκομειακούς γιατρούς) και τώρα η ΝΔ έρχεται να την απογειώσει. Στην εκπαίδευση, χρόνια τώρα, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας τσακίζουν κόκκαλα. Μόνο τη φετινή χρονιά, είχαμε πάνω από 52 χιλιάδες συμβασιούχους συναδέλφους, όπου σε λίγες ημέρες θα απολυθούν. Η αύξηση του ωραρίου, το 2013 στους καθηγητές, ήρθε λίγο μετά τη νομοθέτηση της διευθέτησης του χρόνου εργασίας στον ιδιωτικό τομέα το 2011.
• Γενικεύεται η εργασία τις Κυριακές, σχεδόν στο σύνολο των κλάδων. Εξαφανίζεται στην πράξη η μοναδική μέρα ξεκούρασης κάθε εργατικής – λαϊκής οικογένειας. Η κυριακάτικη αργία μετατρέπεται σε εξαίρεση. Παίρνοντας την σκυτάλη από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που νομιμοποίησε τη δουλειά 32 Κυριακές το χρόνο στο εμπόριο, η ΝΔ χτυπά αδυσώπητα την κυριακάτικη αργία. Δεν αφήνει έξω ούτε τους εργαζόμενους στα ιδιωτικά σχολεία (εκπαιδευτικούς, οδηγούς, φύλακες, καθαρίστριες κ.λ.π.), ενώ ανοίγει «παράθυρο» και για τα δημόσια σχολεία με τους εργαζόμενους για τη συντήρησή τους (κτηριακά, συστημάτων πληροφορικής κ.λ.π.).
• Καθιερώνεται και γενικεύεται η τηλεργασία. Αυξάνεται στο έπακρο η εντατικοποίηση της εργασίας και γίνονται δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ του εργάσιμου και του μη εργάσιμου χρόνου, του εργασιακού και του προσωπικού χώρου.Οι εκπαιδευτικοί στη διάρκεια της καραντίνας με την τηλεκπαίδευση αλλά και με την προσπάθεια της κυβέρνησης να την επιβάλλει εκτός πανδημίας σε κάθε «έκτακτη περίπτωση» που προκύπτει, είναι το χαρακτηριστικοτερο παράδειγμα .
• Αυξάνεται το ανώτατο όριο των υπερωριών στις 150 (από 96 στην βιομηχανία και 120 συνολικά) και μειώνεται η αποζημίωσή τους (από 60% στο 40%). Δίνεται επιπλέον κίνητρο στις επιχειρήσεις, αντί για νέες θέσεις εργασίας, να ξεζουμίζουν με υπερεκμετάλλευση τους εργαζόμενους, την ώρα που τα παιδιά μας θα σέρνονται στις στρατιές των ανέργων.
• Καταργείται το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας και υποβαθμίζονται οι όποιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί υπήρχαν σε δήθεν “ανεξάρτητες αρχές”, αφήνοντας την εργοδοσία να σμπαραλιάζει ελεύθερη τα πάντα.
• Απελευθερώνονται στην πράξη οι απολύσεις των εργαζομένων. Ακόμα και σε περίπτωση που μία απόλυση κριθεί δικαστικά παράνομη, μπορεί ο εργοδότης να απολύσει τον εργαζόμενο με αποζημίωση τριών μισθών. Ταυτόχρονα, καταργείται κάθε προστατευτική διάταξη απόλυσης των συνδικαλιστών, δίνοντας έτσι το σύνθημα να οργιάσει η εργοδοσία με εκβιασμούς και απειλές απέναντι στα σωματεία και σε όποιον τολμήσει να διεκδικήσει έστω και το παραμικρό ζήτημα.
• Το νομοσχέδιο έρχεται να χτυπήσει τα σωματεία καθώς και την συνδικαλιστική οργάνωση και δράση. Διατηρείται η υποχρεωτική συμμετοχή του 50%+1 των εγγεγραμμένων μελών (ν. Αχτσιόγλου) για τη λήψη απόφασης για απεργία και γίνεται υποχρεωτική η παροχή δυνατότητας ηλεκτρονικής ψήφου στις Γενικές Συνελεύσεις και τις εκλογές των σωματείων. Την ίδια στιγμή που αναγνωρίζουν τη δυνατότητα στα δοτά και νόθα Υπηρεσιακά Συμβούλια στην Εκπαίδευση, που έχουν την ψήφο του 5% των εκπαιδευτικών, να αποφασίζουν για πολύ σοβαρά ζητήματα, μας λένε ότι δήθεν νοιάζονται για την αντιπροσωπευτικότητα των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων!! Ουσιαστικά, επιδιώκουν να κυριαρχήσει η «σιωπή νεκροταφείου» σε κάθε κλάδο, να καταστήσουν «παράνομη» κάθε συλλογική διαδικασία. Απαγορεύεται στην πράξη η απεργία σε μια σειρά χώρους (υγεία, ενέργεια, μεταφορές, δήμους κ.α.).Στο ΔΗΜΟΣΙΟ ουσιαστικά απαγορευουν την απεργία, αφού προβλέπεται σε ημέρα απεργίας να διασφαλίζεται τουλάχιστον το 1/3 των παρεχόμενων υπηρεσιών. Η απεργία, δηλαδή, μετατρέπεται σε «συμβολική πράξη». Απαγορεύεται η περιφρούρηση της απεργίας, η οποία μετατρέπεται σε ποινικό αδίκημα.
• Επιπλέον, η δράση των συνδικάτων μπαίνει ακόμα περισσότερο υπό τον ασφυκτικό έλεγχο του κράτους, μέσα από το «φακέλωμά» τους στο Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων (ΓΕΜΗΣΟΕ), το οποίο θα είναι και προϋπόθεση για να μπορούν τα συνδικάτα να διαπραγματεύονται και να υπογράφουν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, όπως και να προκηρύσσουν απεργίες. Η ηλεκτρονική ψηφοφορία επιβάλλεται και στην περίπτωση της εκλογής των συνδικαλιστικών οργάνων. Κι έτσι διευκολύνεται ακόμα περισσότερο η άμεση παρέμβαση κράτους και εργοδοσίας στα συνδικάτα (θυμίζουμε εδώ την άρνηση της διοίκησης να δώσει τους καταλόγους ψηφισάντων στα σωματεία, μετά τις εκλογές –παρωδία για τα υπηρεσιακά συμβούλια).
• Δεν ξεχνάμε ότι, το πρώτο πείραμα παρέμβασης στη συνδικαλιστική ζωή και δράση, προσπάθησαν να το επιβάλλουν στον δικό μας κλάδο με την ηλεκτρονική ψηφοφορία για τα Υπηρεσιακά Συμβούλιά, την οποία και απορρίψαμε συντριπτικά.
Οι αλλαγές στα εργασιακά θα επεκταθούν και στο Δημόσιο, κάτι που το είδαμε και το 2010. Οι εκπαιδευτικοί, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι, έχουμε χρέος να δώσουμε τη μάχη απέναντι στη σύγχρονη σκλαβιά και το βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα. Έχουμε χρέος να αποκαλύψουμε στην νέα γενιά, στους μαθητές των ΕΠΑΛ και των Λυκείων, στην αυριανή βάρδια των εργαζομένων, το εφιαλτικό μέλλον που τους ετοιμάζουν κυβέρνηση και εργοδοσία. Μαζί με τους μαθητές μας, με όλους τους εργαζόμενους να μπούμε φραγμός για να μην εφαρμοστούν τα μέτρα που σμπαραλιάζουν τις ζωές μας.
Η κυβέρνηση, αντί να νομοθετεί αντεργατικά μέτρα, να πάρει εδώ και τώρα μέτρα για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων, μέτρα για να καλυφθούν τα τεράστια κενά στο γνωστικό και κοινωνικό – ψυχικό πεδίο των μαθητών μας. Να πάρει μέτρα για την υγειονομική ασφάλεια στους χώρους εργασίας και στα ΜΜΜ.
Όλοι στην μάχη για να μην περάσει το αντεργατικό τερατούργημα! Να καταργηθεί όλο το αντεργατικό πλαίσιο των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ, που από κοινού και εναλλάξ τσάκισαν τα δικαιώματά μας.
Συντονίζουμε τα αγωνιστικά μας βήματα με όλα τα σωματεία, Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα , με τους γονείς και τους μαθητές
Πρόγραμμα Δράσης:
1. Συγκέντρωση – ενημέρωση της ΕΛΜΕ Κέρκυρας, την Πέμπτη 3 Ιουνίου, στις 7 μ.μ. στην Ανουντσιάτα
2. Ανάρτηση πανό για την Απεργία σε κεντρικά σημεία της πόλης
3. Συνέντευξη Τύπου, την Τρίτη 8 Ιουνίου, στις 12 μ.μ., στο Εργατικό Κέντρο
4. Απεργιακή Συγκέντρωση, Πέμπτη 10 Ιουνίου, στις 10 π.μ. στο εργατικό Κέντρο
