Συλλυπητήριο μήνυμα για τον θάνατο του Δημήτρη Κάντα από την ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ.
Αναλυτικά:
Η ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια για το θάνατο του Δημήτρη Κάντα. Όλοι γνωρίζαμε τη σκληρή και παλικαρίσια μάχη που έδινε εδώ και δεκαετίες με την ασθένεια του. Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε μεγάλη θλίψη και συγκίνηση.
Ένας γενναίος μαχητής της ζωής, ασυμβίβαστος, διεκδικητής, άφοβος χορευτής, ανατροπέας των φθαρμένων αξιών, ιδεολογικών και αισθητικών, με ιδιοφυές και ανήσυχο πνεύμα. Ένας καλλιεργημένος διανοητής, επικριτικός πολλές φορές, ορκισμένος εχθρός της επανάπαυσης, της ρουτίνας, της παραίτησης.
Η ζωή του είτε σαν εκπαιδευτικός, είτε σαν προπονητής ενέπνεε τον περίγυρο του «διαμόρφωνε το περιβάλλον του» σύμφωνα με τις καταβολές τους και την κοινωνικοπολιτική του προσέγγιση, έτσι που έδινε άλλη διάσταση στην ερμηνεία της έννοιας ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
Το Δημήτρη τον είδαμε μέσα στο Πολυτεχνείο το ‘73, στο Μον Ρεπό να οργανώνει την πρώτη πολιτιστική εκδήλωση, στους αγώνες του Κερκυραϊκού Λαού ενάντια στον ΧΥΤΑ στην Λευκίμμη και σε κάθε λαϊκό προσκλητήριο.
Τον συναντήσαμε στα Φεστιβάλ της ΚΝΕ, από το 6ο Φεστιβάλ το 1980 στο Μποσκέτο μέχρι τις μέρες μας. Πάντα όποτε του ζητήθηκε, ο «Λαοδάμας» του οποίου ήταν Πρόεδρος ο Δημήτρης, βοήθησε με τη συμμετοχή του στο περιεχόμενο του Φεστιβάλ.
Συχνά έκανε λόγο για την καταγωγή του και τις καταβολές του, αυτές που συχνά πυκνά ανέφερε και στο έργο του, το ερευνητικό, το λαογραφικό. Δήλωνε με πείσμα ότι εμείς είμαστε από αυτήν την μεριά εκφράζοντας την ταξική του συνείδηση με απλά λόγια και αποτυπώνοντάς το στο έργο του, το προωθημένο, βαθύ και απαιτητικό, πρωτόγνωρο για τον ΠΛΟΥΣΙΟ ΛΑΪΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, το «πιστρόφι», όπως το αποκαλούσε!
Το έργο του το έχει αγκαλιάσει και θα συνεχίσει να το αγκαλιάζει ένα μεγάλο λαϊκό πλήθος, σε σχέση με τον χορό, την φορεσιά, τα έθιμα του τόπου μας, εντός και εκτός νησιού!
Ειδική αναφορά είχε κάνει το 2001 και ο Κυριακάτικος Ριζοσπάστης στην έκδοση του CD με τίτλο «Κερκυραϊκή Παραδοσιακή Μουσική – Χοροί και Τραγούδια. Συλλεκτικά – Ανέκδοτα» ως ένα μόνο δείγμα του αποτελέσματος της πολυετούς έρευνας του Δημήτρη, με επιμονή, αλλά και επίπονη προσήλωση στη λαογραφική ορθότητα.
Ξέρουμε ότι δεν του αρκούν ευχαριστίες εκ μέρους μας, εκ μέρους της ΚΝΕ και του ΚΚΕ για την τεράστια παρακαταθήκη που μας αφήνει στον χώρο του πολιτισμού. Υποσχόμαστε όμως να συνεχίσουμε να κρατάμε ανοιχτό παράθυρο για μια νέα κοινωνία που ο πολιτισμός θα διαμορφώνει ακέραιους χαρακτήρες που θα υπηρετεί τον άνθρωπο.
Ξέρουμε πως η βαριά και πικρή φυσική απώλειά του είναι δυσβάσταχτη για την άξια σύντροφό του Μαίρη, για τα παιδιά του, για τους συνεργάτες του.
Δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς. Γιατί η αλήθεια είναι ότι ο Δημήτρης το θάνατο τον νίκησε.
Το έργο του θα συνεχίζει να πορεύεται στο χρόνο, μέσα από τα συγγράμματα του, μέσα από τους δεκάδες πολιτιστικούς συλλόγους μέσα από τα Φολκλορικά Φεστιβάλ και περνά στην αιωνιότητα, να εμπνέει όλους εμάς.
Αθάνατος!
